© iStock
Βράδυ καθημερινής σε ταράτσα της Φιλελλήνων και η ατμόσφαιρα είναι ειδυλλιακή. Πίνουμε το ποτό μας και απολαμβάνουμε την πόλη από ψηλά, όψεις της που δεν έχουμε συνηθίσει, αεράκι, ωραία μουσική, σε σωστή ένταση.
Ντεσιμπελόμετρο: Φιλελλήνων

Κατεβαίνοντας στην ατμοσφαιρική πλατεία της Ρώσικης Εκκλησίας που απέκτησε και πάλι τραπεζάκια, επίσης χωρίς να ενοχλεί τους βραδινούς πλάνητες, θέλεις να περπατήσεις λίγο ακόμη στην ήσυχη βραδινή Αθήνα. Φευ, όμως, ένα αυτοκίνητο που μαρσάρει περασμένα μεσάνυχτα ανεβάζει ενοχλητικά την ένταση, ενώ ακολουθείται λίγο αργότερα από ένα ακόμη με πειραγμένη εξάτμιση στο ίδιο στιλ. Και μας επαναφέρει στην πραγματικότητα μιας πόλης που δεν σέβεται (ούτε) τα αυτιά μας. Η φίλη μου διηγείται αντίστοιχο περιστατικό που την προσγείωσε απότομα γυρίζοντας βραδάκι από το αεροδρόμιο μετά από ταξίδι στην Ευρώπη, με πρωταγωνιστή μάλιστα περιπολικό της αστυνομίας. Οπότε τι να συζητάμε για εφαρμογή των νόμων…
Ντεσιμπελόμετρο: Πλάκα

Το επόμενο βράδυ στον πεζόδρομο της Μακρυγιάννη ένας πλανόδιος μουσικός έχει στήσει ολόκληρη μικροφωνική εγκατάσταση με τη μουσική να ακούγεται ένα τετράγωνο μακριά επιβάλλοντας τη μουσική του σε όλα τα μαγαζιά και ακυρώνοντας τη γοητεία του "αυτοσχέδιου" live συναπαντήματος. Η κατάσταση χειροτερεύει πλησιάζοντας ένα κατά τ' άλλα ήσυχο πλάτωμα της Πλάκας, όπου ένα take-away cafe έχει οργανώσει (όχι πρώτη φορά) κανονικότατο πάρτι με τη μουσική σε εξωφρενική ενταση να φτάνει ως την Αμαλίας. Αν είσαι τουρίστας μπορεί να απολαύσεις αυτό το funk γλέντι από το πουθενά και δεν θα είχαμε αντίρρηση να γίνεται μια στο τόσο (ελπίζοντας ότι έχει τη σχετική άδεια), η ένταση όμως της μουσικής είναι πραγματικά εξωπραγματική για στενό παλιάς πόλης.
Ντεσιμπελόμετρο: Μητρόπολη

Επόμενη στάση η πλατεία της Μητρόπολης, με ωραία στέκια, χαμηλό φωτισμό, αν εξαιρέσουμε ένα εστιατόριο που έχει στήσει φολκλόρ λαϊκό γλέντι για τουρίστες με τη μουσική του να επιβάλλεται σε όλα τα γύρω μαγαζιά. Για να μην πούμε για τους κακόμοιρους ενοίκους των γύρω διαμερισμάτων και ξενοδοχείων. Ρωτάμε τους υπεύθυνους του bar που καθόμαστε τι κάνουν γι αυτό και μας απαντούν ότι έχουν ήδη παραπονεθεί στις αρχές. Αντίστοιχα περιστατικά έχουν να μοιραστούν ουκ ολίγα μαγαζιά που σέβονται τους νόμους και τους πελάτες αλλά και αγανακτισμένοι κάτοικοι από διαφορετικές περιοχές του ευρύτερου κέντρου.
Ντεσιμπελόμετρο: Βασιλίσσης Όλγας

Καταφεύγουμε στην… αυλή μας, στο άκρως πολύτιμο πεζοδρομημένο τμήμα της Βασιλίσσης Όλγας, όπου τα φυτά ρίχνουν μαγικά τη θερμοκρασία και η μόνη υπόκρουση έρχεται από τα τζιτζίκια, ναι, ακόμη και το βράδυ. Τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουν να βαράνε τα club της Βασιλέως Κωνσταντίνου μπορούμε να αναπνέουμε να λίγο καλύτερα, κλείνοντας τα μάτια και ταξιδεύοντας κάπου μακριά.
Η απόλαυση ενός ήρεμου φυσικού περιβάλλοντος ελεύθερου από παντός είδους ρύπους, και δη από ρύπους ήχων και εκπομπές θορύβων, είναι δικαίωμα που πηγάζει από το ίδιο το Σύνταγμα και προστατεύεται από πλήθος, αστικών και ποινικών, διατάξεων, διαβάζουμε.
Τι λένε οι νόμοι
Η Αθήνα, πάντως, όπως δείχνουν και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εξακολουθεί να αδιαφορεί για την ηχορύπανση παραλείποντας να ασχοληθεί με το πρόβλημα, το οποίο σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας βρίσκεται δεύτερο, μετά την ατμοσφαιρική ρύπανση στην κατάταξη των μεγαλύτερων περιβαλλοντικών κινδύνων για την υγεία. Χάρτες θορύβου, πράσινες οδοί, silent zones, έλεγχοι, κάμερες που παράλληλα με τις παραβάσεις του ΚΟΚ μετρούν και αυτές των ντεσιμπέλ είναι μερικά από τα μέτρα καταγραφής και ρύθμισης της ηχορύπανσης που εφαρμόζονται σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Θα μου πείτε, δεν έχουμε λύσει άλλα κι άλλα προβλήματα της καθημερινότητας, ο θόρυβος μας μάρανε. Τι να κάνουμε, από κάπου πρέπει να πιαστούμε κι εμείς. Κι είναι γεγονός ότι η επίτευξη μιας πιο αρμονικής καθημερινότητας, το να ζούμε σε μια πόλη φιλική, που δεν μας διώχνει, πόσο μάλλον η θωράκιση της ψυχικής υγείας μας κάνει διαφορά όταν η μεγάλη εικόνα παραμένει θολή και εκωφαντικά δυστοπική.

