Skepta, ποιος είπε ότι μεγάλες συναυλίες έχει μόνο το καλοκαίρι;

Το παλιό κλισέ που θέλει να περιμένουμε τα καλοκαίρια για ν' απολαύσουμε μεγάλες διεθνείς συναυλίες στην Αθήνα έχει αποδειχθεί ανθεκτικό στα απανταχού "πηγαδάκια" των μουσικόφιλων. Και ως έναν βαθμό ίσως να είναι και έτσι, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες. Πλέον, ωστόσο, έχουμε κι αρκετά παραδείγματα περί του αντιθέτου. Άλλωστε το ελληνικό καλοκαίρι δεν τελειώνει έτσι απλά, ημερολογιακά: εμείς γυρίζουμε στην πόλη και στις δουλειές μας, εκείνο μια χαρά κρατεί, συχνά ως και τα μέσα του Οκτώβρη.

Φέτος, λοιπόν, ένα ηχηρό παράδειγμα αμφισβήτησης αυτής της παλιάς "γκρίνιας" είναι η ανακοίνωση για τον πρώτο ερχομό του Skepta στην Ελλάδα, η οποία έχει ήδη δημιουργήσει ενθουσιασμό στο κοινό που ασχολείται με τις χιπ χοπ εξελίξεις. Άλλωστε ο 43χρονος ράπερ από το Τότεναμ του Λονδίνου ανήκει στα πιο συζητημένα ονόματα της τελευταίας δεκαετίας: υπέγραψε δίσκους που έκαναν αίσθηση και κέρδισαν και βραβεία, ενώ πέτυχε να γίνει αναγνωρίσιμος ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες –αγορά πολύ δύσκολη, έως και μη προσπελάσιμη, για μη Αμερικανούς ράπερς. Έστω κι αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε με όρους ευρείας επιτυχίας, έστω κι αν χρειάστηκε να συνεργαστεί με τον "πολύ" A$AP Rocky για να φτάσει στο νούμερο 45 των εκεί charts με το "Praise The Lord (Da Shine)" (2018). Παρεμπιπτόντως, έρχεται και ο A$AP Rocky μέσα στο φθινόπωρο, "γκρεμίζοντας" κι άλλο το ήδη φθαρμένο κλισέ περί μεγάλων συναυλιών.

Να λέμε την αλήθεια, πάντως, κλισέ δεν έχουμε μονάχα εμείς. Στη "χρυσή" δεκαετία του 1990, όταν μια πλειάδα σπουδαίων Αμερικανών ράπερς γνώρισε παγκόσμια επιτυχία ανάβοντας τις φωτιές που οδήγησαν στο ξεκίνημα ανθηρών τοπικών σκηνών (σαν την ελληνική, ας πούμε), η ύπαρξη και μόνο του βρετανικού χιπ χοπ αντιμετωπιζόταν ως ανέκδοτο. Και καπνός δίχως φωτιά δεν υπάρχει, αφού, αν και μεγάλη μουσικομάνα σε πολλά είδη, η Γηραιά Αλβιώνα έδειξε, πράγματι, ιδιαίτερη δυσκολία στον συντονισμό με το χιπ χοπ. Έτσι, δημιουργήθηκε μια ισχυρή εντύπωση ότι οι Βρετανοί δεν ήταν για τέτοια πράγματα. Η οποία δεν έχει πάψει να επιμένει, παρά τις ρωγμές που επέφεραν σιγά-σιγά κάποιοι καθοριστικοί δίσκοι από καλλιτέχνες που πάλεψαν (και κέρδισαν) τον σεβασμό σαν τον Roots Manuva, τους The Four Owls, τη Little Simz, τον Slowthai και, φυσικά, τον Skepta.

Κατά κόσμον Joseph Adenuga Jr., ο Skepta είναι παιδί μεταναστών από τη Νιγηρία, που πρωτοεμφανίστηκε ως DJ πριν στραφεί στο ραπάρισμα και στο σκάρωμα δικών του παραγωγών. Το ουσιαστικό του ξεκίνημα ήρθε μια εικοσαετία πριν (2005), όταν βρέθηκε συνιδρυτής των Boy Better Know –κολεκτίβας η οποία έπαιξε ρόλο στην ανάδυση του στυλ που πλέον αναγνωρίζουμε ως grime– μα η καλλιτεχνική του ωρίμανση υπήρξε αργή, από 'κει και πέρα. Μπορεί οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες να σημειώθηκαν γύρω στο 2010 ("Bad Boy", "Rescue Me"), αλλά δεν ήταν παρά ένα σκαλοπάτι προς την πλήρη άνθηση της χιπ χοπ τέχνης του, η οποία ήρθε το 2016 με το άλμπουμ Konnichiwa. Μια δουλειά με προσωπικότητα, που έφερε το grime στον αφρό της διεθνούς επικαιρότητας (κάνοντας αναγνωρίσιμο τον λίγο μεταγενέστερο στίχο του ΛΕΞ "ν' ακούμε grime στις αυλές των σπιτιών"), αλλά δεν δίσταζε να σαμπλάρει μέχρι και Queens Of The Stone Age, δίνοντας ροκ εν ρολ φόρα σ' ένα κομμάτι σαν το "Man".

Μην τα παρουσιάζουμε όλα υπέρλαμπρα, βέβαια: γι' αρκετούς η συνέχεια δεν έχει αποδειχθεί αντάξια εκείνης της δισκογραφικής στιγμής, με αποτέλεσμα να θεωρείται ως μάλλον βαλτωμένος καλλιτέχνης. Γεγονός είναι, πάντως, ότι ο Skepta παραμένει εδώ, επιμένει να μετρά βρετανικά σουξέ σαν το περσινό top-5 "Victory Lap" με τους Fred Again και PlaqueBoyMax κι έρχεται στη χώρα μας τώρα που εξακολουθεί να "συμβαίνει". Ώστε να ηγηθεί του φετινού Off The Hook Festival στο Ολυμπιακό Στάδιο (Παρασκευή 11/9), όπου αναμένεται να πλαισιωθεί από χιπ χοπ δυνάμεις με σημαντική πέραση στην εγχώρια νεολαία, σαν τον Toquel και τον Εθισμό.