Πόσο σκεπτόμενο και συναισθηματικό μπορεί να γίνει ένα κινούμενο σχέδιο; Μπορεί, λόγου χάρη, να θίξει ευαίσθητα θέματα διαπολιτισμικότητας και θρησκευτικού/πολιτιστικού συγκρητισμού; «Ασφαλώς» μας απάντησε με τη βεβαιότητα των εννέα του ετών το Διεθνές Φεστιβάλ Animasyros (21-25/9). Συνήγορός του, το κοινό, το οποίο βράβευσε το «Window Horses» της Ann Marie Fleming, την απρόβλεπτη ιστορία μιας Καναδής υπαλλήλου φαστ-φουντάδικου με ποιητική κλίση και «άγνωστες» περσικές ρίζες. Μπορεί, πάλι, ένα animation με ήρωες αδέσποτα σκυλιά, να «μιλήσει» για το μάταιο της σύγκρουσης μπροστά στο βέβαιο της θνητότητας; Ε, κάτι τέτοιο συνέβη με το δυστοπικό «Peripheria» του David Coquard Dassault (Μεγάλο βραβείο-Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα).
Προσωπικό αγαπημένο, πάντως, παρά τις όποιες διαφωνίες, ήταν το «Life, Animated» του Roger Ross Williams, ένα ελάχιστα animated ντοκυμανταίρ που κατέγραφε την ιστορία της ζωής του Owen, ενός αμερικανού, ο οποίος, χάρη στα κινούμενα σχέδια (αλλά και χάρη στο σύστημα πρόνοιας και τις υποδομές της χώρας του για περιπτώσεις ατόμων με ειδικές ανάγκες), κατάφερε να επικοινωνήσει ξανά και να ενταχθεί στις προκλήσεις της ενήλικης ζωής του. Ανεξάρτητα, πάντως, από το πόσο και εάν σου αρέσουν οι ταινίες animation, το να στήνεται ένα τέτοιο φεστιβάλ, για διεθνές κοινό που έχει τη συγκεκριμένη ...πετριά, στην κοσμοπολίτικη και πανώρια -πόσο μάλλον τέτοια εποχή- Σύρο είναι από μόνο του ένα ...κινούμενο θαύμα!
Ο πρόεδρος του φεστιβάλ, Βασίλης Καραμητσάνης και η καλλιτεχνική διευθύντριά του, Μαρία Ανεστοπούλου, εκτός από τις 233 ταινίες που παρουσίασαν, καταδεικνύοντας ότι τα σύγχρονα κινούμενα σχέδια από την Αυστραλία, την Τουρκία, την Λιθουανία αλλά και την Ελλάδα (όπως συνέβη με το βραβευμένο και δεόντως αγριεμένο «Mrs Metro» του Άγγελου Παπαντωνίου) έχουν πολιτικές, οικολογικές, ανθρωπιστικές αλλά και οντολογικές ανησυχίες, πέτυχαν πολλά ακόμη –κυρίως, την όσμωση μυημένων και αμύητων στo animation. Γιαγιάδες, μαμάδες και εγγόνια –ναι, τρεις γενιές- συμμετείχαν στα εκπαιδευτικά εργαστήρια, κινηματογραφιστές και παραγωγοί animation, πιτσιρικάδες και βετεράνοι, από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία και από το Ισραήλ μέχρι τη Λιθουανία, συναντήθηκαν στην πλατεία Μιαούλη, έφτασαν για χάρη ενός animation στην Ποσειδωνία και έζησαν το μεταμοντέρνα παραδοσιακό γλέντι στην οικεία της Κυβέλης… To 2017 το Αnimasyros γίνεται δέκα ετών αλλά μπορεί ήδη να καυχιέται ότι συνιστά ένα ιδανικό μοντέλο εναλλακτικού πολιτιστικού τουρισμού. Για την ώρα, μάθετε όλα τα φετινά βραβεία στο www.animasyros.gr
