Ο ιδιοκτήτης ενός επαρχιακού καφενείου και τρεις άρρενες θαμώνες του πιάνουν κουβέντα για τις γυναίκες και τις ανθρώπινες σχέσεις. Συμφωνούν, διαφωνούν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τον «κοινό παρονομαστή», ο οποίος κάνει την αιφνιδιαστική επίσκεψή του. Προχειρο-στημένη, αναληθοφανής και ρηχή ανταλλαγή των πλέον… Facebook τσιτάτων περί έρωτος και κάθε λογής αμπελοφιλοσοφίας.
Ίσως ως θεατρικό έργο η ιδέα να είχε μια κωμική (και μόνο) πιθανότητα: στη μέση του πελοποννησιακού πουθενά, ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης ενός καφενείου και τρεις θαμώνες ξεκινούν μια θυελλώδη κουβέντα για τις γυναίκες και τις ανθρώπινες σχέσεις. Ο καθένας τους αποτελεί κι ένα τυπικό αρσενικό «δείγμα» –ο φαλλοκράτης, ο ρομαντικός, ο ρεαλιστής και ο σοφός–, η δε αντιπαράθεσή τους αναπαράγει κάθε γνωστή προαιώνια διαμάχη περί ερωτικής συμπεριφοράς.
Ακόμη κι αν προσπεράσει κάποιος το πρόχειρο σεναριακό στήσιμο και την αδέξια σκηνοθετική προσέγγιση (σαν από τηλεοπτικό τρικάμερο), είναι εξαιρετικά δύσκολο να πάρει την ταινία στα σοβαρά, αιφνιδιασμένος από την αναληθοφανή και ρηχή ανταλλαγή των πλέον… Facebook τσιτάτων περί έρωτος και όχι μόνον. «Η ζωή είναι σαν τον καφέ…», «Οι γυναίκες είναι σαν τις τουαλέτες…», «Ο έρωτας είναι σαν τη διαθήκη…» και πάει λέγοντας, με τέσσερις έμπειρους ηθοποιούς να πελαγοδρομούν στους πλέον σχηματικούς ρόλους της καριέρας τους, απαγγέλλοντας ατελείωτα αποφθέγματα από γυμνασιακό λεύκωμα. Ώσπου εισβάλλει στο πλάνο η μεγάλη ανατροπή της πλοκής (η κάθοδος εξωγήινων θα ήταν λίγο πιο πειστική) και όλα γίνονται… ακόμη χειρότερα.
Ελλάδα. 2014. Διάρκεια: 77΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.
Περισσότερες πληροφορίες
Κοινός Παρονομαστής
Ο ιδιοκτήτης ενός επαρχιακού καφενείου και τρεις άρρενες θαμώνες του πιάνουν κουβέντα για τις γυναίκες, τον έρωτα και τις ανθρώπινες σχέσεις. Συμφωνούν και διαφωνούν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τον «κοινό παρονομαστή», ο οποίος κάνει κάποια στιγμή την αιφνιδιαστική επίσκεψή του.
