Ευρηματική κι ενδιαφέρουσα, αλλά άνιση και αδικαιολόγητα εκκεντρική (εκτεταμένη χρήση του κυκλικού κάδρου) σάτιρα μιας… σουρεαλιστικής κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας.
Σκηνοθέτης εμπορικά επιτυχημένων κωμωδιών («The Dream Factory») αλλά και βραβευμένων δραμάτων εποχής («The Banquet»), ο Φενγκ Σιαογκάνγκ απέσπασε πέρυσι το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Σαν Σεμπαστιάν με τη διασκευή του μυθιστορήματος του Ζενγιούν Λιου «Δεν είμαι η Τζιλιάν Παν». Μυθική φιγούρα της κινέζικης λογοτεχνίας, η σατανική Παν αντιστοιχίζεται με την άπιστη Μαντάμ Μποβαρί του Φλομπέρ και χρησιμοποιείται με άκρως ειρωνικό τρόπο στην ταινία, περιγραφή του καφκικού Γολγοθά μιας γυναίκας για να βρει το... παλαβό δίκιο της. Εξαπατημένη από τον άντρα της, η Λι ξεκινάει δικαστικό αγώνα για να αποδείξει πως εκείνος παραβίασε την ιδιωτική συμφωνία τους και την παρέσυρε σε εικονικό διαζύγιο.
Αν και παγιδεύεται στα γραφειοκρατικά γρανάζια του δικαστικού και πολιτικού συστήματος, η Λι επιμένει πεισματικά φτάνοντας μέχρι το Πεκίνο. Η πορεία της, αστεία όσο κι επίπονη, ξεσκεπάζει απολαυστικά έναν κόσμο παραλόγου, δέσμιο κοντόφθαλμων (προσωπικών και συλλογικών) συμφερόντων. Πρόκειται για μια ευρηματική, αλλά άνιση και αδικαιολόγητα εκκεντρική (εκτεταμένη χρήση του κυκλικού κάδρου-αναφορά στην παραδοσιακή κινέζικη ζωγραφική) σάτιρα μιας... σουρεαλιστικής κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, πολύ κοντύτερή μας από όσο αρχικά φανταζόμαστε.
Κίνα. 2016. Διάρκεια: 128΄. Διανομή: WEIRD WAVE.
Περισσότερες πληροφορίες
Δεν Είμαι η Μαντάμ Μποβαρύ
Εξαπατημένη από τον άντρα της, μια γυναίκα ξεκινάει δικαστικό αγώνα για να αποδείξει τη δολοπλοκία του. Αν και παγιδεύεται στα γραφειοκρατικά γρανάζια του κινεζικού δικαστικού και πολιτικού συστήματος, επιμένει πεισματικά φτάνοντας μέχρι το Πεκίνο και τις κομματικές συνεδριάσεις.
