Αλεξάνδρα Μάγκου: "Ζούμε στην εποχή της μουσικής απελευθέρωσης"

Με μια εκρηκτική σκηνική παρουσία και την ανεπιτήδευτη θετική ενέργεια που μεταδίδει, η Αλεξάνδρα Μάγκου έχει καταφέρει να κερδίσει το κοινό της από την πρώτη στιγμή. Γεννημένη στη Ρόδο και έχοντας γράψει πολλά χιλιόμετρα στη δραστήρια σκηνή της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε την πορεία της μέσα από το street φαινόμενο των PuaMango και πλέον ξεχωρίζει στην Αθήνα με εμφανίσεις που γίνονται ασφυκτικά sold-out. Με αφορμή τη συναυλία της στο "Arch Club" (26/11), μιλά στο "α" για το πάθος που την καθοδηγεί στη σκηνή, τις συνεργασίες που τη διαμόρφωσαν, αλλά και τη νέα ελληνική μουσική σκηνή που εξελίσσεται χωρίς ταμπέλες. 

Το κοινό σε γνωρίζει για την εκρηκτική σου παρουσία και τη θετική ενέργεια που μεταδίδεις στη σκηνή. Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί κάθε φορά πριν ανεβείς να τραγουδήσεις;
Αγαπάω πάρα πολύ αυτό που κάνω. Στα live τίποτα δεν είναι προσχεδιασμένο, πέρα από το πρόγραμμα φυσικά. Δεν σκέφτομαι κάτι συγκεκριμένο πριν ανέβω στη σκηνή· αυτό που με κινητοποιεί είναι η δέσμευση απέναντι στους ανθρώπους που έχουν έρθει για να περάσουν καλά, να αφεθούν και να γεμίσουν συναισθήματα.

Η βραδιά στο Arch Club έρχεται μετά από μια σειρά sold-out εμφανίσεων. Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά;
Ανυπομονούμε πολύ για αυτή τη βραδιά. Είναι ένα live που περίμενα καιρό. Είναι και το πρώτο της χειμερινής σεζόν, και δεν το λέω τυχαία, γιατί κάθε αρχή έχει μια ξεχωριστή σημασία. Έχουμε ετοιμάσει ένα πρόγραμμα με καινούργια κομμάτια, δικά μου αλλά και διασκευές, με όμορφες εικόνες, ιστορίες και ενδιαφέρουσες ενορχηστρώσεις. Φέτος επέλεξα τραγούδια που έχουν ακόμα περισσότερα να πουν και είμαι σίγουρη ότι θα αγαπηθούν όπως πάντα.

Η πορεία σου ξεκίνησε από τη Ρόδο και πέρασε από τη Θεσσαλονίκη, με το PuaMango να γίνεται street φαινόμενο. Πώς σε διαμόρφωσε εκείνη η περίοδος;
Η Ρόδος είναι ο τόπος όπου μεγάλωσα και γεννήθηκε το όνειρο να γίνω τραγουδίστρια. Στη Θεσσαλονίκη σπούδασα Διοίκηση Επιχειρήσεων και παράλληλα έκανα κλασικό τραγούδι. Μετά το πανεπιστήμιο έφτιαξα τους PuaMango, αλλά τότε έτυχε η περίοδος της καραντίνας. Έτσι ξεκινήσαμε να παίζουμε στον δρόμο και δημιουργήθηκε το street φαινόμενο. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, ένα πραγματικό σχολείο, που δε θα άλλαζα. Το μεγαλύτερο μάθημα ήταν να μην φοβάμαι. Με έκανε πιο δυνατή.

Το PuaMango είχε κάτι αυθόρμητο και εξωστρεφές. Πώς αυτό το πνεύμα επιβιώνει μέσα σου τώρα, στις πιο "επαγγελματικές" σου εμφανίσεις;
Κάθε καλλιτέχνης προσπαθεί να έχει τη δική του ταυτότητα. Οι PuaMango ήταν μια ιδέα που αγαπημένοι φίλοι πίστεψαν και κάναμε πράξη. Η σημερινή μου μπάντα έχει αντίστοιχη υπόσταση: αποτελείται από ανθρώπους που πιστεύουν στο όραμά μου, δεν με περιορίζουν καλλιτεχνικά και δημιουργούν ένα υπέροχο κλίμα. Έτσι διατηρείται ζωντανό αυτό το αυθόρμητο και εξωστρεφές στοιχείο.

Στην Αθήνα έχεις ήδη βρεθεί δίπλα σε σπουδαίους δημιουργούς. Τι κρατάς από αυτές τις συναντήσεις;
Σε όλα αυτά τα πρότζεκτ συμμετείχα ως ένα μικρό λιθαράκι. Μάθαινα νέο ρεπερτόριο και είχα έναν συγκεκριμένο ρόλο κάθε φορά. Το καθένα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και δεν αποκλείω να επαναληφθεί κάποια συνεργασία στο μέλλον. Πέρα από το αποτέλεσμα, περάσαμε υπέροχα. Τους ευχαριστώ.

Ο κόσμος μιλά για μια αυθεντική παρουσία, χωρίς "σκηνικό φίλτρο". Πόσο σημαντικό είναι για σένα να παραμένεις αυθεντική;
Είναι δύσκολο να παραμείνεις ατόφιος όταν προσπαθείς να αγκαλιάσεις μεγάλο εύρος κοινού και ρεπερτορίου. Αυτό μπορεί να επηρεάσει το πώς βλέπεις τα τραγούδια, τον εαυτό σου, ακόμη και το styling. Υπήρξε μια περίοδος που πήγα να μπω σε καλούπια και με περιόρισε πολύ. Κάποιος τότε μου έκρουσε τον κώδωνα, πάτησα "start over" και επέστρεψα στον τρόπο που ξέρω: χωρίς καλούπια, με συναίσθημα και λίγο "μπαχαλάκι".

Η γενιά σου φέρνει μια νέα, πιο ανοιχτή αντίληψη για τα είδη. Πώς βλέπεις τη νέα ελληνική σκηνή;
Ζούμε στην εποχή της μουσικής απελευθέρωσης και αυτό με χαροποιεί και με κάνει δημιουργική. Πλέον δεν μπαίνουν ταμπέλες στα είδη και αυτό μόνο καλό κάνει. Πιστεύω ότι στην Ελλάδα βρισκόμαστε σε μια πολύ καλή φάση: όλο και περισσότεροι νέοι στρέφονται στο παλιό καλό τραγούδι για έμπνευση και δημιουργούν νέα ποιοτικά έργα.

Αν κοιτάξεις πίσω, ποια στιγμή θεωρείς καθοριστική για τη μουσική σου ταυτότητα;
Μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές ήταν η συναυλία στο θέατρο Λυκαβηττού με την Ευανθία Ρεμπούτσικα. Εκεί ήρθα σε επαφή με πολύ μεγάλο κοινό χωρίς άγχος και κατάλαβα τις βάσεις μου, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος.

Πολλές εμφανίσεις σου γίνονται viral. Πώς βιώνεις τη διάδοση της μουσικής σου μέσα από την οθόνη;
Τα social media με έχουν βοηθήσει πολύ να επικοινωνήσω τη μουσική μου και να δείξω το χρώμα που της δίνω. Πολύς κόσμος έρχεται στα live επειδή έχει δει υλικό διαδικτυακά και αυτό είναι όμορφο, γιατί η μουσική υπάρχει για να διαδίδεται και να ενώνει.

Πώς ισορροπείς ανάμεσα στον αυθορμητισμό και την ανάγκη διαδικτυακής παρουσίας;
Δεν νιώθω ότι ο τρόπος που παρουσιάζομαι στα social διαφέρει από τον πραγματικό μου εαυτό. Μου είναι σχεδόν αδύνατον να μπω σε καλούπια και αυτό φαίνεται. Ο αυθορμητισμός είναι αυτός που με συνδέει άμεσα με το κοινό μου, από όπου κι αν προέρχεται.

Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com

> Δείτε όλες τις συναυλίες της εβδομάδας στον οδηγό μουσικής του "α".