Περιλαμβάνοντας κυρίως δηλώσεις αξιωματούχων, αναλυτών και ακτιβιστών σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία και Ισλανδία, το φιλμ αποτελεί ουσιαστικά ένα σχεδόν δίωρο ρεπορτάζ πάνω στις πραγματικές αιτίες και τις δυσάρεστες επιπτώσεις που είχε στο επίπεδο διαβίωσης και στις δημοκρατικές πρακτικές η απόφαση της Ε.Ε. να μεταφερθούν τα χρέη των τραπεζών στους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Το ντοκιμαντέρ του ντουέτου των Γερμανών σκηνοθετών γυρίστηκε με τη μέθοδο του crowdfunding (χρηματοδότηση από το κοινό μέσω internet), έχοντας ως σκοπό να αποκαλύψει άγνωστα στους περισσότερους Ευρωπαίους στοιχεία σχετικά με την οικονομική διάσωση των λεγόμενων P.I.G.S., που ξεκίνησε το 2010 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνοντας κυρίως δηλώσεις από αξιωματούχους, αναλυτές και ακτιβιστές σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία και Ισλανδία, το φιλμ αποτελεί ουσιαστικά ένα σχεδόν δίωρο ρεπορτάζ πάνω στις πραγματικές αιτίες της κρίσης και τις δυσάρεστες επιπτώσεις που είχε στο επίπεδο διαβίωσης και στις δημοκρατικές πρακτικές η απόφαση της Ε.Ε. να μεταφερθούν τα χρέη των τραπεζών στους κρατικούς προϋπολογισμούς.
Το κινηματογραφικά φτωχό ντοκιμαντέρ δεν δίνει ουσιαστικά κάποια καινούργια πληροφορία στους Έλληνες, οι οποίοι έχουν βιώσει από πρώτο χέρι εδώ και μία πενταετία τις επιπτώσεις της κρίσης, κάνοντας μια επανάληψη των γεγονότων που οδήγησαν στην εκλογική ανατροπή που συνέβη πριν από μερικές εβδομάδες στη χώρα. Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η συγκεκριμένη ανάγνωση των γεγονότων γίνεται από Γερμανούς δημιουργούς, οι οποίοι κάνοντας μια εμπεριστατωμένη ανάλυση της διαβρωτικής δράσης των τραπεζικών παραγώγων καταρρίπτουν τους μύθους περί «τεμπέληδων» και «σπάταλων Νοτίων». Το ντοκιμαντέρ έχει προγραμματίσει προβολές σε κινηματογράφους αλλά και κοινωνικούς χώρους σε όλη την Ευρώπη. Προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους.
Γερμανία. 2014. Διάρκεια: 103΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Ποιος Σώζει Ποιόν;
Οι πραγματικές αιτίες της κρίσης και οι δυσάρεστες επιπτώσεις που είχε στο επίπεδο διαβίωσης και στις δημοκρατικές πρακτικές, η απόφαση της Ε.Ε. να μεταφερθούν τα χρέη των τραπεζών στους κρατικούς προϋπολογισμούς.
