Το 2002 η 17χρονη Κριστίν-«Lady Bird»-ΜακΦέρσον περνάει τον τελευταίο χρόνο του λυκείου στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια ονειρευόμενη την κολεγιακή της «απόδραση» στη Νέα Υόρκη. Χαριτωμένη και casual ιστορία ενηλικίωσης, η οποία στη ζορισμένη προσπάθειά της να είναι γλυκόπικρα διασκεδαστική, αγκιστρώνεται σε όλα τα κλισέ του ανεξάρτητου σινεμά. Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ) και πέντε οσκαρικές υποψηφιότητες πρώτης γραμμής.
Βασίλισσα του mumblecore, του αυτοσχεδιαστικά ομιλητικού και άμεσα επηρεασμένου από τη γαλλική νουβέλ βαγκ ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά της νέας χιλιετίας, η ηθοποιός Γκρέτα Γκέργουιγκ έγινε indie σταρ με το «Frances Ha» του Νόα Μπάουμπαχ, προτού περάσει η ίδια πίσω από την κάμερα με μια καθ’ όλα ταιριαστή με την προϋπηρεσία της αυτοβιογραφική δραμεντί. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Σακραμέντο, πρωτεύουσα της Καλιφόρνια, η 34χρονη Γκέργουιγκ δημιουργεί την Κριστίν-«Lady Bird»-ΜακΦέρσον, το 17χρονο κινηματογραφικό alter ego της, και μας μεταφέρει πίσω στο 2002. Τότε, λίγους μήνες μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, η ατίθαση μα καλόκαρδη Κριστίν φοιτά στην τελευταία τάξη του λυκείου και αναζητά τρόπο για να γίνει δεκτή σε κάποιο νεοϋορκέζικο κολέγιο, παρότι οι γονείς της αδυνατούν να τη στηρίξουν οικονομικά.
Μπερδεμένη ανάμεσα σε κοριτσίστικες φιλίες κι εφηβικούς έρωτες, τσακώνεται διαρκώς με την αυστηρή μητέρα της, προσπαθεί να κρύψει τη μικροαστική καταγωγή της και ονειρεύεται ένα καλλιτεχνικό μέλλον μακριά από τη φωτεινή μα μίζερη επαρχία της Δυτικής Ακτής. Το «Lady Bird» αφορά μια ιστορία ενηλικίωσης την οποία έχουμε δει σε αμέτρητες παραλλαγές στο σύγχρονο αμερικανικό σινεμά, ένα από τα πιο αγαπημένα θέματα του οποίου είναι η αναζήτηση –υπαρξιακής, ερωτικής, κοινωνικής– ταυτότητας από έναν έμπλεο δέους απέναντι στο μέλλον νεαρό ήρωα.
Οι ταινίες του είδους, συχνά καθημερινές κομεντί με ήπιους δραματικούς τόνους, αποτυπώνουν με σπιρτόζικη πρόζα και τολμηρή εξομολογητική διάθεση, κυρίως απέναντι στα ζητήματα του σεξ, αυτό το διάχυτο teen angst, το οποίο τις περισσότερες φορές ξεπερνιέται με την προσωπική αποδοχή «I am what I am». Τόσες ώρες στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι δεν μπορούν να πάνε χαράμι, αυτός όμως είναι και ο ιδεολογικά στερεός τρόπος με τον οποίο η αμερικανική κοινωνία (και η κινηματογραφική μυθοπλασία της) επιχειρεί να συμβιβάσει τις ταξικά ασυμβίβαστες αντιθέσεις της. Μια ανάγκη που έχει γίνει επιτακτικότερη μετά την 11η Σεπτεμβρίου, πράγμα ολοφάνερο στο δροσερό, πανέξυπνο κι εκβιαστικά χαριτωμένο σεναριακό και σκηνοθετικό ντεμπούτο της Γκρέτα Γκέργουιγκ.
Αυτο-ψυχαναλυόμενη, η ταλαντούχα δημιουργός μιλάει ειλικρινά για τις ανησυχίες της γενιάς του millennium και τις διαπραγματεύεται απενοχοποιημένα μέσα από ζωντανούς χαρακτήρες, κερδίζοντας δύο προσωπικές οσκαρικές υποψηφιότητες (σκηνοθεσία και πρωτότυπο σενάριο). Καθώς υιοθετεί όμως μια συγκαταβατική ματιά απέναντί τους, στέκεται στην προμελετημένα γλυκόπικρη επιφάνεια της αμερικανικής καθημερινότητας, δειλιάζοντας να μπήξει βαθύτερα τα νύχια της. Έτσι οι σαρκαστικές κοινωνικές νύξεις (απέναντι στη θρησκεία π.χ.) αποδεικνύονται σκαμπρόζικα παιχνιδίσματα, οι φιλικοί τσακωμοί απλές παρεξηγήσεις, οι οικογενειακοί καβγάδες αφορμή για την αποκάλυψη της άδολης μα «άτσαλης» μητρικής στοργής και η απέχθεια για το Σακραμέντο η άλλη όψη της αδιαπραγμάτευτης αγάπης για την πατρίδα.
ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 94΄. Διανομή: UIP.
Περισσότερες πληροφορίες
Lady Bird
Το 2002 η 17χρονη Κριστίν-«Lady Bird»-ΜακΦέρσον περνάει την τελευταία τάξη του λυκείου στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια ονειρευόμενη την κολεγιακή της «απόδραση» στη Νέα Υόρκη.
