Ο Πέτρος Κλαμπάνης είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στη μουσική. Επιστρέφει στο Half Note Jazz Club, για να γιορτάσει τα 10 χρόνια από την κυκλοφορία του άλμπουμ του "Minor Dispute” για τρεις ξεχωριστές εμφανίσεις, από την Παρασκευή 16 έως και την Κυριακή 18 Ιανουαρίου. Πριν από αυτές, μιλά στο '' για τη διαδρομή του, τη μουσική και τη ζωή, γενικότερα.
Το "Minor Dispute” κυκλοφόρησε το 2015 και αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην πορεία του διεθνούς φήμης μπασίστα, συνθέτη και παραγωγού, φέρνοντας σε δημιουργικό διάλογο την τζαζ με την chamber μουσική, στοιχεία ελληνικής παράδοσης και σύγχρονες ποπ επιρροές. Ένα άλμπουμ που απέκτησε διαχρονική αξία μέσα από τη σχέση του με το κοινό και συνεχίζει να ακούγεται και να επηρεάζει μέχρι σήμερα.
Για την επέτειο των 10 ετών, ο Πέτρος Κλαμπάνης παρουσιάζει το έργο σε μια ειδική live εκδοχή με το original διεθνές σχήμα του και κουαρτέτο εγχόρδων, παράλληλα με την κυκλοφορία της 10-year anniversary edition σε βινύλιο.

Το "Minor Dispute” παραμένει ένα έργο που μιλά για την εσωτερική ισορροπία και τις αντιφάσεις του ανθρώπου, για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο φως και τη σκιά. Δέκα χρόνια μετά, επιστρέφει στη σκηνή με νέα ανάγνωση, αλλά την ίδια συναισθηματική πυκνότητα. Από την Παρασκευή 16 έως και την Κυριακή 18 Ιανουαρίου στο Half Note Jazz Club.
Οι γραμμές που ακολουθούν δίνουν την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε καλύτερα.
Πώς περιγράφεις τον εαυτό σου;
Ως κάποιον που προσπαθεί να είναι ειλικρινής με τη μουσική του. Δεν με ενδιαφέρει να ανήκω σε μια συγκεκριμένη κατηγορία όσο το να υπάρχει συνέπεια ανάμεσα σε αυτό που σκέφτομαι, σε αυτό που ζω και σε αυτό που τελικά ακούγεται. Η μουσική είναι τρόπος κατανόησης του κόσμου, όχι μέσο επίδειξης.
Σημαντικά σημεία της καριέρας σου;
Η μετακόμιση στη Νέα Υόρκη ήταν καθοριστική. Όχι τόσο για τις συνεργασίες, όσο για την τριβή και την έκθεση.Το Minor Dispute ήταν ένα σημείο όπου ένιωσα ότι η μουσική μου άρχισε να έχει δική της φωνή. Η δυνατότητα να παρουσιάζω τη δουλειά μου διεθνώς με σταθερότητα είναι επίσης σημαντική.
Δυσκολίες και εμπόδια που προσπέρασες από τη Ζάκυνθο μέχρι την αναγνώριση;
Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η απόσταση. Γεωγραφική και ψυχολογική. Να βρεθείς από ένα νησί σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον χωρίς να χάσεις τον εαυτό σου. Είναι μια συνεχής δοκιμασία προσαρμογής. Υπήρξαν περίοδοι αμφιβολίας, μοναξιάς και αβεβαιότητας, αλλά αυτές ήταν και οι πιο καθοριστικές.
Τι θεωρείς πιο σημαντικό στη ζωή σου;
Η αίσθηση ότι είμαι παρών. Στη μουσική, στην οικογένεια, στην καθημερινότητα. Να μην τρέχω μόνο προς τα επόμενα, αλλά να μπορώ να σταθώ σε αυτό που συμβαίνει τώρα.
Κορυφαίες συνεργασίες και στιγμές;
Έχουν υπάρξει πολλές σημαντικές συνεργασίες, καθεμία για διαφορετικό λόγο. Αυτό που ξεχωρίζω περισσότερο δεν είναι τα ονόματα, αλλά οι στιγμές που η μουσική λειτούργησε πραγματικά συλλογικά, σχεδόν με έναν μεταφυσικό τρόπο. Όταν κάτι ξεπερνά τον καθένα ξεχωριστά.
Υπήρξε στιγμή που είπες "τα παρατάω";
Όχι με τη μορφή απόφασης. Αλλά υπήρξαν πολλές στιγμές εξάντλησης και αμφιβολίας. Αυτό που με κράτησε ήταν ότι, ακόμα και τότε, η μουσική παρέμενε ο μόνος χώρος όπου τα πράγματα έβγαζαν νόημα.

Επόμενοι στόχοι και πλάνο για το μέλλον;
Να συνεχίσω να εξελίσσω τη μουσική μου χωρίς βιασύνη. Να χτίζω projects με βάθος και διάρκεια. Και να μπορώ να συνδυάζω τη δημιουργία με μια ζωή που έχει ισορροπία.
Απραγματοποίητα όνειρα;
Υπάρχουν πάντα. Αλλά προσπαθώ να μη λειτουργώ με όρους "bucket list". Περισσότερο με ενδιαφέρει να βρίσκομαι σε εγρήγορση και να αφήνω χώρο για το απρόβλεπτο.
Τι θέλεις να λένε για σένα οι ακροατές και όσοι σε βλέπουν στη σκηνή;
Ότι αυτό που άκουσαν ήταν ειλικρινές. Όχι απαραίτητα εντυπωσιακό ή εύκολο. Αλλά αληθινό.
Σχέση με social media και διαδίκτυο. Αναγκαίο κακό ή προτεραιότητα;
Αναγκαίο εργαλείο. Προσπαθώ να το χρησιμοποιώ όσο το δυνατόν με μέτρο και συνείδηση.Δεν θέλω να καθορίζει τη μουσική, αλλά να τη στηρίζει εκεί που χρειάζεται.
Οδηγίες προς υποψήφιους συναδέλφους σου. Τι πρέπει να κάνουν;
Να δώσουν χρόνο. Στον εαυτό τους και στη μουσική.Να μην συγκρίνονται συνεχώς και να μη βιάζονται να οριστούν. Και να θυμούνται ότι η συνέπεια με τον χρόνο έχει μεγαλύτερη αξία από τη στιγμιαία προβολή.
Κάτι επιπλέον που θα ήθελες να προσθέσεις;
Ότι η μουσική δεν είναι διαδρομή ευθεία. Έχει κύκλους, επιστροφές και παύσεις. Και συχνά εκεί, στις παύσεις, καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα απ’ όσα μέσα στον θόρυβο.
