Η υπερωική τιτανομαχία Batman – Superman, η απίστευτη ιστορία με το ταριχευμένο σώμα της Περόν, η ιστορία του περίφημου κύριου Σοκολά και αρκετές ακόμη ταινίες κυκλοφορούν στα σινεμά αυτήν την εβδομάδα.
Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης
H απόλυτη μονομαχία ξεκινά με τον Ζακ Σνάιντερ («300») να ενορχηστρώνει την υπερηρωική εξτραβαγκάντζα. Ο Μπάτμαν βλέποντας με καχυποψία τις πράξεις του Σούπερμαν, που έχει μετατραπεί σε έναν μικρό θεό, επισκέπτεται την Μητρόπολη για να περιορίσει την ανεξέλεγκτη εξουσία του. Όσο οι δυο υπερήρωες είναι απορροφημένοι στις μεταξύ τους φιλονικίες, ο Λεξ Λούθορ έχει βάλει μπροστά ένα σατανικό σχέδιο που απειλεί να εξοντώσει την πόλη... Ο Χένρι Κάβιλ επιστρέφει στο ρόλο του Σούπερμαν, με τον Μπεν Άφλεκ να ερμηνεύει για πρώτη φορά τον Μπάτμαν ξεσηκώνοντας μεγάλη συζήτηση για το αν μπορεί να σηκώσει το βάρος της στολής. Για μια ακόμη φορά οι απαντήσεις θα δοθούν στην οθόνη.
Η Εβίτα δεν Κοιμάται πια Εδώ
Πολιτικό δράμα για τις απίστευτες περιπέτειες της σoρού της Εβίτα Περόν με πρωταγωνιστή τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ. Η Εβίτα Περόν, μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας, πέθανε στην ίδια ηλικία με τον Χριστό και ταριχεύτηκε με μια νέα και καινοτόμα τεχνική για να γίνει η “Ωραία Κοιμωμένη”. Εν τω μεταξύ, στην Αργεντινή, τα πραξικοπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο και κάποιοι δικτάτορες θέλουν να βγάλουν το μύθο της Εβίτας από τη μνήμη του κόσμου. Έτσι το άψυχο σώμα της, μετά την ταρίχευση του, κλάπηκε από τη στρατιωτική χούντα και κρύφτηκε από το Βατικανό, με αποτέλεσμα το όνομα της να προκαλεί λαϊκές εξεγέρσεις τα χρόνια που ακολούθησαν.
Μια Υπέροχη Μέρα
Ισπανική κωμωδία βραβευμένη με Goya Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου και συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών στις περασμένες Κάνες. Το 1995, κάπου στα Βαλκάνια, Ο Μαμπρού και ο Μπι είναι δύο άντρες που δουλεύουν σε μία ΜΚΟ. Ο Μαμπρού σε μία εβδομάδα πρόκειται επιτέλους να παντρευτεί τη σύντροφο του. Όμως πολλά μπορούν να συμβούν μέσα σε μία εβδομάδα. Πρώτα από όλα μια διοικητική υπάλληλος θα τους επισκεφθεί προκειμένου να κρίνει αν επιτελούν αξιόλογο έργο στην περιοχή. Μόνο που αυτή η γυναίκα έχει ερωτικό παρελθόν με τον Μαμπρού πράγμα που θα δυσκολέψει τα πράγματα. Έπειτα οι δύο άντρες θα πρέπει να απομακρύνουν ένα πτώμα μέσα από ένα πηγάδι προτού αυτό μολύνει το νερό, μια αποστολή φαινομενικά απλή που θα εξελιχθεί σε άθλο…
Μεσιέ Σοκολά
Βιογραφία του πρώτου μαύρου καλλιτέχνη της παρισινής showbiz του 19ου αιώνα με πρωταγωνιστές τους Ομάρ Σι («Άθικτοι») και Τζέιμς Τιερέ, εγγονό του Τσάρλι Τσάπλιν. Από το τσίρκο στο θέατρο, από την ανωνυμία στην τεράστια φήμη. Ο Σοκολά ήταν ο πρώτος διάσημος μαύρος καλλιτέχνης στη Γαλλία και η σύμπραξή του με τον κλόουν Φουτίτ τούς έκανε ένα ακαταμάχητο δίδυμο που άφησε εποχή, μεταμορφώνοντάς τους σε σταρ και δημοφιλείς θαμώνες στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μπελ Επόκ. Όμως, ο πειρασμός του εύκολου χρήματος, ο τζόγος και ο ρατσισμός της εποχής πληγώνουν βαριά την φιλία των δύο περφόρμερ και τελικά την καριέρα του Σοκολά.
Επόμενος Σταθμός: Ουτοπία
Ελληνικό ντοκιμαντέρ για το πείραμα αυτοδιαχείρισης της ΒΙΟ.ΜΕ.. Όταν το εργοστάσιο κατασκευής υλικών οικοδομής στη Θεσσαλονίκη κλείνει, ορισμένοι από τους εργάτες του αντιμέτωποι με τη χρόνια ανεργία αποφασίζουν να κάνουν κάτι επαναστατικό: να το καταλάβουν και να το λειτουργήσουν μόνοι τους με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Το εγχείρημα τους εμπνέει ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο, ενώ η πρώην διευθύντρια του εργοστασίου έκπληκτη παρακολουθεί την οικογενειακή επιχείρηση να μετατρέπεται σε σύμβολο αντίστασης και αλληλεγγύης, μια ουτοπία ισότητας στα ερείπια της πιο διαλυμένης ευρωπαϊκής οικονομίας. Για τους εργάτες, η αυτοδιαχείριση εξελίσσεται σε μια περιπέτεια επιβίωσης γεμάτη συγκρούσεις. Σύντομα, θα συνειδητοποιήσουν ότι για να τα καταφέρουν, θα πρέπει να αλλάξουν πρώτα οι ίδιοι…
Το Κυπαρίσσι του Βυθού
Ποιητική αλληγορία του Νίκου Κορνήλιου. Μια ταινία ποιητικού κινηματογράφου με την έννοια ότι τα πρόσωπα, οι εικόνες, οι ήχοι, η μουσική, καθώς και το off κείμενο συμπράττουν, ώστε να δημιουργηθεί ο ανοικτός εκείνος συναισθηματικός χώρος μιας «γλυκιάς μελαγχολίας της ύπαρξης» - που χαρακτηρίζει κάθε ποιητική γραφή. Η ταινία έχει σαν στοιχειώδη αφηγηματικό άξονα τη συνεχή διαδικασία περάσματος από το «μοίρασμα με τον άλλο» στη μοναχικότητα μέσα από στοιχεία/εικόνες καθημερινότητας και ονείρου. Τα σώματα «μιλούν» τη δική τους γλώσσα, τη γλώσσα της επιθυμίας και το κείμενο των αφηγητών έρχεται σε αντίστιξη να δοκιμάσει να πει αυτό που δεν λένε (δεν τολμούν να πουν) οι ήρωες ο ένας στον άλλο.
