Στο ντεμπούτο των αδελφών Κοέν, το φιλμ νουάρ προσφέρει τις βασικές ιδέες ενός σεναριακά ευρηματικότατου και στιλιστικά μοντέρνου crime thriller με μακάβριο χιούμορ, σινεφίλ αναφορές κι έναν ωμό ρεαλισμό στα όρια της ταινίας τρόμου.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΜε μια σκηνοθετική γραφή που ενοποιεί στο ίδιο πλάνο ιδεολογική, αισθητική και φιλοσοφική έκφραση, η "Περιπέτεια" ορίζει, μαζί με τη νουβέλ βαγκ, τη γέννηση του μοντέρνου σινεμά.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΣοκαριστικός στην εποχή του συνδυασμός αστυνομικού θρίλερ και θρησκευτικής αλληγορίας, ο οποίος έθεσε νέα όρια στο folk terror και επηρέασε όλες τις μεταγενέστερες ταινίες του είδους.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΚορυφαία στιγμή του γερμανικού εξπρεσιονισμού και η πρώτη ταινία με ήρωα έναν serial killer, η οποία προβλέπει με ανατριχιαστική οξυδέρκεια την επερχόμενη πολιτικοκοινωνική θύελλα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΔύο δεκαετίες μετά την "Περιφρόνηση", η ζωή και η τέχνη συναντιούνται στο γκονταρικό κινηματογραφικό πλατό και σε ένα φιλοσοφικό σινε-δοκίμιο.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΟ πόλεμος των δύο φύλων μετατρέπεται σε υπόδειγμα σκρούμπολ κωμωδίας με αφηγηματική κομψότητα, σέξι χιούμορ, στιλιστική αρτιότητα και διακριτικά πικρή ειρωνεία.
Όσκαρ καλύτερης ταινίας για ένα γοτθικό θρίλερ με ψυχαναλυτικές περιπλοκές, εξαιρετικό δείγμα της κινηματογραφικής ιδιοφυΐας (δραματουργικής, αφηγηματικής, σκηνοθετικής, αλληγορικής) του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΑργυρό Λιοντάρι στη Βενετία και καλύτερη ταινία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία για ένα ποιητικό road movie και ίσως την τρυφερότερη στιγμή της αγγελοπουλικής φιλμογραφίας.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΜία από τις πλέον αδιάφορες μεταφορές έργων της Άγκαθα Κρίστι στη μεγάλη οθόνη, με μια χούφτα γερασμένων σταρ - εξαιρουμένης της Άντζελα Λάνσμπερι ως μις Μαρπλ - να ξεστομίζουν απλώς τις ατάκες τους.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΦιλοσοφική, πολιτική και ψυχαναλυτική αλληγορία, ένα από τα αριστουργήματα της παζολινικής φιλμογραφίας.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΤο νεορεαλιστικό σινεμά του Ντε Σίκα ("Κλέφτης Ποδηλάτων") ακτινογραφεί τη μεταπολεμική Ιταλία στην πιο τρυφερή, βαθιά ανθρώπινη στιγμή του.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς