Ένας φιλόδοξος δημοσιογράφος θέλει να συγγράψει τη βιογραφία του διάσημου, υπέργηρου πλέον ζωγράφου Καμίνσκι. Εισβάλλει στην απομονωμένη βίλα του τελευταίου, τον πολιορκεί και τελικά τον παρασύρει σε ένα οδικό ταξίδι στο… παρελθόν. Ενδιαφέρουσες ιδέες κι έξυπνες στιγμές δυσκολεύονται να στήσουν στα πόδια της μια άνιση, συχνά αδέξια σάτιρα με ακατάλληλο πρωταγωνιστή.
Ο Μανουέλ Καμίνσκι (όπως Καντίνσκι) είναι ένας τυφλός (!) θρύλος της ζωγραφικής, ο οποίος –υπέργηρος πλέον– ζει απομονωμένος στις ελβετικές Άλπεις. Ο Σεμπάστιαν Ζόλνερ είναι ένας φιλόδοξος κι εγωπαθής δημοσιογράφος που κυνηγά την ευκαιρία της καριέρας του, τη συγγραφή της βιογραφίας του διάσημου και μυστικοπαθούς εικαστικού. Εισβάλλει, λοιπόν, με θράσος στη ζωή του τελευταίου, τον πολιορκεί και τελικά τον παρασύρει σε ένα οδικό ταξίδι στο… παρελθόν, το οποίο στο λογοτεχνικό μπεστ σέλερ του Ντάνιελ Κέλμαν ισορροπεί ντελικάτα ανάμεσα στη νοσταλγία, στη σάτιρα και στον κοινωνικό σχολιασμό.
Κάτι ανάλογο είχε καταφέρει και ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ με τη διεθνή επιτυχία του «Goodbye, Lenin!» (2003), η οποία σατίριζε την εμμονή στο (πολιτικό) παρελθόν με ανάλαφρη σοβαρότητα. Εδώ όμως η ίδια κινηματογραφική συνταγή δυσκολεύεται να λειτουργήσει, ξεκινώντας πριν απ’ όλα από τον ακατάλληλο, overacting πρωταγωνιστή. Το σενάριο και κατόπιν το μοντάζ δεν μπορούν να σφίξουν αποτελεσματικά τον επεισοδιακό χαρακτήρα της ιστορίας, αφήνοντας σκόρπιες ενδιαφέρουσες ιδέες και μερικές έξυπνες στιγμές να στήσουν στα πόδια της μια άνιση δραμεντί πάνω στην αλήθεια και στο ψέμα, την ηθική, τη διασημότητα και την καλλιτεχνική δημιουργία.
Γερμανία, Βέλγιο. 2015. Διάρκεια: 124΄. Διανομή: SEVEN FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Εγώ & ο Καμίνσκι
Ένας φιλόδοξος δημοσιογράφος θέλει να συγγράψει τη βιογραφία του διάσημου, υπέργηρου πλέον ζωγράφου Καμίνσκι. Εισβάλλει στη βίλα του τελευταίου στις ελβετικές Άλπεις, τον πολιορκεί και τελικά τον παρασύρει σε ένα οδικό ταξίδι στο… παρελθόν.
