Ένας χρεοκοπημένος μηχανικός τηλεπικοινωνιών αναλαμβάνει να τσεκάρει μια υπόθεση τηλεφωνικών υποκλοπών και η έρευνά του τον οδηγεί σε μια παράνομα τοποθετημένη μέσα σε πολυκατοικία κεραία. Απλό και χαμηλότονο, μα ρεαλιστικά στημένο και ευαίσθητα σκηνοθετημένο κοινωνικό δράμα με διεθνή φεστιβαλική διαδρομή (Τορόντο, Μπουσάν, Σάο Πάολο, Βελιγράδι).
Έμπειρος μοντέρ («Ο Βασιλιάς») και βραβευμένος μικρομηκάς («Αλήθεια»), ο κινηματογραφικά σπουδασμένος στην Αγγλία Γιάννης Σακαρίδης ξεκινά τη μεγάλου μήκους σκηνοθετική καριέρα του αφηγούμενος μια «σχεδόν βασισμένη» σε πραγματικά –μισά μυθοπλαστικά και μισά γνωστά σε όλους– γεγονότα, τα οποία φιλτράρει μέσα από την προσωπική ματιά του ήρωά του, του Δημήτρη. Αυτός είναι ένας 40άρης μηχανικός τηλεπικοινωνιών του οποίου η προσωπική εταιρεία χρεοκόπησε, αφήνοντάς του ασήκωτα χρέη. Για να τα ξεπληρώσει ταξιδεύει στη γενέτειρά του στη Βόρεια Ελλάδα, μήπως και πουλήσει κάποια κομμάτια της πατρικής περιουσίας (αλλά πού…).
Ταυτόχρονα δελεάζεται από την πρόταση του φίλου του Νίκου, υπαλλήλου σε μεγάλη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, να τον βοηθήσει στον εντοπισμό ενός κυκλώματος υποκλοπών. Αφού τα ανώτερα στελέχη της επιχείρησης του προσφέρουν κάλυψη και μια γερή αμοιβή, ο Δημήτρης ξεκινά την έρευνα και γρήγορα ανακαλύπτει πως μέσα σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στα νότια προάστια έχει εγκατασταθεί παράνομα μια μεγάλης ισχύος κεραία τηλεφωνίας. Κι ενώ αρχίζει να συνειδητοποιεί πως πίσω από την υπόθεση κρύβεται μια μεγάλης έκτασης πλεκτάνη, γνωρίζει την Παναγιώτα, τη μοναχική ένοικο του διαμερίσματος πάνω από εκείνο της κεραίας, η οποία έχει αρρωστήσει πρόσφατα από καρκίνο.
Από τη μία έχουμε μια μεγάλη, κοινωνικών και πολιτικών διαστάσεων ιστορία και από την άλλη μια μικρότερη, η οποία περιορίζεται στα καθημερινά μέτρα και αφορά δύο «πληγωμένους» ανθρώπους. Ο Σακαρίδης τις συνδέει με ένα σεναριακά λιτό, αλλά σκηνοθετικά πολύ αποτελεσματικό τρόπο: ξεκινά in media res (ο απομονωμένος στο επαρχιακό τοπίο Δημήτρης ακούει μια τηλεφωνική συνομιλία της Παναγιώτας την οποία έχει υποκλέψει) και στη συνέχεια διαπλέκει έντεχνα το παρόν με το παρελθόν, προσδίδοντας έτσι –ως δεξιοτέχνης μοντέρ– σασπένς και ίντριγκα στη χωρίς εξάρσεις, χαμηλότονη πλοκή του.
Το σχόλιο της ταινίας πάνω στη νεοελληνική πραγματικότητα, δεμένη χειροπόδαρα στα οικονομικά συμφέροντα, προχωρά χωρίς πολλές διδακτικές κορόνες, φέρνοντας διακριτικά σε αντιπαράθεση (σκηνοθετικά πολύ πιο δημιουργικά απ’ ό,τι σεναριακά) το φυσικό με το αστικό τοπίο. Η ειλικρίνειά της όμως γίνεται πραγματικά συγκινητική όταν αναζητά την εσωτερική ζωή των χαρακτήρων και ανακαλύπτει παραίτηση αλλά και δυναμισμό, απογοήτευση μα και γενναιότητα. Και αυτό γιατί δίπλα σε μια τρυφερή Θέμιδα Μπαζάκα, η οποία μπορεί να γεμίσει με συναίσθημα ακόμη κι έναν προβλέψιμο μονόλογο, ο μάλλον υποτιμημένος ως κινηματογραφικός ηθοποιός Αλέξανδρος Λογοθέτης κατορθώνει να κάνει επείγοντα τα ηθικά διλήμματα του απελπισμένου ήρωά του, μιας κυνηγημένης ακόμη κι εκτός κυνηγετικής σεζόν αγριόπαπιας. Μιας κομψής «Wild Duck» (προς τι ο αγγλικός τίτλος;) που γύρισε τα φεστιβάλ του κόσμου και κέρδισε υποψηφιότητες καλύτερης ταινίας και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας. Ελλάδα. 2013. Διάρκεια: 85΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Wild Duck
Ένας χρεοκοπημένος μηχανικός τηλεπικοινωνιών αναλαμβάνει να τσεκάρει μια υπόθεση τηλεφωνικών υποκλοπών και η έρευνά του τον οδηγεί σε μια παράνομα τοποθετημένη μέσα σε πολυκατοικία κεραία.
