Το κοινωνικά επίκαιρο, αλλά απλώς καταγραφικό και απλοϊκά στρατευμένο χρονικό της μεγάλης απεργίας στην Ελληνική Χαλυβουργία, η οποία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2011 και διήρκεσε εννιά ολόκληρους μήνες.
Το λατινικό «Non omnis moriar» από τις «Ωδές» του Οράτιου σημαίνει «Δεν θα πεθάνω ολόκληρος» και αναφέρεται στα όσα αφήνουν πίσω τους οι πράξεις ενός ανθρώπου, η ηχώ των οποίων αντανακλά στο πέρασμα του χρόνου. Στην περίπτωση του ντοκιμαντέρ της πρωτοεμφανιζόμενης Θεοδοσίας Γραμματικού αναφέρεται στα όσα «έμειναν πίσω» από τη μεγάλη απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, η οποία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2011 και διήρκεσε εννιά ολόκληρους μήνες. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες μάχες του σύγχρονου ελληνικού εργατικού κινήματος, που αν κι έληξε με νίκη της εργοδοσίας, η συσπείρωση των εργαζομένων, η αλληλεγγύη όσων τους συμπαραστάθηκαν και η δημοσιότητα την οποία πήρε ο αγώνας τους δεν τους άφησαν να «πεθάνουν ολόκληροι».
Η Γραμματικού αποτυπώνει αυτό το αγωνιστικό χρονικό με πάθος και αφοσίωση, αλλά με έναν τόσο ξερό κινηματογραφικά και τόσο απλοϊκό ιδεολογικά τρόπο που εξαντλεί το θέμα σε ελάχιστο χρόνο. Η κάμερα κοιτάζει μόνο προς μια πλευρά, η αφήγηση είναι μονοδιάστατη και η διάθεση ξεκάθαρα στρατευμένη, αφαιρώντας από την –κατά στιγμές συγκινητική– καταγραφή κάθε αντίλογο, «δράμα» και τελικά κινηματογραφικό ενδιαφέρον.
Ελλάδα. 2015. Διάρκεια: 66΄. Διανομή: NEW STAR.
Περισσότερες πληροφορίες
Non Omnis Moriar
Το χρονικό της μεγάλης απεργίας στην Ελληνική Χαλυβουργία, η οποία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2011 και διήρκεσε εννιά ολόκληρους μήνες.
