Ο Κόλιν Στέτσον συνθέτει τη μουσική ενός πραγματικού εφιάλτη.
Μια πραγματικά πετυχημένη ταινία τρόμου ή θρίλερ εκτός από ένα ανατρεπτικό σενάριο, εύστοχη σκηνοθεσία και ανατριχιαστικές ερμηνείες, χρειάζεται οπωσδήποτε υποβλητική μουσική.
Από τα synths των Goblin στις ταινίες του Ντάριο Αρτζέντο έως τα έγχορδα της Mica Levi στο «Κάτω από το Δέρμα» (Τζόναθαν Γκλέιζερ, 2013), το σινεμά έχει χαρίσει αμέτρητες μελωδίες που στοιχειώνουν αφού πέσουν οι τίτλοι τέλος. Για αυτό ακριβώς φρόντισε με τρομερή επιτυχία στη «Διαδοχή» ο τζαζίστας Κόλιν Στέτσον.
Ο μουσικός που είναι γνωστός για τη δύναμη των πνευμόνων του που ακούγεται στους φοβερούς σόλο δίσκους του, αλλά και στην εξαιρετική περσινή κυκλοφορία με τους Ex Eye όπου το free jazz συναντά… το metal, εδώ για πρώτη φορά υπογράφει εξολοκλήρου τη μουσική ταινίας.
Το ντεμπούτο του Άρι Άστερ, ένα ορμητικό φιλμ τρόμου που απηχεί «Το Μωρό της Ρόζμαρι» μέχρι τη στιγμή που ανατρέπει τα πάντα, εκπέμπει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα παρά τους πανύψηλους εσωτερικούς χώρους που χρησιμοποιεί. Αυτούς αναλαμβάνει να «γεμίσει» με τις νότες των πνευστών του ο Στέτσον, χάρη στον οποίο η ένταση κάθε σκηνής φτάνει στα ύψη.
Ο Στέτσον χρησιμοποίησε κατά κύριο λόγω κλαρινέτα και το χαρακτηριστικό μπάσο σαξόφωνό του, ενώ οι ήχοι κρουστών που ακούγονται στο soundtrack προέρχονται από το ίδιο όργανο. Οι συνθέσεις του μεγεθύνουν το αντίκτυπο της δράσης, επιτυγχάνοντας όμως την ίδια καθηλωτική αίσθηση και στις καθαυτό ακροάσεις του score. Άλλοτε θυμίζει πόρτες που τρίζουν και πατώματα που τρέμουν, ξεπερνά όμως τις προσδοκίες με τον τρόπο που μετουσιώνει την ανεξήγητη απειλή που κυριαρχεί στην ταινία, σε έναν διαρκώς αυξανόμενο βόμβο.
Ο Άρι Άστερ έχει δηλώσει πως επέλεξε τον Στέτσον πριν καν ξεκινήσει τα γυρίσματα, επιλογή σαφώς επιτυχημένη κρίνοντας από το αποτέλεσμα. Μετά από αυτό ελπίζουμε να ακούσουμε το σαξόφωνο του Αμερικανού σε περισσότερα soundtracks στο μέλλον…
