Το σπονδυλωτό ερωτικό/οικογενειακό δράμα μας μεταφέρει στο Παρίσι, στη Ρώμη και τη Νέα Υόρκη για να αφηγηθεί τις ερωτικές περιπέτειες και τους συναισθηματικούς λογαριασμούς που έχουν αφήσει ανοιχτούς οι πληγωμένοι ήρωές του. Ο Πολ Χάγκις παρουσιάζει εννιά χρόνια μετά το οσκαρικό «Crash» ένα ακόμη διαταξικό, διαφυλετικό σπονδυλωτό φιλμ που δεν καταφέρνει, όμως, να ξεπεράσει την ανισότητα των ιστοριών του αλλά και το αβάσταχτο βάρος του μελοδραματισμού του.
Σεναριογράφος τηλεοπτικών σειρών αλλά και πρωτοκλασάτων παραγωγών («Million Dollar Baby», «Casino Royale»), ο Πολ Χάγκις έγινε περισσότερο γνωστός ως σκηνοθέτης, κερδίζοντας ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα Όσκαρ καλύτερης ταινίας με το περιβόητο «Crash», το οποίο σμπαράλιασε εν μία νυκτί τις φιλελεύθερες αυταπάτες του Χόλιγουντ. Ο 61χρονος Καναδός ξαναδοκιμάζει, σχεδόν μία δεκαετία μετά το βραβευμένο αντιρατσιστικό δράμα του, να καταπιαστεί με άλλη μία σπονδυλωτή διαταξική, διαφυλετική ιστορία που φιλοδοξεί να ανοίξει τη βεντάλια των ανθρώπινων συναισθημάτων και τραυμάτων.
Πρωταγωνιστές στο ερωτικό/οικογενειακό δράμα είναι τρία ζευγάρια. Στο πρώτο από αυτά ο φτασμένος συγγραφέας Μάικλ προσπαθεί να ξεπεράσει το δημιουργικό μπλοκάρισμα που τον βασανίζει μαζί με την ερωμένη του Άννα στο Παρίσι. Στη δεύτερη ιστορία μεταφερόμαστε στην Ιταλία, όπου ο Σκοτ, ένας κατάσκοπος της βιομηχανίας μόδας που έχει έρθει να κλέψει σχέδια ενός διάσημου οίκου, συναντά την τσιγγάνα καλλονή Μόνικα σε ένα μπαρ, αλλάζοντας έτσι ρότα στη ζωή του.
Στην τρίτη βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη, όπου ο διάσημος εικαστικός Ρικ βρίσκεται σε μια εξοντωτική δικαστική διαμάχη με την πρώην σύζυγό του Τζούλια για την επιμέλεια του παιδιού τους. Με διάρκεια περίπου εκατόν σαράντα λεπτά, τα κομμάτια των τριών ιστοριών του «Τρίτου Προσώπου» συμπληρώνονται με αργό, σχεδόν βασανιστικό ρυθμό. Απώτερος σκοπός του Πολ Χάγκις είναι να (απο)δείξει ότι η ζωή μας δεν αποτελεί απλώς μια σειρά συμπτώσεων σε ένα ιλαροτραγικό παιχνίδι της μοίρας. Αντίθετα, οι μεγάλοι έρωτες, οι σεξουαλικές απάτες, η εκδικητική μανία, η βία –και τόσες άλλες οριακές καταστάσεις– τροφοδοτούνται από το «περιβάλλον» των ανθρώπων, όλα αυτά τα τρίτα πρόσωπα που βρίσκονται είτε θέλουμε είτε όχι στο κατόπι μας. Κοινός τόπος όλων των ηρώων είναι οι κακοφορμισμένες πληγές που κρύβονται πίσω από τις αποστειρωμένες κοινωνικές ταυτότητες.
Το ζήτημα όμως είναι πώς φτάνεις κινηματογραφικά σε αυτό το βαθύτερο δημιουργικό ζητούμενο. Ο Πολ Χάγκις θα πάρει τον ασφαλή δρόμο, κληροδοτώντας στους πρωταγωνιστές του έναν παλιομοδίτικο μελοδραματισμό που δεν αργεί να πνιγεί στα αναφιλητά. Η ανισότητα των ιστοριών (αισθητά πιο αδύναμο και ασύνδετο το νεοϋορκέζικο κεφάλαιο), η επίπεδη σκηνοθεσία, οι κλαίουσες συμφωνικές μελωδίες, ατάκες του τύπου «δεν φταις εσύ... είναι που αγαπάς την αγάπη», αλλά κυρίως η προφανής στόχευση της συναισθηματικής φλέβας του θεατή αφήνουν ελάχιστα περιθώρια στο αξιόλογο καστ του ερωτικού δράματος να κρατήσει τα προσχήματα. Μάλιστα, το εξυπνακίστικο κλείσιμο που ενώνει στο φινάλε τα τρία μέρη της ταινίας αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη ότι όσο πιο υψηλές είναι οι φιλοδοξίες τόσο πιο δυνατός είναι ο ήχος που προκύπτει από την ελεύθερη πτώση τους...
ΗΠΑ. 2013. Διάρκεια: 137΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
To Τρίτο Πρόσωπο
Τρεις ιστορίες ξετυλίγονται σε τρεις διαφορετικές πόλεις. Στην πρώτη, παρακολουθούμε τον φτασμένο συγγραφέα Μάικλ να προσπαθεί να ξεπεράσει το δημιουργικό μπλοκάρισμα μαζί με την ερωμένη του Άννα στο Παρίσι. Στη δεύτερη, μεταφερόμαστε στην Ιταλία όπου ο Σκοτ, ένας κατάσκοπος της βιομηχανίας μόδας που προσπαθεί να κλέψει σχέδια ενός διάσημου οίκου συναντά την τσιγγάνα καλλονή Μόνικα σε ένα μπαρ, αλλάζοντας έτσι ρότα στη ζωή του. Στην τρίτη βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη όπου ο διάσημος εικαστικός Ρικ βρίσκεται σε μια εξοντωτική δικαστική διαμάχη με την πρώην σύζυγό του Τζούλια για την επιμέλεια του παιδιού τους.
