«Multiple Maniacs», «Pink Flamingos», «Female Trouble», «Hairspray»... Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις αταξινόμητες και πεισματικά αντισυμβατικές ταινίες του Τζον Γουότερς, τίποτα όμως δε θα είναι αρκετό για να τις περιγράψει πλήρως.
Ο Αμερικανός σκηνοθέτης από τη Βαλτιμόρη χρησιμοποιώντας την υπερβολή, το ειρωνικό χιούμορ, τις ακραίες καταστάσεις και με καύσιμο τις παράλογες σεναριακές ιδέες που κανείς δε θα τολμούσε ποτέ να γυρίσει, στα '70s αναστάτωσε πλήρως τον καθωσπρεπισμό του κινηματογραφικού κατεστημένου. Η σπουδαιότερη όμως συνεισφορά του ήταν με διαφορά η ανάδειξη της Divine ως απόλυτης underground μούσας η οποία έγινε σύμβολο του αντικομφορμισμού και ενός ακομπλεξάριστου τρόπου ζωής.
Τώρα, το επετειακό 60ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (31/10-10/11) δίνει carte blanche στον Γουότερς ο οποίος θα ταξιδέψει στην Ελλάδα για να παρουσιάσει 10 αγαπημένες του ταινίες (6-8/11) και για να παραλάβει τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για την προσφορά του στον κινηματογράφο.
Παράλληλα ο σκηνοθέτης θα παρουσιάσει το one-man show «This Filthy World» στο Ολύμπιον, μια stand-up παράσταση γεμάτη παράλογες συμβουλές και καθοδήγηση για το πώς να γίνει κανείς ένας επιτυχημένος και ευτυχισμένος νευρωτικός. Ακόμα, ο Γουότερς θα παραδώσει masterclass ανοιχτό στο κοινό, όπου θα μιλήσει για το πώς να βρεις χρηματοδότηση για τις ταινίες σου, πώς να επιβιώσεις στο Χόλιγουντ και πώς να αποτύχεις, οποιοδήποτε επαγγελματικό δρόμο και αν επιλέξεις. Παράλληλα θα διεξαχθεί και ένα αποκλειστικό workshop με τον Γουότερς, με τις λεπτομέρειες για τον τρόπο συμμετοχής να ανακοινώνονται σύντομα.
Οι ταινίες της carte blanche:
Boom! (Τζόζεφ Λόουζι, 1968)
Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον πρωταγωνιστούν στην ταινία του Τζόζεφ Λόουζι για τη σχέση ανάμεσα σε μια πολύ πλούσια, ετοιμοθάνατη γυναίκα και έναν φτωχό νεότερό της ποιητή που γίνεται ο «άγγελος του θανάτου» της. Η ταινία υπήρξε εμπορική αποτυχία, αλλά αποτελεί μια συναρπαστική μεταφορά έργου του Τένεσι Γουίλιαμς – ο ίδιος θεωρούσε, μάλιστα, την ταινία ως την καλύτερη μεταφορά θεατρικού του στη μεγάλη οθόνη.
Mom and Dad (Μπράιαν Τέιλορ, 2017)
Μια έφηβη και ο αδελφός της πρέπει να επιβιώσουν ένα 24ωρο βίας, στη διάρκεια του οποίου όλοι οι γονείς στις ΗΠΑ προσπαθούν να σκοτώσουν τα ίδια τους τα βλαστάρια. Ένα καθηλωτικό και αστείο b-movie, με πρωταγωνιστές τους Νίκολας Κέιτζ και Σέλμα Μπλερ.
The Strange Ones (Λόρεν Βολκστάιν & Κρίστοφερ Ράντκλιφ)
Ένας νεαρός άνδρας και ένα αγόρι ταξιδεύουν στην αμερικανική ύπαιθρο. Οι φαινομενικά ήρεμες διακοπές τους θα οδηγήσουν στην αποκάλυψη σκοτεινών μυστικών. Γεμάτο ονειρικά σύμβολα, το σκηνοθετικό ντεμπούτο των δύο νεαρών δημιουργών απέσπασε βραβεία στα Φεστιβάλ SXSW και Ρότερνταμ.
Krisha (Τρέι Έντουαρντ Σουλτς, 2015)
Μια γεμάτη ένταση ταινία με ηρωίδα την Κρίσα, μια μεσήλικη γυναίκα που επιστρέφει στην οικογένειά της μετά από δεκαετή εγκλεισμό για εθισμό σε ουσίες και αλκοόλ. Στο οικογενειακό τραπέζι θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους συγγενείς της στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τρέι Έντουαρντ Σουλτς που αντλεί έμπνευση από πραγματικές ιστορίες της οικογένειάς του.
Tickled (Ντέιβιντ Φάριερ & Ντίλαν Ριβ, 2016)
Ο δημοσιογράφος και σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φάριερ αποφασίζει να ερευνήσει μια περίεργη πληροφορία για έναν διαγωνισμό γαργαλήματος. Μια απίστευτη ιστορία για την ηδονή του γαργαλητού και την σκοτεινή πλευρά του διαδικτύου.
Who Took Johnny των (Ντέιβιντ Μπέιλινσον, Σούκι Χόλι & Μάικλ Γκαλίνσκι, 2014)
Η επανεξέταση μιας διαβόητης υπόθεσης που συνέβη πριν από 30 χρόνια: της εξαφάνισης του Τζόνι Γκος, ενός αγοριού που μοίραζε εφημερίδες στην Άιοβα. Ήταν η πρώτη περίπτωση εξαφάνισης παιδιού που δημοσιοποιήθηκε στις
χάρτινες συσκευασίες γάλακτος.
Hors Satan του Μπρουνό Ντιμόν (Γαλλία, 2011)
Η σχέση ενός περιπλανώμενου άνδρα και μιας νεαρής γυναίκας που έχει υποστεί κακοποίηση. Ο Μπρουνό Ντιμόν χρησιμοποιεί όνειρα, εφιάλτες, το Θείο, την ομορφιά και τη βία για να καθηλώσει το κοινό με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών, εισπράττοντας τις καλύτερες και τις χειρότερες κριτικές.
Μια Αμερικάνικη Ληστεία (Μπαρτ Λέιτον, 2018)
Τέσσερις νέοι άνδρες σχεδιάζουν την κλοπή ενός σπάνιου βιβλίου από τη βιβλιοθήκη του τοπικού πανεπιστημίου. Μια πραγματική ιστορία για μια τρελή ληστεία και ένα συναρπαστικό σχόλιο για το αμερικανικό όνειρο, με μια ομάδα
νεαρών ηθοποιών.
Εγώ, η Όλγα (Πετρ Κάζντα & Τομάς Γουέινρεμπ, 2016)
Η ιστορία της 22χρονης Όλγκα Χεπνάροβα, η οποία υπήρξε θύτης μαζικής δολοφονίας, όταν το 1973 έπεσε με ένα φορτηγό πάνω σε μια ομάδα ανθρώπων στην Πράγα. Με ασπρόμαυρη φωτογραφία, η ταινία είναι μια ιστορία οργής και βίας, ένα συναρπαστικό πορτραίτο μιας δολοφόνου.
The Green Fog (Γκι Μαντίν, Έβαν Τζόνσον & Γκάλεν Τζόνσον, 2017)
Χρησιμοποιώντας εικόνες του Σαν Φρανσίσκο η ταινία του Γκι
Μαντίν –με τη συνεργασία των Έβαν και Γκάλεν Τζόνσον- είναι η εκδοχή τους πάνω στο «Δεσμώτη του Ιλλίγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ και χρησιμοποιεί πλάνα από ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα. Μια πρωτότυπη ταινία που το περιοδικό Sight and Sound χαρακτήρισε ως «μια ευφυέστατη άσκηση στη μετα-αφήγηση».
