Η φαινομενολογική προσέγγιση του Σόντερμπεργκ διαθέτει νεύρο, αλλά μικρό δραματουργικό βάθος, εξαντλώντας νωρίς την ιδεολογική και κινηματογραφική δυναμική της.
Το δεύτερο μέρος της φιλόδοξης βιογραφίας του Στίβεν Σόντερμπεργκ αποτελεί έναν ύμνο στον Τσε/ασυμβίβαστο οραματιστή, ο οποίος, ενάντια σε κάθε πιθανότητα επιτυχίας, κυνηγά μόνος (ο Φιντέλ έχει παραδοθεί στην πολυτέλεια της κυβερνητικής εξουσίας) το επαναστατικό του όνειρο. Τον «πρωτοσυναντάμε» μία πενταετία μετά την επικράτηση της Κουβανικής Επανάστασης ως ηχηρή... απουσία, καθώς έχει απροειδοποίητα αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή (το φιλμ παίζει έξυπνα με τον Τσε ως σύμβολο και ως απλό άνθρωπο), για να εμφανιστεί το 1966 στη Βολιβία, πρόθυμος να βοηθήσει τον ένοπλο αγώνα των μαρξιστών ανταρτών.
Μέσα από ένα ντοκιμαντερίστικα στημένο (και δεξιοτεχνικά μονταρισμένο) χρονικό, ο Σόντερμπεργκ επιχειρεί να περιγράψει ρεαλιστικά το γενναίο στην ψυχή, αλλά «φτωχό» στην όψη και αντιηρωικό στην πράξη κυνήγι του επαναστατικού οράματος, το οποίο αναδεικνύει τον Τσε σε μια μοναχική, τραγική φιγούρα. Η φαινομενολογική προσέγγιση του Αμερικανού σκηνοθέτη διαθέτει νεύρο, αλλά μικρό δραματουργικό βάθος, εξαντλώντας την ιδεολογική και κινηματογραφική δυναμική της πολύ νωρίτερα από τα 135 λεπτά της διάρκειας του δεύτερου μέρους αυτής της ανοικονόμητης βιογραφίας.
Γαλλία, Ισπανία, ΗΠΑ. 2008. Διάρκεια: 135΄. Διανομή: WEIRD WAVE.
Περισσότερες πληροφορίες
Τσε: Ο Επαναστάτης
Το 1965, μία πενταετία μετά την επικράτηση της Κουβανικής Επανάστασης, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα αποσύρεται απροειδοποίητα από τη δημόσια ζωή. Ένα χρόνο αργότερα θα εμφανιστεί στη Βολιβία, όπου θα ενωθεί με τους μαρξιστές αντάρτες, οργανώνοντας τον ένοπλο αγώνα τους.
