@AriMagg
Καθώς η κλασική μουσική στο Φεστιβάλ Αθηνών παραμένει ουσιαστικά ταυτισμένη με το Ηρώδειο, η παράταση λειτουργίας του για το φετινό Ιούνιο -πριν από το κλείσιμό του για μια τριετία για αναγκαίες επισκευές- σίγουρα χαροποίησε τους χιλιάδες ντόπιους και ξένους φιλόμουσους.
Το σχετικό πρόγραμμα που ανακοίνωσε, πάντως, ο νέος διευθυντής Μιχαήλ Μαρμαρινός είναι εκ των πραγμάτων αρκετά συρρικνωμένο, με τις εκδηλώσεις κλασικής μουσικής στο ρωμαϊκό ωδείο να μην φθάνουν ούτε καν διψήφιο αριθμό! Έστω κι έτσι, δεν λείπουν κάποιες βραδιές που σίγουρα κεντρίζουν το ενδιαφέρον, όπως αυτή της 3/6, με το ρεσιτάλ πιάνου του Βίκινγκουρ Όλαφσον.
Στα 42 του χρόνια ο Ισλανδός πιανίστας συνιστά μία ιδιαίτερη περίπτωση. Από τους πιο αναγνωρισμένους καλλιτέχνες της εποχής μας, έχει συμπράξει με τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου ενώ αποτελεί εδώ και μια δεκαετία αποκλειστικό καλλιτέχνη της διάσημης δισκογραφικής εταιρείας Deutsche Grammophon. Πάνω απ’όλα, όμως, θεωρείται ένας οραματιστής μουσικός με καλλιτεχνικές επιλογές που ξεχωρίζουν για την πρωτοτυπία αλλά και την ανατρεπτική ματιά τους σε χιλιοπαιγμένα έργα-ορόσημα της πιανιστικής φιλολογίας.
Οι ερμηνείες του δεν έχουν χάσει τίποτα από το νεανικό ενθουσιασμό, τη ρηξικέλευθη διάθεση αλλά και τη βαθιά πνευματικότητα που τον χαρακτηρίζουν από τότε που εισέβαλε ορμητικά στη διεθνή μουσική σκηνή πριν 15 περίπου χρόνια. Οι ηχογραφήσεις του έχουν πλατιά απήχηση στο κοινό, έχοντας αποσπάσει πολυάριθμα βραβεία και ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο ακροάσεις! Αυτή των "Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ" του Γ.Σ. Μπαχ πραγματοποιήθηκε μετά από την ολοκλήρωση παγκόσμιας περιοδείας το 2023, στο πλαίσιο της οποίας ερμήνευσε συναυλιακά -μόνο- αυτό το έργο …88 φορές!
Ο Όλαφσον διαθέτει απόλυτο αυτί και συναισθησία, χάρις στα οποία μπορεί να συσχετίζει τονικότητες με χρώματα: για παράδειγμα, συνδέει τη φα ελάσσονα με το μπλε, τη λα μείζονα με το κίτρινο και τη σι μείζονα με το μωβ!
Στο πολυαναμενόμενο ελληνικό του ντεμπούτο, θα παρουσιάσει το πρόγραμμα της τελευταίας δισκογραφικής του δουλειάς υπό τον τίτλο "Opus 109", που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2025 με έργα Μπαχ, Μπετόβεν και Σούμπερτ. Συνδετικός ιστός τους είναι ότι όλα είναι γραμμένα στην τονικότητα της μι, μείζονος και ελάσσονος. Δύο Σονάτες του Μπετόβεν (η 27η και η 30ή, άλλως το έργο 109, που έχει δώσει και τον τίτλο στο άλμπουμ) συνδιαλέγονται με την 6η Σονάτα του Σούμπερτ, το Πρελούδιο BWV 854 και την 6η Παρτίτα του Γ.Σ. Μπαχ.
Το πρόγραμμα καθ’εαυτό δείχνει με διαύγεια τον τρόπο σκέψης του καλλιτέχνη: όπως υποστηρίζει, αρκεί να στραφεί κανείς στο παρελθόν για να διαπιστώσει τι λείπει από τα σημερινά προγράμματα συναυλιών, που δίνουν συχνά στον ακροατή την αίσθηση πως ξεφυλλίζει έναν "κατάλογο βιβλιοθήκης". Στα προγράμματα των ρεσιτάλ του 19ου αιώνα, σημειώνει, αισθάνεται κανείς πραγματική απελευθέρωση: είναι εντυπωσιακά, γεμάτα αυτοσχεδιαστικό πνεύμα και απροσδόκητα στοιχεία. Και αυτή ακριβώς η νεωτερική ματιά σε παλιά κομψοτεχνήματα είναι που τον καθιστά έναν από τους πιο ενδιαφέροντες καλλιτέχνες του 21ου αιώνα.


