Εικαστικά μεγαλοπρεπές, είναι γυρισμένο με την τεχνική του stop motion κι επηρεασμένο από την ιαπωνική εικονογραφία.
H ενηλικίωση, ο κόσμος των ονείρων, η διαφορετικότητα, η άμεσα συνδεδεμένη με το θάνατο έννοια του ρομαντισμού… Το κινηματογραφικό σύμπαν του στούντιο Laika συγγενεύει άμεσα με αυτό του Τιμ Μπάρτον, δεν είναι τυχαίο μάλιστα πως το 2005 συνεργάστηκαν στην υλοποίηση της «Νεκρής Νύφης». Ήταν μόλις ο συνιδρυτής της Nike Φιλ Νάιτ είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με το σινεμά, και πιο συγκεκριμένα με το animation, κάνοντας το πρώτο βήμα ως συμπαραγωγός στην ταινία του Μπάρτον. Από εκεί και πέρα, η Laika προχώρησε σε αποκλειστικά δικές της παραγωγές («Coraline», «ParaNorman», «Τα Τερατοκουτάκια»), όλες γυρισμένες με την τεχνική του stop motion (φτιαγμένες στο χέρι κούκλες, των οποίων η κίνηση «φωτογραφίζεται» καρέ καρέ) και όλες υποψήφιες για Όσκαρ καλύτερης ταινίας animation. Όλες επίσης ιστορίες ανήλικων ηρώων οι οποίοι μεγαλώνουν σε έναν απειλητικό κόσμο γεμάτο σκοτεινά μυστικά, «αλλόκοτο στην όψη και άγριο στην καρδιά».
Από αυτόν, και διά χειρός Μαρκ Χάιμς και Κρις Μπλάτερ («ParaNorman»), προέρχεται και ο Κούμπο, ένα μικρό αγόρι που δέχεται την επίθεση κακών πνευμάτων, χάνει το ένα μάτι του, αλλά η μητέρα του καταφέρνει να το διασώσει. Ύστερα από μια φοβερή θαλασσο-περιπέτεια (η εντυπωσιακότατη σκηνή της αρχής) φτάνουν μαζί σε μια παραθαλάσσια πόλη και ξαναρχίζουν τη ζωή τους. Με τη βοήθεια του μαγικού μουσικού οργάνου του, ένα είδος τρίχορδης κιθάρας, ο Κούμπο αφηγείται φανταστικές ιστορίες στους εκστασιασμένους κατοίκους της πόλης κι έτσι εξασφαλίζει τα προς το ζην. Ξέρει όμως πως δεν πρέπει να μένει έξω μετά το ηλιοβασίλεμα, κανόνα τον οποίο άθελά του παραβαίνει, ξυπνώντας τα πνεύματα του σκότους, τα οποία σκοτώνουν τη μητέρα του. Τώρα, με τη βοήθεια ενός πιθήκου κι ενός γιγάντιου σκαθαριού, ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι προς αναζήτηση της μαγικής πανοπλίας του πατέρα του, ατρόμητου σαμουράι, με την οποία μπορεί να νικήσει το κακό.
Κρατώντας αποστάσεις από τη mainstream χολιγουντιανή αισθητική, γεμάτο σκοτεινούς τόνους και πλησιέστερα σε μια ιαπωνική εικονογραφία (από τους κλασικούς πίνακες «Το μεγάλο κύμα» του Χοκουσάι και «Η ιστορία του Γκένζι» του Σοτάτσου μέχρι τα σύγχρονα anime), το σκηνοθετικό ντεμπούτο του animator Τράβις Νάιτ είναι ανησυχητικό και πρωτότυπο, χιουμοριστικό, μελωδικό (από τον οσκαρικό Ντάριο Μαριανέλι της «Εξιλέωσης»), τρυφερό, κατά στιγμές πικρό μα και βαθιά αισιόδοξο. Λιτό και συγχρόνως πολυεπίπεδο, διαθέτει μια χειροποίητη γοητεία κι έχει να μοιραστεί κάτι με τον θεατή κάθε ηλικίας. Όπως την ακαταμάχητη ικανότητα της αφήγησης να γεννά καινούργιους κόσμους, την (ψυχολογικά και κοινωνικά) λυτρωτική δύναμη της τέχνης και τη θεαματική παρουσίαση της ενηλικίωσης ως εμπειρία τραυματική από τη μία και απελευθερωτική από την άλλη.
ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: UIP.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Κούμπο και οι Δυο Χορδές
Όταν η μητέρα του πεθαίνει για να τον προστατεύσει από ένα κακό πνεύμα, ο νεαρός Κούμπο ενώνει τις δυνάμεις του με μια μαϊμού κι ένα σκαθάρι και ξεκινά την αναζήτηση της μαγικής πανοπλίας του σαμουράι πατέρα του.
