Η «Πιο Ευτυχισμένη Μέρα στη Ζωή του Όλλι Μάκι» είναι μια ασπρόμαυρη ταινία που ξεκινάει σαν πυγμαχικό δράμα κι εξελίσσεται σε ένα αναπάντεχο, ρομαντικό love story. Ο Φινλανδός σκηνοθέτης της μιλάει για το κινηματογραφικά πρωτότυπο ντεμπούτο του, το οποίο ενθουσίασε το περσινό Φεστιβάλ Κανών και του χάρισε το βραβείο της καλύτερης ταινίας στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα.
Τι σας τράβηξε στην ιστορία του Όλι Μάκι;
Είναι μια ιστορία η οποία μπορεί να αγγίξει κάποιον με πολλούς τρόπους. Είναι άμεση, σωματική και πολύ συμπαγής. Και παρότι η σύγκρουση διεξάγεται μέσα στο κεφάλι του Όλι, υπάρχει θεμελιώδης αντίθεση ανάμεσα στο πώς αυτός και ο Έλις, ο προπονητής και μάνατζέρ του, βλέπουν τον κόσμο. Και οι δύο θέλουν η ημέρα του μεγάλου αγώνα για τον τίτλο να γίνει η πιο ευτυχισμένη στη ζωή του Όλι, αλλά έχουν διαφορετική άποψη για την ευτυχία.
Γιατί επιλέξατε να γυρίσετε την ταινία σε ασπρόμαυρο φιλμ και με κάμερα 16 mm;
Ήταν το καλύτερο για την ταινία, καθώς μας βοήθησε να πετύχουμε την ατμόσφαιρα των αρχών της δεκαετίας του ’60. Οι βασικές κινηματογραφικές αναφορές μας ήταν κυρίως ντοκιμαντέρ της εποχής, οπότε και αυτό επηρέασε τις αισθητικές αποφάσεις μας.
Ποιες άλλες ταινίες είχατε κατά νου προετοιμάζοντας τον «...Όλλι Μάκι»;
Πολλές και διαφορετικές. Αν κλέβεις από πολλές πλευρές, άλλωστε, είναι πιο δύσκολο να σε πιάσουν… Το «Set Up» του Ρόμπερτ Γουάιζ είναι μία, η «Μοναξιά του Δρομέα Μακρινών Αποστάσεων» του Τόνι Ρίτσαρντσον μια άλλη, το «Somewhere» της Κόπολα, το «Don’t Look Back» του Πενεμπέικερ και άλλα πολλά.
Μιλήσατε με τον ίδιο τον Όλι Μάκι προτού γράψετε το σενάριο; Πόσο πιστός μείνατε στα αληθινά γεγονότα;
Κάναμε μεγάλη έρευνα, συνεντεύξεις, διαβάσαμε άρθρα, είδαμε αρχειακό υλικό, όπως και το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε κατά την προετοιμασία του Όλι για τον αγώνα. Ο ίδιος πάσχει από Αλτσχάιμερ, αλλά θυμάται παλιές ιστορίες, ενώ η Ράγια, η γυναίκα του, μας έδωσε πολύτιμη βοήθεια, παρέχοντάς μας πληροφορίες τις οποίες δεν μπορούσαμε να βρούμε από τις δημόσιες πηγές. Το τελικό αποτέλεσμα είναι κατά 90% γεγονότα και κατά 10% μυθοπλασία.
Ο Όλι Μάκι είδε τελικά την ταινία;
Φυσικά, αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για την αντίδρασή του λόγω του Αλτσχάιμερ. Μας είπε «καλή δουλειά», αλλά δεν ξέρω τι θυμόταν μετά την ταινία. Η Ράγια είπε πως ένιωσε σαν να ξαναζούσε εκείνες τις ημέρες, οπότε ελπίζω ότι τα πήγαμε αρκετά καλά.
Η «Πιο Ευτυχισμένη Μέρα...» είναι μια ταινία χαρακτήρων. Πώς δουλέψατε με τους ηθοποιούς;
Διαβάσαμε πολλές φορές το σενάριο και κατά τη διάρκεια των προβών οι ίδιοι άλλαξαν κάποια πράγματα στους διαλόγους. Με τον Γιάρκο [σ.σ.: Λάχτι] είχαμε συζητήσει για την ταινία από το 2011 και παρότι τότε ήταν απλώς μια ιδέα, εκείνος ξεκίνησε αμέσως να προπονείται στην πυγμαχία. Είναι εξαιρετικός ηθοποιός, δεν είχε όμως ιδέα από μποξ, οπότε καθόσον ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να ξεκινήσουμε νωρίτερα τα γυρίσματα, αλλά μας καθυστέρησαν προβλήματα παραγωγής, πυγμαχούσε επί πέντε ολόκληρα χρόνια περιμένοντας την ταινία. Τώρα, όσον αφορά την καθοδήγηση των ηθοποιών, προτιμώ να είμαι χαλαρός στο σετ και να δουλεύω πολύ στις πρόβες που προηγούνται. Στο γύρισμα προσπαθώ να πιάσω την ατμόσφαιρα κάθε σκηνής και όλα τα υπόλοιπα έρχονται κατόπιν από μόνα τους.
Εκτός από μικρού μήκους, έχετε σκηνοθετήσει για το θέατρο αλλά και την όπερα. Ποια είναι τα κοινά στοιχεία και ποιες οι διαφορές τους με τον κινηματογράφο;
Δουλεύεις πάντα με ανθρώπους. Αυτό είναι το καλύτερο και το χειρότερο σε όλες τις περιπτώσεις. Το σινεμά είναι σίγουρα ο δικός μου τρόπος έκφρασης, όμως αγαπώ εξίσου και το θέατρο. Είναι περισσότερο εξωστρεφές όσο κι εξοντωτικό για μένα. Το σινεμά είναι πιο ελεγχόμενο και ήσυχο. Η όπερα, από την άλλη, μου φαίνεται ευκολότερη όλων, αφού η μουσική οδηγεί το δράμα. Χρειάζεται απλώς να χρησιμοποιήσεις τη φαντασία σου για το πώς θα αξιοποιήσεις δέκα λεπτά χρόνου για δύο αράδες διαλόγου.
Ποια είναι η παρούσα κατάσταση της φινλανδικής κινηματογραφίας; Είναι εύκολο να βρει ένας νέος σκηνοθέτης διεξόδους για να κάνει την ταινία του;
Δυσκολεύομαι να μιλήσω συνολικά. Εξαρτάται, άλλωστε, από τόσες πολλές λεπτομέρειες... Η φεστιβαλική επιτυχία σε βοηθά να βρεις παραγωγό κι ένας έμπειρος παραγωγός σε βοηθά να βρεις χρήματα. Η αρχή, πάντως, είναι η ίδια με οπουδήποτε αλλού: όσο περισσότερα χρήματα χρειάζεσαι τόσο λιγότερη ελευθερία έχεις.
Περισσότερες πληροφορίες
Η πιο Ευτυχισμένη Μέρα στη Ζωή του Όλλι Μάκι
Το καλοκαίρι του 1962 ο Όλι Μάκι, ένας Φινλανδός καλοσυνάτος επαρχιώτης, ετοιμάζεται να αγωνιστεί στο Ελσίνκι για τον παγκόσμιο πυγμαχικό τίτλο. Κι ενώ πρέπει να συγκεντρωθεί στην προπόνηση και να χάσει βάρος, αυτός συνειδητοποιεί πως είναι ερωτευμένος.
