Ανθή Κόλλια
Μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στη ζωή, τους αγώνες και τα τραγούδια της θρυλικής Nina Simone συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία και επιστρέφει δυναμικά στη σκηνή. Η παράσταση "Nina Simone – 4 οκτάβες Ελευθερίας" παίρνει παράταση για τέσσερις επιπλέον Παρασκευές, στις 6, 13, 20 και 27 Φεβρουαρίου 2026, στις 21:15 στο Θέατρο Arroyo.

Μετά την ιδιαίτερα θερμή υποδοχή που γνώρισε στην πρώτη της παρουσίαση, σε μορφή unplugged στον μικρό Κεραμεικό, η παράσταση μεταφέρθηκε στο ανακαινισμένο ARROYO, όπου από τον Δεκέμβριο συνεχίζει να συγκινεί το κοινό. Πρόκειται για μια "διαφορετική" μουσική performance, που συνδυάζει τη μουσική με την αφήγηση και τα θεατρικά στοιχεία, φωτίζοντας το πολυδιάστατο πορτρέτο μιας από τις σημαντικότερες καλλιτέχνιδες του 20ού αιώνα.
Σε μουσική επιμέλεια και σκηνοθεσία του Σωτήρη Καραμεσίνη, η παράσταση αντλεί έμπνευση από το θεατρικό έργο "4 Οκτάβες Ελευθερίας" του ίδιου, δημιουργώντας μια ενιαία σκηνική εμπειρία που ξεφεύγει από τα όρια μιας συμβατικής συναυλίας. Η πρόζα λειτουργεί ως αφηγηματικός άξονας, αναδεικνύοντας όχι μόνο τη μουσική ιδιοφυΐα της Nina Simone, αλλά και τη βαθιά πολιτική και ανθρώπινη διάσταση της ζωής της.

Την ιστορία και τα τραγούδια της Nina Simone ζωντανεύουν επί σκηνής δύο πολυδιάστατες ερμηνεύτριες, η Idra Kayne και η Σάσα Παπαλάμπρου, οδηγώντας το κοινό σε μια διαδρομή μνήμης και ανακάλυψης. Μέσα από τις ερμηνείες τους αποκαλύπτεται το πρόσωπο μιας γυναίκας που αφιέρωσε την ύπαρξή της στη μουσική, αλλά και στον αγώνα για τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, την ισότητα και την ελευθερία.
Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, έχουν περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια από τον θάνατο της Nina Simone, ωστόσο η επιρροή της παραμένει ζωντανή και ισχυρή. Η μοναδική φωνή της, το υβριδικό πιανιστικό της ύφος – ένας τολμηρός συνδυασμός κλασικής μουσικής, μπλουζ, τζαζ και φολκ – αλλά και ο ακλόνητος αγώνας της ενάντια στον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις, την καθιστούν μια διαχρονική μορφή παγκόσμιας εμβέλειας.

Η "Nina Simone – 4 οκτάβες Ελευθερίας" δεν είναι απλώς ένα μουσικό αφιέρωμα· είναι μια σκηνική κατάθεση μνήμης και αντίστασης, μια υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί να είναι ταυτόχρονα προσωπική εξομολόγηση και πολιτική πράξη.