Το 2026, το αθηνόραμα γιορτάζει μισό αιώνα στην αιχμή της πόλης παραμένοντας ανοιχτό, κριτικό, επίκαιρο, πρωτοπόρο, έχοντας όλα αυτά τα χρόνια συν-διαμορφώσει δυναμικά τάσεις και εξελίξεις σε κάθε πτυχή του πολιτισμού και της διασκέδασης. 50 years festivities με τα βραβεία και τους θεσμούς να συντονίζονται στο επετειακό πνεύμα αλλά και νέα events να καλούν άπαντες να γιορτάσουν τα 50 χρόνια αθηνόραμα, συμμετέχοντας σε ένα μοναδικό party in progress.
Στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού, κάθε εβδομάδα θα σας παρουσιάζουμε εδώ, στο athinorama.gr, στιγμές από το αρχείο μας που ξεχωρίζουν ή που αποκτούν στις μέρες μας ιδιαίτερο νόημα.
Στο τεύχος 1143 (4 - 10 Σεπτεμβρίου '98) ο Γιώργος Νταλάρας ταξιδεύει με τις κιθάρες, τις ιδέες και τις ανησυχίες του, αποδεικνύοντας ότι η μουσική έχει δύναμη όταν συνοδεύεται από άποψη, πάθος και αλήθεια.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ο Γιώργος Νταλάρας βρίσκεται σε μια από τις πιο δημιουργικές και ανήσυχες φάσεις της πορείας του. Μέσα από μια εκτενή συνέντευξη στον δημοσιογράφο Νίκο Τσάκαλο, μιλά για τη μουσική, την κοινωνία, την πολιτική, αλλά και για τον τρόπο που βλέπει τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη.
Ο Νταλάρας δηλώνει πως δεν φοβάται να εκφράζει δημόσια τις απόψεις του, ακόμη κι αν αυτό προκαλεί αντιδράσεις. Θεωρεί ότι ένας καλλιτέχνης δεν πρέπει να μένει σιωπηλός απέναντι στα κοινωνικά ζητήματα, ενώ υπερασπίζεται το δικαίωμά του να "φωνάζει" για όσα τον απασχολούν. Παράλληλα, ασκεί κριτική στην επιφανειακή αντιμετώπιση της μουσικής και της τέχνης, τονίζοντας ότι πίσω από κάθε τραγούδι κρύβεται δουλειά, ευαισθησία και προσωπική κατάθεση ψυχής.

Με ιδιαίτερη αγάπη μιλά για τους νέους ανθρώπους και τους νέους τραγουδιστές, πιστεύοντας πως το μέλλον της μουσικής βρίσκεται στα χέρια τους. Δεν βλέπει τον εαυτό του ως "αντικατάστατο", αλλά ως μέρος μιας μεγάλης αλυσίδας δημιουργών που συνεχίζεται.
Την ίδια περίοδο πραγματοποιεί μια μεγάλη περιοδεία σε Ελλάδα και εξωτερικό, με σταθμούς από τον Λυκαβηττό μέχρι την Κούβα, την Ουρουγουάη και τη Νότια Αφρική. Οι συναυλίες του λειτουργούν σαν γέφυρες πολιτισμού, μεταφέροντας το ελληνικό τραγούδι σε διαφορετικές γωνιές του κόσμου.

Πίσω από τα φώτα, όμως, αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος που παραμένει ανήσυχος, ευαίσθητος και βαθιά συνδεδεμένος με την κοινωνία. Για εκείνον, η μουσική είναι τρόπος επικοινωνίας, παρέμβασης και έκφρασης. Ένα τραγούδι μπορεί να συγκινήσει, να ενώσει, να προβληματίσει και, τελικά, να δώσει φωνή σε όσους δεν ακούγονται.

