Το ελληνικό σινεμά δε φημίζεται για τη σοδειά του σε ταινίες τρόμου, παρά τη δημιουργία ταινιών του είδους ήδη από τη δεκαετία του ’70 και τα γυρίσματα ξένων παραγωγών στη χώρα, όπως για παράδειγμα ο «Ανθρωποφάγος» του Τζο Ντ’ Αμάτο με κεντρικό ήρωα τον… Nikos.
Οι 4ες Νύχτες Τρόμου αφιερώνουν ένα ειδικό αφιέρωμα σ’ αυτό το παραγνωρισμένο κομμάτι της ελληνικής κινηματογραφίας με πέντε ταινίες που ξεκινούν από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης έως και σήμερα.
Λίγοι ίσως γνωρίζουν το κινηματογραφικό προφίλ του Νίκου Μαστοράκη, ο οποίος έχει αφήσει το προσωπικό του στίγμα στις θρυλικές καλτ ταινίες του ’70 και ’80. «Τα Παιδιά του Διαβόλου» (1976) η πρώτη και ίσως διασημότερη ταινία του, γυρίστηκε στα γραφικά τοπία της Μυκόνου με πρωταγωνίστρια τη «θρυλική» ηθοποιό Τζέσικα Ντάμπλιν, η οποία έχει συνδέσει ανεξίτηλα το όνομά της με «λαμπρές» στιγμές των b-movies της περιόδου, αλλά και με την Ελλάδα καθώς την ίδια χρονιά εκτός από την ταινία του Μαστοράκη πρωταγωνίστησε και στο… καρτ-ποσταλικό «Αγκίστρι» του Ερρίκου Ανδρέου.
Ο Κώστας Καραγιάννης («Χούλιγκανς, Κάτω τα Χέρια απ’ τα Νιάτα») αφήνει προσωρινά την κωμωδία για το σινεμά του φανταστικού και γυρίζει τη «Μάσκα του Διαβόλου» (1976) που συνδυάζει το μύθο του Μινώταυρου με ένα… βαλκανικό σατανισμό. Εκτός από του σουρεαλιστικό θέμα της, η ταινία ξεχωρίζει για τη συμμετοχή του Πίτερ Κούσινγκ στο καστ και το soundtrack του... Brian Eno!
Προτού γίνει διάσημος με τη σειρά «10η Εντολή» ο Πάνος Κοκκινόπουλος σκηνοθετούσε το θρίλερ «Τα Σημάδια της Νύχτας» (1990) με πρωταγωνιστές το Στράτο Τζώρτζογλου και την Κατερίνα Λέχου οι οποίοι εγκλωβίζονται στις παγανιστικές τελετουργίες των κατοίκων ενός νησιού στο Αιγαίο, θυμίζοντας κάτι από… «Το Καταραμένο Σκιάχτρο» («The Wicker Man»).
Από τις ξακουστές ταινίες του είδους και με πιστούς οπαδούς για χρόνια «Το Κακό» (2005) είναι το καλτ διαμάντι των τελευταίων ετών, χάρη στην ευρηματική χρήση των ζόμπι που αλώνουν την Αθήνα δια χειρός Γιώργου Νούσια. Οι τελευταίοι επιζώντες του μετα-αποκαλυπτικού ολοκαυτώματος προσπαθούν να ξεφύγουν από τους χιλιάδες νεκροζώντανους που βρίσκονται κρυμμένοι σε κάθε σπιθαμή της πόλης, και τους κυνηγούν παντού κλιμακώνοντας τη δράση στην αξέχαστη τελική σκηνή της ταινίας. Η επιτυχία της οδήγησε μερικά χρόνια αργότερα στο σίκουελ «Το Κακό: Στην Εποχή των Ηρώων» (2009) που μετέφερε τα ζόμπι… στην αρχαία Ελλάδα.
Τελευταία ταινία του αφιερώματος, ένα ακόμα αγγλόφωνο φιλμ, το «Razor» (2007) του Φίλιππου Χαλάτση που γεμίζει με αίμα την οθόνη, πραγματοποιώντας μια «ωδή» στις ταινίες του σοκ που εκτός από σπλατερ χαβαλέ βασίζεται στο αγαπημένο σεναριακό τοπίο του είδους: τα απομονωμένα εξοχικά που μια παρέα επισκέπτεται για… αξέχαστες διακοπές.
Μάθετε περισσότερα για τις ελληνικές ταινίες τρόμου στο προ-φεστιβαλικό cine-event του Horrant «Η ελληνική ταινία τρόμου και το ελληνικό φανταστικό» στο White Rabbit (2/5, 20.00, είσοδος ελεύθερη) όπου θα μιλήσουν οι Δημήτρης Κολιοδήμος (κριτικός κινηματογράφου, συγγραφέας), Δημήτρης Παναγιωτάτος (σκηνοθέτης) και Γιώργος Κατσαβός (μέλος του Δ.Σ. της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας). Τη συζήτηση θα ακολουθήσει η προβολή του σημαντικού ντοκιμαντέρ «Ξένες σε Ξένη Χώρα» (2009) του Δημήτρη Παναγιωτάτου που πραγματοποιεί ένα κινηματογραφικό οδοιπορικό στο ελληνικό σινεμά του φανταστικού, αναζητώντας τις ρίζες του στα θρίλερ της δεκαετίας του ’60 ως τις μετέπειτα ταινίες τρόμου και φαντασίας.
