«Yesterday»: Ζήσαμε 24 ώρες σε έναν κόσμο χωρίς τους Beatles

Ταξιδέψαμε στο Λονδίνο και γνωρίσαμε τους συντελεστές της νέας ταινίας του οσκαρικού Ντάνι Μπόιλ.

«Yesterday»: Ζήσαμε 24 ώρες σε έναν κόσμο χωρίς τους Beatles

Το μεσημέρι της 18ης Απριλίου 1964, 48.000 οπαδοί της Λίβερπουλ, είδαν την ομάδα τους -υπό τις οδηγίες του μυθικού Μπιλ Σάνκλι- να γίνεται πρωταθλήτρια Αγγλίας έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια. Στο σφύριγμα της λήξης ο ουρανός έγινε κόκκινος από τα κασκόλ και τα πανό που βρέθηκαν στον αέρα, με τη συγκίνηση να κατακλύζει το Άνφιλντ απ’ άκρη σ’ άκρη. Το αξιοσημείωτο γεγονός όμως εκείνου του ματς βρίσκεται αλλού.

Νωρίτερα, αγκαλιασμένοι οι οπαδοί λίκνιζαν τα κορμιά τους τραγουδώντας ολόψυχα όχι το διάσημο σήμερα «You’ll Never Walk Alone», αλλά το «She Loves You», το single των τοπικών ηρώων Beatles οι οποίοι είχαν μόλις ξεκινήσει να κυριαρχούν στην παγκόσμια μουσική σκηνή. Σήμερα περισσεύουν οι συστάσεις για τους κυρίους Πολ ΜακΚάρντεϊ, Τζον Λένον, Ρίνγκο Σταρ και Τζορτζ Χάρισον, στις αρχές των ‘60s όμως τα Σκαθάρια εισέβαλαν από το πουθενά στα πικάπ και τα χείλη εκατομμυρίων και έγιναν αστραπιαία η πρώτη μπάντα – φαινόμενο της ποπ κουλτούρας.

Τα ασπρόμαυρα πλάνα του Άνφιλντ έπαιζαν στο μυαλό μου καθώς το αεροπλάνο προσγειωνόταν στο Χίθροου, λίγες μέρες προτού η Λίβερπουλ σηκώσει το έκτο τρόπαιο του Champions League στην ιστορία της. Ο λόγος όμως της άφιξής μου στο Λονδίνο δεν ήταν ποδοσφαιρικός, αλλά κινηματογραφικός και άμεσα συνδεδεμένος με τη μυθολογία των Beatles.

Ως καλεσμένος της Universal είχα την ευκαιρία να δω στο Λονδίνο και να συνομιλήσω με τους συντελεστές της ταινίας «Yesterday», της κομεντί που φέρει την υπογραφή του οσκαρικού σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ («Slumdog Millionaire», «Trainspotting») και του σεναριογράφου των ρομαντικών επιτυχιών «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς» και «Αγάπη είναι…» μεταξύ πολλών άλλων, Ρίτσαρντ Κέρτις. Οι δύο Βρετανοί ένωσαν τις δημιουργικές δυνάμεις τους σε μια τρυφερή ιστορία αγάπης η οποία ξεκινά από μια απλή απορία: τι θα συνέβαινε εάν μια μέρα οι Beatles εξαφανίζονταν από τη Γη;

Η απάντηση δίνεται στο «Yesterday», με προφανές το δάνειο του τίτλου από το ομώνυμο κομμάτι των Σκαθαριών, στο οποίο ένας άσημος μουσικός, o Τζακ (Χίμες Πατέλ), πασχίζει να κάνει καριέρα γράφοντας μελαγχολικές μπαλάντες, όλες όμως γνωρίζουν παταγώδη αποτυχία. Μοναδική πιστή φαν και μάνατζερ η παιδική του φίλη Έλι (Λίλι Τζέιμς), η οποία απτόητη τού κλείνει συναυλίες πιστεύοντας ολόψυχα στο ταλέντο του. Τα πάντα θα αλλάξουν για τον αποκαρδιωμένο Τζακ όταν μετά από ένα ατύχημα θα ξυπνήσει στο νοσοκομείο και σε έναν κόσμο όπου οι Beatles δεν υπήρξαν ποτέ. Τότε αποφασίζει να πάρει την κιθάρα και να παίξει τα κομμάτια του συγκροτήματος σα να ήταν δικά του, με το δρόμο πλέον για την καταξίωση να ανοίγεται διάπλατα.

«Yesterday»: Ζήσαμε 24 ώρες σε έναν κόσμο χωρίς τους Beatles - εικόνα 1

Ακόμα και ένας περιστασιακός ακροατής των Beatles είναι αδύνατο να μην κολλήσει με κάποιο από τα 50 τραγούδια της μπάντας που ακούγονται στο «Yesterday», με το «Back in the U.S.S.R.» να βρίσκεται χαμηλόφωνα στα χείλη μου ενώ περίμενα τον Ντάνι Μπόιλ. Φανερά ευδιάθετος και εξαιρετικά ευγενής, μου εκμυστηρεύτηκε αμέσως τις πρώτες του αναμνήσεις με τους Beatles. «Εκείνο που θυμάμαι πολύ έντονα είναι τους γονείς μου στο σαλόνι να ακούνε τα πρώτα τους singles, την ώρα που με τα αδέρφια μου στο δωμάτιό μας παριστάναμε πως είμαστε το συγκρότημα. Η δίδυμη αδερφή μου ήταν ο ΜακΚάρντεϊ, εγώ ο Λένον και η μικρότερη αδερφή μας εναλλάξ ο Χάρισον ή ο Ρίνγκο. Ντρέπομαι που θα το πω, αλλά δε μας αφορούσαν ιδιαίτερα αυτοί οι δύο», μου λέει και ξεσπά σε γέλια, ομολογώντας την προτίμησή του στα δύο πιο προβεβλημένα Σκαθάρια.

Καθισμένος δίπλα του, ο Κέρτις είχε μια τελείως διαφορετική εμπειρία να μοιραστεί. «Όταν εμφανίστηκαν οι Beatles δεν είχαμε καταλάβει πόσο σπουδαίοι ήταν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν έμενα με την οικογένειά μου στη Σουηδία είχαν έρθει να παίξουν κάποια στιγμή, αλλά κανείς δε σκέφτηκε να αγοράσει εισιτήριο. Όταν καταλάβαμε το λάθος μας ήταν πλέον αργά και τότε αποφασίσαμε με τον πατέρα μου να κατασκηνώσουμε έξω από το ξενοδοχείο τους για τρεις μέρες, και να τους δούμε μια φορά τη μέρα να βγαίνουν στο μπαλκόνι για να μας χαιρετήσουν». Αυτό θα πει αφοσίωση…

«Yesterday»: Ζήσαμε 24 ώρες σε έναν κόσμο χωρίς τους Beatles - εικόνα 2

Ένα από τα δυνατά χαρτιά του «Yesterday» είναι ο πρωτοεμφανιζόμενος στο σινεμά Χίμες Πατέλ, ο οποίος σύμφωνα με τον Μπόιλ εμφανίστηκε από το πουθενά και τους συγκλόνισε. «Είχαμε εξαρχής αποφασίσει πως όποιος έπαιρνε το ρόλο όφειλε να τραγουδά και τα κομμάτια. Έτσι στις οντισιόν όσοι έρχονταν συμπεριφέρονταν σα να συμμετείχαν σε διαγωνισμό καραόκε για τον καλύτερο ερμηνευτή Beatles. Αναπόφευκτα κάποια στιγμή είχαμε εξουθενωθεί και νιώθαμε πως βρισκόμαστε σε τέλμα. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά μας ο Χίμες, ο οποίος μας έπαιξε τα “Yesterday” και “Back in the U.S.S.R.” εντελώς αβίαστα και μας συνεπήρε», μου αποκαλύπτει με τα καταγάλανα μάτια του να γυαλίζουν.

Πράγματι η ερμηνεία του Πατέλ στο «Yesterday» έρχεται τελείως αβίαστα, παρόλο που η επαγγελματική εμπειρία του περιορίζεται στη μικρή οθόνη. Στον πρώτο του μεγάλο ρόλο δείχνει εξαιρετικά άνετος, όπως και όταν βρέθηκε απέναντι σε ένα μικρό γκρουπ δημοσιογράφων μαζί με τη συμπρωταγωνίστριά του Λίλι Τζέιμς («Downton Abbey», «Σταχτοπούτα»). Η ανερχόμενη ηθοποιός φρόντισε να σπάσει πετυχημένα τον πάγο λέγοντάς μας «δεν περίμενα πως θα χρειαζόμασταν τόσους ψυχολόγους», προτού πάρει το λόγο ο Πατέλ, ο οποίος φορούσε κάλτσες με το κίτρινο υποβρύχιο(!). «Στο δοκιμαστικό μου ο Μπόιλ κυριολεκτικά είχε σηκωθεί και χόρευε ενώ έπαιζα, αλλά ομολογώ πως είχα πείσει τον εαυτό μου από νωρίς να μην σκεφτώ πάρα πολύ τι έκανα, γιατί διαφορετικά θα είχα παραλύσει από το άγχος. Τώρα μετά και την ταινία αναρωτιέμαι εάν θα μπορούσα να είμαι στη θέση του χαρακτήρα μου, αλλά δε νομίζω να έφτανα στο σημείο να κλέψω τα τραγούδια κάποιου».

«Yesterday»: Ζήσαμε 24 ώρες σε έναν κόσμο χωρίς τους Beatles - εικόνα 3

Σε μια περίπλοκη κατάσταση βρίσκεται και η ηρωίδα της Τζέιμς, η οποία έχει ερωτευτεί τον καλύτερό της φίλο και τον βλέπει να απομακρύνεται από εκείνη συναισθηματικά, αλλά και γεωγραφικά. Τη ρώτησα λοιπόν, εάν πιστεύει πως όσο μάταιη και εάν φαίνεται η αφοσίωσή της σε εκείνον, μήπως κάποιες φορές αυτή είναι μονόδρομος; «Η καρδιά κάνει τα δικά της κάθε φορά, έτσι; Είναι παράλογο. Μέχρι κι εγώ αποκαρδιωνόμουν από τη συμπεριφορά της! Αλλά όταν είσαι ερωτευμένος όποια επιλογή κι αν κάνεις δεν κρίνεται ως σωστή ή λάθος. Η Έλι βρίσκεται σε αδιέξοδο, προσπαθεί να προχωρήσει αλλά συνεχώς μένει πίσω γιατί τον αγαπάει, κι αυτό είναι όλο». Εξάλλου, όπως λένε κι οι ίδιοι οι Beatles «to lead a better life, I need my love to be here…»

Η ταινία «Yesterday» κυκλοφορεί 27 Ιουνίου από την Tulip Entertainment.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ο Χρήστος Μασσαλάς, η Έλσα Λεκάκου και το θεαματικό "Broadway"

Το "α" συνάντησε το σκηνοθέτη και την πρωταγωνίστρια της εντυπωσιακής ελληνικής ταινίας, στην οποία η συνοχή ανάμεσα στα μέλη μιας ομάδας χορευτών – πορτοφολάδων που έχει ως ορμητήριο ένα εγκαταλελειμμένο αθηναϊκό θέατρο αρχίζει να καταρρέει εξαιτίας της άφιξης ενός νέου προσώπου.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
22/09/2022

Broadway

Αλμοδοβαρικό δράμα με αφηγηματική ευρηματικότητα και φρεσκάδα. Αν και χωρίς ολοκληρωμένες σεναριακές ιδέες, εντυπωσιάζει ως πολλά υποσχόμενο σκηνοθετικό ντεμπούτο.

Φτερά και Πούπουλα

Μεγάλο Βραβείο της "Εβδομάδας Κριτικής" των Καννών για μια αθόρυβη σουρεαλιστική σάτιρα που ανατέμνει βιτριολικά την αιγυπτιακή πραγματικότητα.

Μην Ανησυχείς Αγάπη Μου

Το American dream ως αστικός εφιάλτης και ένα ψυχολογικό θρίλερ που δεν ξέρει να διαχειριστεί, σεναριακά και σκηνοθετικά, τις ιδέες του, οδηγούμενο σε μια αυτοκαταστροφική, παρωδιακή σχεδόν κορύφωση.

Η Συγκάλυψη

Τυπικό - ατμοσφαιρικό και κοινωνικά καταγγελτικό - Nordic noir, βασισμένο στη λογοτεχνική σειρά "Τμήμα Q" του Γιούσι Άντλερ – Όλσεν. Έχουν προηγηθεί τέσσερις δανέζικες ταινίες (2013-18) με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.

Ο Ντογκτανιάν και οι Τρεις Σωματοφύλακες

Οι "Τρεις σωματοφύλακες" διασκευάζονται σε μια διασκεδαστικά παιδική, καρτούν εκδοχή, πιστή στο περιπετειώδες πνεύμα του Αλέξανδρου Δουμά.

Αδελαΐδα

Λιγοστοί διάλογοι, ατμοσφαιρικά πλάνα (σε γήινα, σαθρά χρώματα) και μια αίσθηση αδυναμίας φυγής από το – ιστορικό – πεπρωμένο κυριαρχούν στη μελαγχολική ποιητική ελεγεία για έναν αδύνατο έρωτα.