Τα action κλισέ στήνουν χορό σε μια χοντροκομμένη ξεπατικωτούρα του «Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει: Η Εκδίκηση».
Βράδυ μπροστά στην εκκλησία της Sacre Coeur στη Μονμάρτρη. Ξαφνικά μια όμορφη νεαρή γδύνεται και αρχίζει να κατεβαίνει ολόγυμνη, αργά, τα κατάμεστα σκαλιά. Όλοι στρέφουν την προσοχή τους επάνω της (αστυνομικός δεν υπάρχει ούτε για δείγμα), ιδανική αφορμή για τον συνεργάτη της, τον Αμερικανό Μάικλ, να αρχίσει να ξαφρίζει πορτοφόλια, διαβατήρια, κινητά… Η εναρκτήρια σκηνή της «Μέρας της Βαστίλης» είναι ενδεικτική τού με πόση ευκολία ο ρεαλισμός παραμερίζεται για χάρη μιας αυθαίρετης πλοκής, η οποία αντιγράφει με απλοϊκότητα την ιδέα του «Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει: Η Εκδίκηση»: δύο αταίριαστοι ήρωες που αναγκάζονται να συνεργαστούν –ο καταφερτζής πορτοφολάς κι ένας πολλά βαρύς μυστικός πράκτορας της CIA–, μια συμμορία που σπέρνει το χάος στην πόλη και μια καλά κρυμμένη συνωμοσία με οικονομικά κίνητρα. Λίγη δόση πολιτικής κριτικής (κρατική διαφθορά, υποκίνηση θρησκευτικής μισαλλοδοξίας) δεν βλάπτει, καθώς μιλάμε για ευρωπαϊκή συμπαραγωγή, και η συνταγή της θεαματικής περιπέτειας που δεν αφήνει σεναριακή ευκολία να πέσει κάτω, προβλέψιμη μέχρι και το τελευταίο καρέ, παραδίνεται στα χέρια τού (πρώην) ενδιαφέροντος θριλερά Τζέιμς Γουάτκινς («Eden Lake», «Η Γυναίκα με τα Μαύρα») για να τη διεκπεραιώσει στον αυτόματο πιλότο.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Μέρα της Βαστίλης
Ένας μυστικός πράκτορας της CIA κι ένας νεαρός Αμερικανός πορτοφολάς αναγκάζονται να συνεργαστούν για να εμποδίσουν μια καλά κρυμμένη συνωμοσία, η οποία έχει σπείρει το χάος σε ολόκληρο το Παρίσι.
