Το 1954, σε ένα απομονωμένο χωριό της Αλγερίας ένας Γάλλος δάσκαλος αναλαμβάνει να συνοδεύσει έναν ντόπιο ο οποίος κατηγορείται για φόνο ως την κοντινή πόλη για να δικαστεί. Λιτή, μα κινηματογραφικά ουσιαστική μεταφορά ενός διηγήματος του Αλμπέρ Καμί, η οποία ενσωματώνει στοιχεία γουέστερν σε ένα ρεαλιστικό δράμα με πολιτικές και υπαρξιακές προεκτάσεις.
Σε μια ζωή χωρίς κανένα απολύτως (μεταφυσικό) νόημα, «ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος», έλεγε ο Ζαν-Πολ Σαρτρ. «Καταδικασμένος γιατί δεν δημιούργησε αυτός τον εαυτό του και ταυτόχρονα ελεύθερος γιατί είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για ό,τι κάνει». Στο δημοσιευμένο το 1957 στη συλλογή «Η εξορία και το βασίλειο» διήγημά του «Η φιλοξενία», ο έτερος σπουδαίος των υπαρξιστών Αλμπέρ Καμί διαπραγματεύεται και αυτός, εδώ με ευθύ λογοτεχνικό τρόπο, το πρόβλημα της ελεύθερης βούλησης και της απόλυτης ελευθερίας.
Όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας, ήρωας του είναι ένας εξόριστος από τη γενέτειρά του Γαλλο-αλγερινός, τον οποίον στη μεγάλη οθόνη ερμηνεύει ο Βίγκο Μόρτενσεν. Στην Αλγερία του 1954 ο ένοπλος αγώνας για εθνική ανεξαρτησία ενάντια στη γαλλική κατοχή έχει μόλις ξεκινήσει. Ο Νταρού είναι ο φιλήσυχος δάσκαλος ενός απομονωμένου ορεινού χωριού ο οποίος αναλαμβάνει, παρά τη θέλησή του, να συνοδεύσει έναν ντόπιο που κατηγορείται για φόνο στην πόλη για να δικαστεί. Υποχρεωμένος να υπακούσει στις εντολές του νόμου, ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι μέσα από αφιλόξενο έδαφος και προσπαθεί να προστατεύσει τον αιχμάλωτό του από τους συγγενείς του θύματος, οι οποίοι τον κυνηγούν για να τον τιμωρήσουν με τα ίδια τους τα χέρια.
Ο Νταβίντ Ελοφέν βρίσκει στις σελίδες της «Φιλοξενίας» μια συμπυκνωμένη φιλοσοφική όσο και πολιτική παραβολή, την οποία διασκευάζει διατηρώντας τη βασική πλοκή της. Η σεναριακή «μεγέθυνσή» της μένει πιστή στο λιτό ύφος του Καμί, το οποίο υπηρετεί μια εξίσου γυμνή από ψυχολογισμό κι επεξηγηματικές φλυαρίες αφήγηση. Διασχίζοντας ένα άνυδρο, γυμνό τοπίο, οι δύο ήρωες δανείζονται θαρρείς την τραχύτητά του. Ανταλλάσσουν λιγοστές, μα καίριες κουβέντες που τους φέρνουν απρόσμενα κοντά, δένοντάς τους γύρω από μια επώδυνη αλήθεια. το λόγο του φόνου αλλά και το λόγο για τον οποίο ο Μοχάμεντ επιθυμεί και ο ίδιος να πεθάνει από χέρι Γάλλου. Μόνον έτσι ο κύκλος αίματος που άνοιξε ανάμεσα στην οικογένεια του θύματος και τη δική του μπορεί να «σπάσει» και η αρχική τάξη να αποκατασταθεί.
Μέσα από μια αυστηρή γουέστερν κινηματογραφική φόρμα, το φιλοσοφικά παράλογο και το υπαρξιακά τραγικό παίρνουν συγκεκριμένες ιστορικοπολιτικές διαστάσεις, σχολιάζοντας διαχρονικά προβλήματα ταυτότητας, ηθικών επιλογών και πολιτισμικών αντιθέσεων. Ο Ελοφέν κάνει όλες τις σωστές αναγωγές μένοντας μέχρι το τέλος αφοσιωμένος στο ανθρώπινο δράμα του, το οποίο υποστηρίζει μια τελετουργικών ρυθμών και απόλυτα λειτουργικής εικονογραφίας σκηνοθεσία. Εξίσου αποτελεσματικά όμως κι ένας σιωπηλά εκφραστικός (και γαλλόφωνος) Βίγκο Μόρτενσεν, ιδανικός ως σύγχρονος άνθρωπος ο οποίος έχει την ανάγκη να αναζητήσει και την αδυναμία να βρει νόημα στα όσα του συμβαίνουν.
Γαλλία. 2014. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.
Περισσότερες πληροφορίες
Μακριά Από Τους Ανθρώπους
Το 1954, σε ένα απομονωμένο χωριό της Αλγερίας, ένας Γάλλος δάσκαλος αναλαμβάνει να συνοδεύσει έναν ντόπιο ο οποίος κατηγορείται για φόνο ως την κοντινή πόλη για να δικαστεί.
