Στη μέση ενός απροσδόκητα ζεστού ανοιξιάτικου μεσημεριού βρέθηκα στη Νίκαια να περνάω τις πόρτες του ιστορικού ρεμπετάδικου «Κοκκινιώτισσα» και χρειάστηκε να μεσολαβήσουν λίγα λεπτά προτού συνειδητοποιήσω πως δεν μεταφέρθηκα σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Μπροστά μου απλωνόταν η σάλα του κέντρου, με τους θαμώνες/κομπάρσους να απολαμβάνουν το (ψεύτικο) ποτό τους καπνίζοντας, οι άντρες ντυμένοι με κοστούμια κι εμπριμέ γραβάτες, οι γυναίκες με εκτυφλωτικές τουαλέτες κι έντονο μακιγιάζ.
Το βλέμμα τους στραμμένο στη γεμάτη λουλούδια σκηνή, όπου η Ρένα Μόρφη με ένα βελούδινο μπλε φόρεμα τραγουδά όχι κάποιο κομμάτι του Μπόμπι Βίντον, αλλά ένα λαϊκό τραγούδι συνοδεία του Στέλιου Μάινα στο μπουζούκι. Όταν η πρωτότυπη σύνθεση του Μίνωα Μάτσα τελείωσε και το κοινό ξέσπασε σε χειροκρότημα, οι σκέψεις μου ακόμη ταξίδευαν· μέχρι που ακούστηκε το απότομο «cut!» του σκηνοθέτη κι επανήλθα στην πραγματικότητα.
Η «Φαντασία» στην εξουσία
Είχα μόλις γίνει μάρτυρας μιας εκ των κομβικών σκηνών στη νέα ταινία του Αλέξη Καρδαρά («Η Ληστεία», «Γκίνες»), στην οποία η Μόρφη ενσαρκώνει μια τραγουδίστρια με μοναδική χροιά, που έρχεται στην Αθήνα από την επαρχία για να τραγουδήσει στο μαγαζί ενός βετεράνου μπουζουξή. Εκεί θα ερωτευτεί έναν λαϊκο-ποπ τραγουδιστή (Γιάννης Στάνκογλου) που θα της αλλάξει τη ζωή. Είμαστε στο 1993, ο Ανδρέας Παπανδρέου βρίσκεται στην εξουσία και η Ελλάδα μπαίνει σε μια εποχή απερίσπαστης ελαφρότητας...
Μεταξύ λήψεων μιλάω με τον Καρδαρά για την απόφασή του να γυρίσει τώρα μια ταινία με φόντο τα ’90s, μια εποχή που σήμερα βρίσκεται παντού γύρω μας. «Τη συγκεκριμένη δεκαετία συνυπάρχουν οι εκπρόσωποι της “παλιάς σχολής” του λαϊκού τραγουδιού, όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και η Βίκυ Μοσχολιού, με τη νέα γενιά, όπως εκφραζόταν π.χ. από την Άννα Βίσση και την Καίτη Γαρμπή. Δεν επέλεξα τα ’90s λόγω νοσταλγίας», μου ξεκαθαρίζει άμεσα ο Καρδαράς και προσθέτει: «Ήθελα αυτοί οι δύο κόσμοι να συναντιούνται μέσω των πρωταγωνιστών μου. Επιθυμία μου ήταν να κάνω μια μουσική ταινία σε τόνο σπαραξικάρδιο, όπως θα ταίριαζε σε ένα αυθεντικό λαϊκό τραγούδι».
Ποια είναι η διαφορά της «Φαντασίας» όμως με ταινίες αφιερωμένες στο ξενύχτι, όπως το «Βιετνάμ» του «Όλα Είναι Δρόμος» ή το «Αυτή η Νύχτα Μένει»; «Η “Φαντασία” υιοθετεί την οπτική γωνία του μουσικού και όχι του πελάτη, όπως κάνουν αυτές οι εξαιρετικές ταινίες που αναφέρατε. Εν προκειμένω κοιτάζουμε τα καμαρίνια και το μαράζι του τραγουδιστή, όσα του συμβαίνουν προτού βγει να ερμηνεύσει στη σκηνή».
Μικρόφωνο στις αναμνήσεις
Το παλιό και το νέο δεν βρίσκονται μόνο συμβολικά στους χαρακτήρες, αλλά και στην επιλογή των ηθοποιών. Η γνωστή ως frontwoman των Imam Baildi Ρένα Μόρφη δοκιμάζεται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο, και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Τη ρώτησα πώς αποφάσισε να ακολουθήσει τη «Φαντασία». «Παρότι μου έχουν γίνει κινηματογραφικές προτάσεις στο παρελθόν, ένιωσα πως αυτός ο ρόλος είναι οικείος στην ψυχοσύνθεση και την αισθητική μου. Κινούμαι πολύ άνετα ενσαρκώνοντας τον συγκεκριμένο χαρακτήρα». Άραγε έχει προσδοκίες για την επίδραση της ταινίας στο κοινό; «Θα ήθελα ο κόσμος, βλέποντας τη “Φαντασία”, να μην αντιμετωπίζει υποτιμητικά τους ανθρώπους που ταυτίστηκαν με τον τρόπο ζωής της νύχτας, του λαϊκού τραγουδιού. Μου φαίνεται παράξενο που αυτή η δεκαετία αντιμετωπίζεται ήδη σαν κάτι ρετρό, όμως είναι μια ευκαιρία να εκτιμήσουμε τα μοναδικά χαρακτηριστικά της»...
Η Μόρφη συμπρωταγωνιστεί με τον έμπειρο Στέλιο Μάινα, ο οποίος ενσαρκώνει τον άνθρωπο που θα την κάνει διάσημη. «Ο χαρακτήρας μου βλέπει το χρόνο να τον προσπερνάει, τόσο βιολογικά όσο και καλλιτεχνικά», μου λέει στο διάλειμμα των γυρισμάτων. Εκείνος όμως τι θυμάται εντονότερα από τα ’90s; «Θεωρώ ότι ήταν η εποχή της μπανανόφλουδας. Μπορούσες εύκολα να υποκύψεις στη φανφάρα και τη βλακεία. Ζήσαμε τότε πιστεύοντας σε μια φαντασίωση του εαυτού μας», μου απαντά με σιγουριά. Όσο για τους ήρωες τις ταινίας; Εκείνοι φαίνεται να ζουν στο δικό τους όνειρο για όσο περισσότερο μπορούν...
Η ταινία «Φαντασία» αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2019 στους κινηματογράφους από τη Feelgood.
Σκηνοθεσία - σενάριο: Αλέξης Καρδαράς
Παίζουν: Ρένα Μόρφη, Στέλιος Μάινας, Γιάννης Στάνκογλου, Βίκυ Παπαδοπούλου, Αννα Καλαϊτζίδου, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Ανδρέας Νάτσιος, Γιάννης Νταλιάνης, Δημήτρης Μοθωναίος, Κώστας Ανταλόπουλος, Αντίνοος Αλμπάνης, Γιώργος Καφετζόπουλος, Βασίλης Βασιλάκης, Μαριάννα Δημητρίου, Μαρία Αποστολακέα
Παραγωγή: PanEntertainment
Παραγωγός: Ελένη Κοσσυφίδου
Executive Producer: Κωνσταντίνος Μωριάτης
Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Καραντάνης
Δεύθυνση Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Ηχος: Βαγγέλης Ζέλκας
Μοντάζ: Ιωάννα Σπηλιοπούλου
© φωτογραφιών: Αιμιλία Βρώτσου
