Αν και ο Χέρτζογκ βρίσκεται στο στοιχείο του –η σχέση ανθρώπου, Ιστορίας και φύσης–, η στείρα ακαδημαϊκή του προσέγγιση και το αφελές σενάριο σπρώχνουν αυτό το ξέπνοο βιογραφικό δράμα στα όρια του ένοχα απολαυστικού κιτς.
Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι συναρπαστικό βρήκε ο Βέρνερ Χέρτζογκ στην προσωπικότητα της Γκέρτρουντ Μπελ, εξερευνήτριας, χαρτογράφου, αρχαιολόγου, συγγραφέως και πολιτικής συμβούλου της βρετανικής αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Το δύσκολο είναι να φανταστεί την άτολμη σκηνοθετική και αφελέστατη σεναριακή προσέγγιση της κινηματογραφικής βιογραφίας της από τον δημιουργό των «Αγκίρε» και «Φιτζκαράλντο», ο οποίος –κακώς, κάκιστα!– επιστρέφει στη μυθοπλασία έπειτα από έξι ντοκιμαντερίστικα χρόνια.
Αν και ο Χέρτζογκ βρίσκεται εδώ στο στοιχείο του –η σχέση ανθρώπου, Ιστορίας και φύσης–, αποδεικνύεται σκιά του μετριότερου εαυτού του, ανίκανος να δημιουργήσει χαρακτήρες με ελάχιστο βάθος, δράμα με στοιχειώδες ενδιαφέρον και εικόνες που δεν είναι βουτηγμένες από την κορυφή μέχρι τα νύχια στο καρτποσταλικό φολκλόρ (η μπανιέρα στη μέση της ερήμου, ο Ρόμπερτ Πάτινσον ως Τ.Ε. Λόρενς με το ατσαλάκωτο καρό τραπεζομάντιλο σαν μαντίλι κεφαλής…). Επιπλέον, οι τύπου «Άρλεκιν» ερωτικές περιπέτειες της πρωταγωνίστριας και η ναΐφ άποψη περί πολιτικής Ιστορίας σπρώχνουν αυτήν την τραγικά αποτυχημένη σινε-βιογραφία στα όρια του ένοχα απολαυστικού κιτς, προσθέτοντας έτσι στο βιογραφικό της αμήχανης Νικόλ Κίντμαν ακόμη μία ερμηνεία (μετά την «Γκρέις του Μονακό») σε βουγιουκλακική σαπουνόπερα.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Βασίλισσα της Ερήμου
Η ζωή της Γκέρτρουντ Μπελ, εξερευνήτριας, χαρτογράφου, αρχαιολόγου, συγγραφέως και πολιτικής συμβούλου της βρετανικής αυτοκρατορίας στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή των αρχών του προηγούμενου αιώνα.
