Ο ευκατάστατος αρχιτέκτονας Χουάν και η τετραμελής οικογένειά του ζουν σε μια απομονωμένη έπαυλη του επαρχιακού Μεξικού, όπου τα όνειρα, οι αναμνήσεις και οι επιθυμίες τους δημιουργούν μια γοητευτική όσο και απειλητική «πραγματικότητα». Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάνες για μια εσωστρεφή, μυστικιστική, take it or leave it κινηματογραφική εμπειρία που αψηφά τους κανόνες της παραδοσιακής αφήγησης.
Τολμηρό κινηματογραφικό εγχείρημα που ζητά την άνευ όρων παράδοση του εκπαιδευμένου σινεφίλ, το «Φως Μετά το Σκοτάδι» προχωρά την προβληματική του τολμηρού Κάρλος Ρεϊγάδας ένα βήμα μακρύτερα από τα «Silent Light», «Battle in Heaven» και «Japon». Αν και λάτρης του «Japon», του σκηνοθετικού του ντεμπούτου το 2002, ομολογώ πως «έμεινα απ’ έξω» από το μυστικιστικό κλίμα και την εσωστρεφή λογική της τελευταίας του ταινίας, μιας ερμητικά κλειστής αλληγορίας πάνω στα αδιέξοδα της σύγχρονης ορθολογιστικής κοινωνίας, αλλά και στην αιώνια διαμάχη καλού και κακού, ενστίκτου και πολιτισμικών κανόνων, ονείρου και πραγματικότητας. Χωρίς καμία παραχώρηση στους κανόνες της γραμμικής αφήγησης, η ταινία πηγαινοέρχεται στις αναμνήσεις, τις επιθυμίες, τους εφιάλτες και στο εναλλακτικό μέλλον της τετραμελούς οικογένειας του ευκατάστατου αρχιτέκτονα Χουάν, η οποία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς δαίμονές της, αλλά και την απειλητική «πραγματικότητα» που την περιβάλλει.
Το φως και το σκοτάδι (μόνιμη θεματική του σκηνοθέτη) συγκρούονται με φόντο μια ζωντανή φύση, η βία ξεπηδά απροειδοποίητα, ο διάβολος κάνει την εμφάνισή του αυτοπροσώπως (φωσφορίζων και με μια εργαλειοθήκη στο χέρι) και ο Ρεϊγάδας κάνει το μεταφυσικό συμβολισμό μανιέρα, θυμίζοντας έναν πιο άκαμπτο και αυτάρεσκο «Θείο Μπούνμι…». Όπως και στην περίπτωση της ταινίας του Απιτσατπόνγκ Ουερασεθάκουλ, πρόκειται για μια take it or leave it μοναδική σινεφίλ εμπειρία, η οποία απέσπασε το βραβείο Σκηνοθεσίας στο προπέρσινο Φεστιβάλ Κανών.
Μεξικό, Γαλλία. 2012. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: AMA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Φως Μετά το Σκοτάδι
Ο ευκατάστατος αρχιτέκτονας Χουάν και η τετραμελής οικογένειά του ζουν σε μια απομονωμένη έπαυλη του επαρχιακού Μεξικού, όπου τα όνειρα, οι αναμνήσεις και οι επιθυμίες τους δημιουργούν μια γοητευτική όσο και απειλητική «πραγματικότητα».
