Το φετινό τρίτο κατά σειρά Plastiras Lake Festival χαρακτηρίστηκε απο απόλυτη επιτυχία. Πραγματοποιήθηκε απο τις 9 μέχρι τις 12 Ιουλίου 2026 στον Βοτανικό Κήπο Νεοχωρίου, στη Λίμνη Πλαστήρα.
Video- φωτογραφίες : Βασίλης Λούκας


Η ατμόσφαιρα μαγική. Οι συνθήκες ιδανικές. Ένα φεστιβάλ δίπλα στη λίμνη. Με κόσμο να παραληρεί, να χαίρεται, να διασκεδάζει, να συναντάει γνωστούς και φίλους, να γίνεται ένα με αγνώστους που διασκεδάζουν μαζί του απολαμβάνοντας το ίδιο τραγούδι την ίδια στιγμή.


Για μια ακόμη φορά απέδειξε οτι παραμένει κραταιός χαρίζοντας μοναδικές στιγμές στο κοινό που κάποιες στιγμές παραληρούσε. Στο τέλος της βραδιάς ήταν η ώρα για Λόγο Τιμής. Η νύχτα ήταν ακόμη πολύ νέα...
Η τρίτη μέρα αμέσως μετά απο τη δύση άρχισε να παίρνει ζωή. Ο 12ος Πίθηκος ανέβηκε στη σκηνή και οι στίχοι του άρχισαν να προσφέρουν πολλές ευκαιρίες για σκέψεις. Ένα live γεμάτο ένταση και ενέργεια.
Αμέσως μετά οι ΠΥΞ ΛΑΞ. Απλά πανικός. Ήρεμο και ατμοσφαιρικό ξεκίνημα αρχικά και στη συνέχεια ένας πανικός κεφιού και αναμνήσεων απο τον Μπάμπη και τον Φίλιππο. Το κοινό ξεπερνούσε τις 6 χιλιάδες σε μια πρόχειρη εκτίμηση. Ήταν σίγουρα sold out η βραδιά.
Κάθε τραγούδι έφερνε αναμνήσεις ενώ τα ρεφρέν τα τραγουδούσαν όλοι. Πανικός.
Και στο τέλος έγινε ακόμη πιο πανικός. Γιατί στη σκηνή είναι να ανέβει ο Γιάννης Χαρούλης. Που λίγο πριν τον προλαβαίνω και σε ένα σύντομο τετ α τετ μου λέει οτι το ελάττωμα - προτέρημα - μυστικό του είναι ένα. "Είμαι εντελώς διάφανος. Δεν μπορώ να υποκριθώ" μου τόνισε χαρακτηριστικά.

Και μετά ανέβηκε στη σκηνή. Με μια δυνατή ομάδα - ορχήστρα και με αστείρευτο κέφι απογείωσε το κοινό. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις αυτό που εξελισσόταν. Απο παιδάκια μέχρι μεγάλους όλοι ήξεραν τους στίχους κι όλοι συνόδευαν το γλέντι που εξελισσόταν απο τη σκηνή μέχρι τις όχθες της λίμνης.

Η τελευταία βραδιά ήταν αλλιώτικη απο όλες. Αρχικά Χατζηφραγκέτα σε ένα πάρτι. Στη συνέχεια PAGAN. Ένταση, ατμόσφαιρα και ωραίες μουσικές. Ήταν θέμα χρόνου όμως να γίνει ο απόλυτος πανικός.

Απλά Thievery Corporation. Με 30 χρόνια πορείας στις αποσκευές τους ταξίδεψαν μέχρι τη λίμνη για να αποδείξουν πολύ εύκολα οτι παραμένουν απο τα πλέον σημαντικά ονόματα της παγκόσμιας ηλεκτρονικής σκηνής.
Χορός ασταμάτητος ρυθμός και ενέργεια. Το τέλος του φεστιβάλ είχε ένα όνομα. Dani Gambino. Το κοινό απλά να μη πιστεύει ότι είχε δει.
Πολλοί ήταν εκεί κάθε βράδυ. Κάποιοι πήγαν μόνο για Πυξ Λαξ και Χαρούλη. Μερικοί μόνο για τον Παυλίδη. Όλοι ομως πήγαν για ένα κοινό παρονομαστή. Να απολαύσουν στιγμές απο το φεστιβάλ που γίνεται δίπλα στην πιο εντυπωσιακή λίμνη της Ελλάδας. Για να μη σου πω και δίπλα σε μια απο τις πιο όμορφες λίμνες στην Ευρώπη. Χέρια ψηλά, πολλά χαμόγελα, κόσμος να χαίρεται και να τραγουδάει εύκολους και δύσκολους στίχους και ονόματα που ήρθαν να προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους.

