Το πρόσφατο άλμπουμ της Ρίτας Αντωνοπούλου "Έχω μια Θάλασσα Αγάπη" κυκλοφόρησε και σε μορφή βινυλίου. Ο δίσκος αποτελεί συνδυασμό της μουσικής του Σταύρου Σιόλα με τον λόγο και τη φωνή της Ρίτας Αντωνοπούλου και περιλαμβάνει 8 τραγούδια.
Για πρώτη φορά μάλιστα η Ρίτα αναλαμβάνει ρόλο στιχουργού σε δύο τραγούδια, το "Έχω μια θάλασσα αγάπη" και το "Ρώτησαν κάποτε ένα αστέρι".
Σκέφτηκα ότι είναι κατάλληλη ευκαιρία να μάθουμε κάποια περισσότερα πράγματα για εκείνη με αφορμή το άλμπουμ της αλλά και την παράσταση που έχει ετοιμάσει και παρουσιάζει σε επιλεγμένους χώρους με τίτλο "Της γυναίκας σου η καρδιά" . Μια παράσταση που συνδυάζει μουσική αλλά και θέατρο και μιλάει για τη γυναίκα σήμερα. Μέσα απο ένα πρωϊνό καφέ στα Βριλήσια ανακάλυψα κάποια απο τα μυστικά της και σας τα μεταφέρω εδώ.
Οι φωτογραφίες είναι του Λεωνίδα Τούμπανου.
-Κοίταξε να δεις, προφανώς θα πρέπει να σταθώ στη συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο, γιατί ήταν και πιο ουσιαστική, πιο σημαντική και πιο μακρόχρονη και με καθόρισε με έναν τρόπο και συνεχίζει να με καθορίζει, καθότι έχοντας μαθητεύσει και ούσα δίπλα του τόσα χρόνια, μου έκανε αυτό το δώρο του να μπορώ μέχρι σήμερα που δεν είναι μαζί μας, να παίρνω το έργο του, να το διασκευάζω, να το παρουσιάζω όπως θέλω εγώ. Και αυτό να θεωρείται φυσιολογικό και αποδεκτό. Οπότε ο άνθρωπος αυτός μου χάρισε την ιστορία του και εγώ την κουβαλάω με πολύ μεγάλη τιμή και προσπαθώ και θα συνεχίζω να προσπαθώ να τον έχω πάντα εδώ με τον κόσμο. Και βλέπω ότι και ο κόσμος τον ζητάει,
-Αυτό πώς το εξηγείς, δηλαδή θεωρείς ότι τους λείπει; Ήταν σημαντικό το έργο του, αλλά ποιο είναι το μυστικό και τον αναζητούν ;
-Ο Θάνος έχει χτίσει μια φοβερή σχέση με τον κόσμο, μέσα στα χρόνια. Και όλο αυτό περνούσε από γενιά σε γενιά, δηλαδή δεν σταματούσε. Πηγαίναμε να παίξουμε κάπου και δεν ήταν όπως συμβαίνει πολλές φορές με άλλους δημιουργούς, πιο παλιούς, που το κοινό τους μεγαλώνει μαζί τους. Με τον Θάνο δεν συνέβαινε αυτό γιατί έβλεπες ότι είχε πιτσιρίκια. Έβλεπες τους νέους ανθρώπους να έρχονται και να ξανάρχονται και να ξανάρχονται. Που σήμαινε αυτό ότι κουβαλούσε το έργο του κάτι μαγικό,Ο Θάνος ήταν και πολυγραφότατος και μέσα στα χρόνια δεν σταματούσε. Μέχρι σήμερα που τραγουδάω όλο το ρεπερτόριο του κάθε φορά αναρωτιέμαι και λέω "Μα τι έγραψε ρε παιδιά, τι έχει γράψει αυτός ο τύπος".
-Κοίτα, είμαι πολύ ευχαριστημένη και μπορώ να σου πω το κριτήριο ποιο είναι για μένα. Να νιώθω καλά. Δηλαδή, όσο νιώθω καλά, όσο νιώθω ότι κοιμάμαι το βράδυ και είμαι περήφανη για αυτό που έχω κάνει ας πούμε, για μένα αυτό περιέχει μια τεράστια ικανοποίηση και δεν νιώθω να έχω μέσα μου ελλείψεις ή απωθημένα. Πάντα ότι συμβαίνει με πάει λίγο παραπέρα νιώθω να κερδίζω κάτι ακόμα. Τώρα κάνω μια παράσταση για την οποία είμαι και δηλώνω περήφανη.
-Γιατί; Τι είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις έτσι;
-Αυτή η παράσταση λέγεται "Της γυναίκας σου η καρδιά". Είναι μια παράσταση για τη γυναίκα και τους ρόλους της, την οποία την είχα στο μυαλό μου εδώ και καιρό, απλά τώρα ήρθε η ώρα μάλλον να το υλοποιήσω. Και τελικά αυτό που βγήκε, αυτό που έφτιαξα ας πούμε, μετά την παρουσίαση του στη Θεσσαλονίκη και μέσα από την ανταπόκριση του κόσμου σε αυτό που είδε, επιβεβαιώνομαι ότι φτιάξαμε κάτι πάρα πολύ όμορφο.
-Κοίταξε, όταν μου πρωτοήρθε η ιδέα να το κάνω, δεν υπήρχε τόσο έντονο το συναίσθημα. Στην πορεία κι όσο πέρναγε ο καιρός, αυτό το οποίο με ώθησε πολύ να το υλοποιήσω ήταν το ότι έβλεπα πώς αλλάζουν ξανά τα πράγματα και πώς τα νέα παιδιά, τύπου έφηβοι, μέσα από έρευνες, παρουσιάζονται να είναι ακόμα πιο συντηρητικοί από τους παππούδες τους και βλέπεις αγόρια 14, 15, 16, στο 80% που πιστεύουν ότι η γυναίκα θα πρέπει να υπακούει τον άντρα της κι ότι η γυναίκα κακώς βγήκε από το σπίτι. Θα έπρεπε να είναι στο σπίτι, να μεγαλώνει τα παιδιά. Αυτό είναι σοκαριστικό. Και καταλαβαίνεις ότι είναι μία γενιά η οποία έρχεται, μεγαλώνει με τραπ και όλη αυτή η ιστορία… Με το βιασμό της γυναίκας. Με την τσόντα και το πορνό. Και μεγαλώνει με αυτά τα πρότυπα. Κι όλο αυτό ξέρεις όσο και αν θέλουμε να το περάσουμε ελαφρά την καρδία ότι έλα μωρέ μουσική είναι κι εμείς ακούγαμε διάφορα. Όχι φίλε μου. Δεν άκουγες ποτέ κάτι που να υποβιβάζει έτσι άνθρωπο.Παράλληλα θα σου πω το εξής. Σκέψου ότι εγώ μεγαλώνω μια κόρη η οποία για να βγει το βράδυ μπορεί να με πάρει πολλές φορές τηλέφωνο επειδή κάποιος την κοίταξε περίεργα επειδή κάποιος νομίζει ότι την έχει πάρει από πίσω. Το παιδί ανησυχεί. Ζούμε με αυτή την αγωνία γιατί έτσι έχουμε μεγαλώσει, δεν είναι μόνο η κόρη μου. Και εγώ, αν είμαστε κάπου μόνοι μας στη σκοτάδια το βράδυ και περπατήσω και εσύ έρχεσαι κατά πάνω μου εγώ θα φοβηθώ, εσύ δεν θα φοβηθείς. Εγώ ζω κάτι που εσύ δεν το σκέφτεσαι, δεν το ξέρεις και δεν το έχεις βιώσει. Εγώ όμως έχω μεγαλώσει με αυτό. Κι αν δεις γύρω μας είναι και τα περιστατικά της οικογενειακής βίας. Με τα οποία έχουμε φτάσει στο Θεό. Και δεν ξέρω τι φταίει. Φταίει το ότι δεν έχουμε επαφή. Δεν έχει μάθει ο καθένας να έρχεται σε επαφή. Με το μέσα του. Να συνειδητοποιεί και να βάζει ερωτηματικά. Σε αυτό που του έχει φορέσει η κοινωνία στην οποία μεγάλωσε.
-Άρα εσύ θεωρείς ότι αυτό που κάνεις έχει στόχο να αφυπνίσει και να ξυπνήσει κάποιους ανθρώπους.
-Εγώ θεωρώ ότι αυτός που θα έρθει να δει την παράσταση αυτή θα νιώσει οικεία. Αυτό που μου άρεσε μπορώ να σού πω είναι ότι από τις πρώτες παραστάσεις έρχονταν άνθρωποι και μου λέγανε θα φέρω την κόρη μου. Θα φέρω το γιο μου. Για μένα αυτό είναι το κέρδος.
-Είναι πλέον και κοινωνικός. Δηλαδή να ξυπνήσει κόσμο πέρα από να τον διασκεδάσει. Δεν είστε πια μόνο διασκεδαστές. Πάμε σε ένα μαγαζάκι να πούμε τι τραγουδάκι να χορέψουμε. Στόχος μου είναι να πούνε η Ρίτα μας δίνει μηνύματα κι ακούμε κάποια πράγματα. Πάμε πιο πέρα. Αν θες να διασκεδάσεις και να πας να χορέψεις κάπου υπάρχει άλλος άνθρωπος που το κάνει αυτό και το κάνει πολύ καλά. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εγώ και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι είναι να μιλήσουμε για κάποια άλλα πράγματα. Θέλω να συνομιλήσω. Θέλω να επικοινωνήσουμε. Να πούμε για αυτά που συμβαίνουν. Να μιλήσουμε για αυτά που μας απασχολούν. Όχι με βαρύ τρόπο. Όχι για να κουνήσω το δάχτυλο. Όχι για να πούμε, να επιρρίψουμε ευθύνες και να εστιάσουμε στην καταστροφή που μας έχει βρει.
-Να πούμε μερικά πράγματα για την τελευταία δισκογραφική δουλειά σου.
-Θυμάμαι ότι το πρώτο πράγμα που είπα στο Σταύρο όταν τον πήρα τηλέφωνο ήταν ότι θέλω να κάνω μια ολοκληρωμένη δουλειά κι αν θες να γράψεις τη μουσική αλλά οι στίχοι δεν θα μιλάνε για τίποτα αρνητικό. Γιατί το ζούμε τόσο πολύ στην καθημερινότητα και δεν χρειάζεται να στρέψουμε άλλο την προσοχή μας σε αυτό. Το ζούμε. Η μουσική πρέπει κάποια στιγμή να έρθει και να λειτουργήσει σαν ένα απαγγέλω. Να ακούσω κάτι το οποίο θα με γαληνεύσει όχι κάτι που θα με τσιτώσει κι άλλο και θα με θυμώσει κι άλλο. Το ζω στην καθημερινότητά μου δεν έχω ανάγκη να το ζήσω κι άλλο μέσα από τη μουσική.
-Με όλα αυτά που γίνονται σήμερα, κοινωνικά θέματα, ιστορίες περίεργες, οικονομικά προβλήματα, βία, θεωρείς ότι υπάρχει και χώρος για αισιοδοξία μέσα απο το τραγούδι.
-Η αισιοδοξία πηγάζει από μέσα σου. Δηλαδή είναι κάτι το οποίο το έχεις κτίσει σαν προσωπικότητα. Εάν δεν το έχεις δεν το έχεις. Τα λεφτά χρειάζεται κόπος για να το δουλέψεις και να τα αποκτήσεις. Το φως είναι κάτι που πάντα το βρίσκεις μέσα σου. Εγώ έτσι νιώθω. Σε όλες τις καταστάσεις που μπορεί να μου έχουν τύχει νιώθω μία ασφάλεια σε σχέση με τον εαυτό μου γνωρίζοντας ότι εγώ θα βγω από αυτό. Αυτό είναι μια εσωτερική φλογίτσα που πάντα καίει και μπορείς να επιστρέψεις εκεί και να προσπαθείς να αντλείς δύναμη για ότι σου συμβαίνει. Αυτό αλλάζει βέβαια όταν γίνεσαι γονιός γιατί προστίθενται άλλες φοβίες και άλλες αγωνίες και δεν έχεις πλέον να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου. Μόνος σου μπορείς να είσαι και ατρόμητος. Όταν υπάρχει ένα παιδί, δύο παιδιά, τρία παιδιά δεν έχει σημασία εκεί δεν μπορείς να είσαι τόσο ατρόμητος.
-Μίλησε μου για την κόρη σου
-Η κόρη μου θα μπορούσε να γίνει κι αυτή τραγουδίστρια. Δεν βλέπω να το κάνει ενώ θα μπορούσε. Φήμες λένε ότι έχει καταπληκτική φωνή και λέω φήμες γιατί μπροστά μου δεν τραγουδάει. Όμως δεν τη βλέπω να θέλει να μπει σε αυτό το κομμάτι. Τι θα κάνει δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή είναι πρώτη λυκείου και τώρα είναι σε περίοδο αποφάσεων. Περνάμε πολύ ωραία όμως δηλαδή είναι μια σχέση πού μου έχει αλλάξει προφανώς τη ζωή μου σε βαθμό που δεν φανταζόμουνα. Δεν μπορείς να το φανταστείς πριν το ζήσεις. Και όσο περνάει ο καιρός και αυτός ο άνθρωπος ξέρεις γίνεται αυτό που γίνεται και το βλέπεις μπροστά σου είναι ένα θαύμα που το παρακολουθείς σε καθημερινή βάση.
-Εάν ξαναγύρναγες και ήσουνα στην εφηβεία σου θα έκανες τα ίδια? Δηλαδή θα ακολουθούσες την ίδια πορεία; Θα έκανες τα ίδια βήματα ή θα διόρθωνες κάτι.
-Στην πορεία της δουλειάς νομίζω τα ίδια θα έκανα απλά ίσως να ήμουνα λίγο πιο δυναμική στις αποφάσεις μου λίγο πιο υπερασπιστική ως προς αυτό που κάνω να διεκδικήσω παραπάνω πράγματα για μένα γιατί για να επιβιώσεις στο χώρο και να προχωρήσεις πρέπει να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου και να το παίξεις το παιχνίδι με έναν έξυπνο τρόπο κι εγώ είμαι πολύ κακή σε αυτό είμαι κάκιστη για αυτό θα προσπαθούσα με έναν τρόπο χωρίς να κάνω πίσω σε πράγματα χωρίς να κάνω εκπτώσεις χωρίς να με προδώσω να είμαι λίγο πιο αληθινή στη σχέση με τους ανθρώπους ίσως και να μην είμαι τόσο, ξέρεις, εκεί στη γωνία μου προσπαθώντας να με προστατεύσω.
-Προσπαθώ να υπηρετώ το καλό τραγούδι. Τι σημαίνει καλό τραγούδι κατά την άποψή μου; Να είναι ένα τραγούδι που έχει έναν στόχο. να σου μεταφέρει κάτι και να το πετυχαίνει. Εγώ ως η ερμηνεύτρια του τραγουδιού πρέπει να κάνω τα αδύνατα δυνατά για να το καταλάβεις ακόμη περισσότερο και να στο φέρω στην ψυχή σου, να αγγίξω την ψυχή σου και το μυαλό σου και να έρθουμε σε επαφή. Ουσιαστικά λοιπόν προσπαθώ να υπηρετώ ένα τραγούδι που επιθυμεί να επικοινωνήσει κάτι με τον υπόλοιπο κόσμο.
