Το Παλιό και το Νέο (Γενική Γραμμή)

Μια ταινία κομματικής προπαγάνδας μετατρέπεται σε ένα αξεπέραστο μάθημα πολυφωνικού μοντάζ και σε έναν συγκινητικό ύμνο στη σχέση του ανθρώπου με τη γη (του).

Μετά το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1926) ο Σεργκέι Αϊζενστάιν ξεκινά τα γυρίσματα μιας ταινίας η οποία, μέσα από την ιστορία μιας αγρότισσας που οργανώνει έναν γαλακτοκομικό συνεταιρισμό, θα επιχειρούσε να προπαγανδίσει την κολεκτιβοποίηση των κουλάκων μετά τη σοβιετική επανάσταση του 1917. Εν τω μεταξύ θα μεσολαβήσει ο πιο επείγων «Οκτώβρης» (1927) και τελικά το «Παλιό και το Νέο», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος τής επί χρόνια γνωστής ταινίας ως «Γενική Γραμμή», θα ολοκληρωθεί το 1929. Μαζί του κι ένα αξεπέραστο μάθημα πολυφωνικού μοντάζ, η κορυφαία ίσως δουλειά του Αϊζενστάιν στο συγκεκριμένο κινηματογραφικό εκφραστικό μέσο, μετατρέποντας ένα προπαγανδιστικό φιλμ σε έναν συγκινητικό –λυρικό, διαλεκτικό και δια­χρονικό– ύμνο στη σχέση του ανθρώπου με τη γη (του).

Α/Μ. Σοβιετική Ένωση. 1929. Διάρκεια: 121΄. Διανομή: NEW STAR.

Περισσότερες πληροφορίες

Το Παλιό και το Νέο (Γενική Γραμμή)

Staroye i Novoye

4,5

• Κοινωνική
• 1929
• Διάρκεια: 121 '
• Σεργκέι Αϊζενστάιν

Η Μάρθα Λάπκινα, μια φτωχή αγρότισσα, οργανώνει στο χωριό της έναν γαλακτοκομικό συνεταιρισμό στο πλαίσιο της κολεκτιβοποίησης των κουλάκων μετά τη σοβιετική επανάσταση του 1917.