Από την κωμωδία («Discount») στο δραματικό θρίλερ («Carole Matthieu»), ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Λουί-Ζιλιέν Πετί διατηρεί πάντα μια κοινωνικά ευαίσθητη ματιά, θίγοντας θέματα που έχουν να κάνουν με οικονομικές ανισότητες, εργασιακά δικαιώματα ή συναδελφική αλληλεγγύη. Ένας Γάλλος Κεν Λόουτς δηλαδή, ο οποίος όμως βρίσκεται πιο κοντά στις οικείες, mainstream συνταγές απ’ ό,τι στο γυμνό ρεαλισμό του Άγγλου auteur ή του Στεφάν Μπριζέ («Ο Νόμος της Αγοράς»), γι’ αυτό και η τελευταία ταινία του αντιμετωπίζει ένα επείγον πολιτικοκοινωνικό πρόβλημα με όρους εύληπτης κωμωδίας.
Ο Πετί μας καλοσωρίζει στο δημοτικό κέντρο υποδοχής άστεγων γυναικών Ενβόλ με μια αμεσότητα που μας κάνει αμέσως οικείο τόσο το χώρο, όπου κοινωνικές λειτουργοί προσπαθούν να βοηθήσουν γυναίκες χωρίς οικονομικά μέσα και κατάλυμα να βρουν εργασία, όσο και τις ίδιες τις πρωταγωνίστριες. Τέσσερις δημοτικοί υπάλληλοι και μια ομάδα αστέγων, η καθεμία με τα δικά της προβλήματα, τα οποία θα γίνουν κοινά όταν ο δήμος αποφασίσει να κλείσει το κέντρο εντός τριμήνου.
Η επιλογή του σκηνοθέτη να κρατήσει τους «συστημικούς» ρόλους για επαγγελματίες ηθοποιούς και να μοιράσει τους υπόλοιπους σε πραγματικές άστεγες αποδεικνύεται αποτελεσματικότατη, προσδίδοντας στους χαρακτήρες μια συγκινητική πειθώ που ξεπερνά το γραμμένο σενάριο. Διότι, παρά το χρόνο που αφιερώνεται στην κάθε κοινωνική λειτουργό προσωπικά –η καλόκαρδη, πεισματάρα Οντρέ, η μεθοδική Μανού, η τσαμπουκαλού Ανζελίκ και η αφελής Ελέν–, το μεγάλο ατού του φιλμ είναι αναμφίβολα οι κοινωνικά (και μιντιακά) «αόρατες» γυναίκες της υπόθεσης: η απολαυστική Σαντάλ, η οποία έκανε φυλακή για το φόνο του βίαιου συζύγου της, και η παρέα της, με ονόματα όπως Τσιτσιολίνα, Σάλμα Χάγεκ, Φρανσουάζ Αρντί, Λέιντι Ντι ή Μπριζίτ Μακρόν.
Ο τρόπος με τον οποίο αυτές προσπαθούν να ενταχτούν στην κοινωνία είναι συγκινητικός όσο και κωμικά εξωραϊσμένος, αφού η θέληση για αισιόδοξο μήνυμα είναι εδώ ισχυρή και η προβλέψιμη σεναριακή εξέλιξη επιβεβλημένη. Στοιχεία που βοήθησαν την ταινία να γίνει μεγάλη εμπορική επιτυχία στη χώρα της.
Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: WEIRD WAVE.
Περισσότερες πληροφορίες
Οι Αόρατες
Όταν ο δήμος αποφασίζει να κλείσει ένα κέντρο υποδοχής άστεγων γυναικών, οι κοινωνικές λειτουργοί του επιστρατεύουν κάθε τέχνασμα για να βοηθήσουν όσες βρεθούν σύντομα στο δρόμο.
