Χοντροκομμένη χριστιανική παραβολή, βουτηγμένη στη γραφική, σαδιστική βία, το μελοδραματισμό και τον εύκολο εντυπωσιασμό.
Βίαιες εικόνες μιας ανελέητης μάχης δραματικά μονταρισμένες. Ημιλιπόθυμος, ο τραυματίας Ντέσμοντ Ντος μεταφέρεται με φορείο. Σε μαύρο φόντο πέφτει ο τίτλος της ταινίας, με έναν κόκκινο σταυρό ανάμεσα στις λέξεις «Hacksaw» και «Ridge». Δεν πρόκειται μόνο για τον Ερυθρό Σταυρό, φυσικά, καθώς ο πρωταγωνιστής υπηρέτησε ως στρατιωτικός νοσοκόμος, αλλά και για το χριστιανικό σταυρό, η σκιά του οποίου πέφτει βαριά πάνω στην επιστροφή του πιστού καθολικού Μελ Γκίμπσον στη σκηνοθεσία μία δεκαετία μετά το «Apocalypto».
Οι άμεσες («Τα Πάθη του Χριστού») ή έμμεσες («Ο Άνθρωπος Χωρίς Πρόσωπο», «Braveheart», «Apocalypto») θρησκευτικές αναφορές πλημμυρίζουν το έργο του Αυστραλού σταρ και δημιουργού, ο οποίος έλκεται από μεσσιανικές φιγούρες που έρχονται αντιμέτωπες με ένα βίαιο, σαδιστικό κόσμο και θυσιάζονται για το κοινό καλό. Οι έννοιες της πίστης, της αυτοθυσίας, της αυταπάρνησης και η παραπομπή στα (θεία) πάθη, στο σταυρό και τον Γολγοθά είναι πανταχού παρούσες, όπως και στην αληθινή ιστορία του Ντέσμοντ Ντος. Μέλος της εκκλησίας Αντβεντιστών της Έβδομης Μέρας, ο 23χρονος Ντος κατατάχτηκε εθελοντικά στον αμερικανικό στρατό το 1942, αλλά αρνήθηκε να πιάσει στα χέρια του όπλο.
Με την πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους να ξεκινά μέσα σε εκκλησία, η ταινία μάς εξιστορεί εν τάχει τη σκληρή οικογενειακή ζωή του Ντέσμοντ, του οποίου ο πατέρας –πρώην στρατιώτης του Μεγάλου Πολέμου– έχει καταντήσει ένας βίαιος μέθυσος. Παρόλα αυτά, ο νεαρός από τη Βιρτζίνια πλέει σε πελάγη ευτυχίας (το ίδιο και τα καρτποσταλικά πλάνα), καθώς ερωτεύεται μια όμορφη νοσοκόμα, την οποία δεν μπορεί να βάλει πάνω από τα πιστεύω του όταν κατατάσσεται ως αντιρρησίας συνείδησης, γίνεται αντικείμενο κακοποίησης από συναδέλφους και ανωτέρους και τελικά οδηγείται στο στρατοδικείο. Εκείνη όμως θα τον καταλάβει και θα τον περιμένει, ο πατέρας του θα κάνει την καλή του πράξη και (το τελευταίο δευτερόλεπτο) ο Ντος, αντί για τη φυλακή, θα καταλήξει άοπλος στο σφαγείο της Οκινάουα.
Εδώ ο Γκίμπσον αφήνει πίσω του τις ειδυλλιακές εικόνες και το δράμα χαρακτήρων και μετατρέπει την ταινία του σε «Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν». Μόνο που όταν αυτή η ενορχήστρωση μιας χορογραφίας θανάτου άφηνε στην ταινία του Σπίλμπεργκ την αίσθηση του ωμού ρεαλισμού, εδώ γίνεται ένα πολεμοχαρές πανηγύρι γραφικής βίας από όπου ξεπηδά –υποδειγματικά σκηνοθετημένα (η αίσθηση της κάμερας για το χώρο είναι αλάνθαστη) κι εντελώς μελοδραματικά– η ηρωική φιγούρα του «αγίου» Ντέσμοντ. Ολομόναχος κι ενάντια σε κάθε ένστικτο επιβίωσης, θα σώσει δεκάδες τραυματισμένους και παρατημένους ανάμεσα στις ιαπωνικές γραμμές συμπολεμιστές του προτού ο ίδιος τραυματιστεί και «αναληφθεί» με το φορείο του στους ουρανούς στο τελευταίο, γλυκανάλατο πλάνο εύκολου και φτηνού εντυπωσιασμού.
ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 131΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.
Περισσότερες πληροφορίες
Αντιρρησίας Συνείδησης
Η αληθινή ιστορία του Ντέσμοντ Ντος, πιστού χριστιανού ο οποίος κατατάχτηκε εθελοντικά στον αμερικανικό στρατό, αλλά αρνήθηκε να πάρει όπλο, πολέμησε στην Οκινάουα κι έγινε ο πρώτος αντιρρησίας συνείδησης που τιμήθηκε με το μετάλλιο της τιμής.
