Η Βασιλική Μιχαλοπούλου θέλει να ευχαριστιέται αυτό που κάνει όσα χρόνια και αν περάσουν

Η Βασιλική Μιχαλοπούλου είναι ένας άνθρωπος που δεν επιτρέπει στις δυσκολίες να την  παίρνουν για πολύ από κάτω. Ανήκει στις ανερχόμενες καλλιτέχνιδες της γενιάς της. Έχει χαρακτηριστική φωνή και ιδιαίτερη σκηνική παρουσία. Το πρώτο της προσωπικό album "Ενδεχόμενα" κυκλοφόρησε στην αρχή του χρόνου και πάει καλά τόσο στις ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά και στα αθηναϊκά και επαρχιακά ραδιόφωνα με ελληνικό ρεπερτόριο.

Φέτος η Βασιλική συνεχίζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τις  εμφανίσεις της στον Σταυρό του Νότου. Το επόμενο live της εκεί είναι στις 25 Απριλίου. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι το ισχυρό της στοιχείο στις ζωντανές εμφανίσεις της είναι ο συνδυασμός των πολλών και διαφορετικών  μουσικών επιρροών της όπου το ρυθμικό και εξωστρεφές στοιχείο εναλλάσσεται με την εσωστρεφή και ευαίσθητη πλευρά της.

Οι επιρροές της είναι από τον Φοίβο Δεληβοριά και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τον Γιάννη Αγγελάκα, έως τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον Goran Bregovic, και φλερτάρει με άνεση από την σύγχρονη Ελληνική μουσική και την rock/pop σκηνή μέχρι τα παραδοσιακά τραγούδια. Ο συνδυασμός των σπουδών με το τραγούδι ήταν ένα από τα στοιχεία που θέλησα να εξερευνήσω. Σκέφτηκα ότι είναι μια καλή ιδέα να την γνωρίσουμε καλύτερα.

-Με ποιο τρόπο κατάφερες να συνδυάσεις τις σπουδές της Νομικής με το τραγούδι; 

 -Τον πρώτο καιρό με πολύ κόπο. Δεν είχα σχεδόν καθόλου ελεύθερο χρόνο, μιας και είναι και τα δύο πολύ χρονοβόρες ενασχολήσεις. Προσπαθούσα τα απογεύματα να είναι ελεύθερα για πρόβες, ηχογραφήσεις, κοκ. Όμως αυτό δεν ήταν πάντα εφικτό. Ευτυχώς με το πέρασμα του χρόνου μπόρεσα να αφήσω πίσω μου τη δικηγορία και να έχω τον χρόνο που επιθυμώ για τη μουσική. 

-Ήσουν φοιτήτρια και ασχολήθηκες και με το θέατρο και με τη μουσική. Πώς έγειρε τελικά η ζυγαριά; 

-Ήμουν μέλος της ομάδας ΔΡΥΣ του ΕΚΠΑ. Εκεί ανακάλυψα και την ικανότητα μου στο τραγούδι, στο πλαίσιο ενός αυτοσχεδιασμού. Η ζυγαριά έγειρε ασυνείδητα. Με το τραγούδι ένιωσα ότι εκφραζόμουν 100% και μου βγήκε ένα φοβερό πείσμα να το παλέψω! Γνώριζα ενδιαφέροντες ανθρώπους και έκανα κάτι που με γέμιζε πολύ. Συνέχεια προέκυπτε κάτι καινούργιο και έτσι δεν ήθελα να το αφήσω. 

-Έχεις  τη δική σου μπάντα και εμφανίζεσαι σε μουσικές σκηνές. Τι συναισθήματα εισπράττεις από το κοινό; 

-Είναι μια πάρα πολύ όμορφη αλλά και επίπονη πολλές φορές διαδικασία. Είναι πολύ μεγάλη έκθεση να ανεβαίνεις με τη μπάντα και τα τραγούδια σου στη σκηνή και αυτό απαιτεί μεγάλο ψυχικό απόθεμα. Το ευχαριστιέμαι τρομερά, μιας και πραγματικά εισπράττω πολλή αγάπη και στήριξη, προσπαθώ πολύ όμως να διορθώνω συνεχώς τις ατέλειες μου και να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό.  

-Πώς μπορείς να χαρακτηρίσεις τη μουσική σου; 

-Δεν θα τη χαρακτήριζα ως είδος, μιας και δεν το αναζητώ αυτό. Τραγουδάω αυτά που με εκφράζουν και με αντιπροσωπεύουν, είτε είναι ένα τραγούδι πιο pop, είτε με πιο λαϊκά στοιχεία. Αυτό που χαρακτηρίζει αυτό που κάνω πιστεύω πως είναι ότι το κάνω "προσωπικό”, ότι αν δεν με αφορά δεν θα το πω. Και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν θέλω να χάσω στο πέρασμα του χρόνου! 

-Από το τραγούδι "Απ’ το λίγο που σε ξέρω" και το "Είναι Κρίμα" μέχρι τον πρώτο προσωπικό δίσκο σου η διαδρομή πώς ήταν; 

-Θα έλεγα αργή και σταθερή. Δεν κάνω βεβιασμένες κινήσεις και δεν αναλώνομαι σε πράγματα που δεν μου ταιριάζουν. Ξεκίνησα με έναν παιδικό σχεδόν ενθουσιασμό να κάνω αυτό που αγαπώ και σιγά σιγά αυτό μου επιστρέφει όλο και περισσότερη αγάπη και στήριξη, για τις οποίες είμαι βαθιά ευγνώμων! Αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω ακόμη, μεγάλη ανασφάλεια και καθημερινές προκλήσεις προκειμένου να οργανώσω και να συντονίσω το project μου, όμως δεν επιτρέπω στις δυσκολίες να με παίρνουν για πολύ από κάτω. 

-Φτάνουμε στο σήμερα. Υπάρχουν κάποιοι απραγματοποίητοι στόχοι; 

-Να ταξιδέψω σε όλες τις ηπείρους, να συνεργαστώ με καλλιτέχνες που θαυμάζω, να δοκιμαστώ σε πολλά και διαφορετικά είδη και να ευχαριστιέμαι αυτό που κάνω όσα χρόνια και αν περάσουν!