Για τη νεολαία που καθορίστηκε μουσικά στο τελείωμα της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Παύλος Σιδηρόπουλος υπήρξε ένας rock 'n' roll ήρωας ο οποίος έφυγε πάνω που άρχισε η γνωριμία μαζί του, υποκύπτοντας σε μια καταστροφική σχέση με την ηρωίνη, μόλις στα 42 του.
Πέφτοντας στο ίδιο χρονικό φάσμα με την εμπορική έξαρση γύρω από συγκροτήματα σαν τις Τρύπες και τα Ξύλινα Σπαθιά, η ανολοκλήρωτη αυτή σχέση αποτέλεσε θεμέλιο για την προβολή του ως "Πρίγκιπα του Ελληνικού Ροκ". Χτίστηκε δηλαδή ένας μύθος, που έπειτα γιγαντώθηκε, με κυκλοφορίες μεταθανάτιων δίσκων, εκδόσεις βιβλίων, δημοσιεύσεις άρθρων κτλ. Μάλιστα, απόκτησε μέχρι και κουτσουμπολίστικη διάσταση, αφού η σχέση του με την ποιήτρια Γιόλα Αναγνωστοπούλου βγήκε χαρτί και καλαμάρι στην αδηφάγα δημοσιότητα, παρότι ο ίδιος, όσο ζούσε, περιφρουρούσε τα προσωπικά του.
Στο πλαίσιο αυτής της μυθολογίας γράφτηκαν άφθονες υπερβολές, οι οποίες δημιούργησαν τη στρεβλή εικόνα ενός απροσάρμοστου, "καταραμένου" ταλέντου του περιθωρίου –κι εμείς εδώ στο Αθηνόραμα έχουμε ένα παραπάνω χρέος να τονίζουμε πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι όλα τούτα, αφού κατά τη δεκαετία του 1980 ο Σιδηρόπουλος φιλοξενήθηκε μέχρι και σε εξώφυλλό μας.
Πάντως, όσοι ενδιαφέρθηκαν για την ουσία, βρήκαν τότε την ευκαιρία να χαρτογραφήσουν μια δημιουργική διαδρομή που ξεκίνησε με τους Δάμων & Φιντίας (1969), πέρασε στα Μπουρμπούλια, έπειτα στις αναπάντεχες μεταπολιτευτικές συνεργασίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, κορυφώνοντας, τελικά, στο πολυσυζητημένο "Φλου" (1979). Ηχογραφημένο παρέα με τους Σπυριδούλα, το άλμπουμ άνοιξε δρόμους για μπάντες όπως οι Τρύπες (στιχουργικούς, κυρίως) και αγκαλιάστηκε ενθουσιωδώς από τους φοιτητές που βίωσαν τα ντουζένια του ελληνικού ροκ των 1990s, μαζί, βέβαια, με μεταγενέστερα κομμάτια σαν τα "R' N' R Στο Κρεβάτι", "Να Μ' Αγαπάς", "Κάποτε Θα 'Ρθουν", "Άντε Και Καλή Τύχη Μάγκες" ή "Ο Χαρμάνης".
Στις δικές μας ημέρες, από την άλλη, ο "πριγκιπικός" μύθος δείχνει πια να έχει ξεθωριάσει. Εντούτοις, ο Σιδηρόπουλος δεν έχει λησμονηθεί: με κάποιον τρόπο, δηλαδή, εξακολουθεί και επαν-ανακαλύπτεται, όπως φαίνεται από την ετήσια συναυλία-γιορτή που δίνεται προς τιμήν του στο ιστορικό "Κύτταρο", με πρωτεργάτες φίλους και συνοδοιπόρους του. Εκεί παρατηρήσαμε και κατά τα τέλη των 2000s νεαρόκοσμο να πυκνώνει τις τάξεις του κοινού, ενώ το είδαμε να ξανασυμβαίνει και τελευταία, ιδιαίτερα στο περσινό ραντεβού.
Για φέτος, λοιπόν, που συμπληρώνονται 35 στρογγυλά χρόνια από τον θάνατό του, στήνεται μία ακόμα σχετική βραδιά (Παρασκευή 5/12, "Κύτταρο"), στην οποία αναμένεται να συναντηθούν επί σκηνής τρεις γενιές εγχώριων rockers: από τον Βασίλη Σπυρόπουλο (Σπυριδούλα), τον Κυριάκο Δαρίβα (Απροσάρμοστοι), τον Alex K. (The Last Drive), τον Frank Panx (Panx Romana) και τον Στέλιο Σαλβαδόρ (Μωρά Στη Φωτιά), έως την Εύα Κολόμβου (Coyote's Arrow), τον Κο Κ. κι αρκετούς ακόμα.
Διαβάστε Επίσης
