Λίγο πριν τη συναυλία του στο "Arch Club" στις 29 Νοεμβρίου, ο Cayetano μιλάει στο "α" με τη νηφαλιότητα και το πάθος ενός δημιουργού που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη μουσική ως πεδίο ελευθερίας. Συζητήσαμε μαζί του για τον τρόπο που στήνει τα live του, τον χρόνο που περνάει στο στούντιο αλλά και για τη θέση του αυτοσχεδιασμού μέσα σε μια κατά τα άλλα σχολαστικά σχεδιασμένη μουσική εμπειρία. Στη συνέντευξη, αποκαλύπτεται ένας καλλιτέχνης που —όπως ομολογεί και ο ίδιος— παραμένει "κλασικό παιδί", δεμένος με τον ήχο της κιθάρας, ακόμη κι όταν κινείται μέσα σε dub, trip-hop και downtempo τοπία.
Διαβάστε Επίσης
Επιπλέον, ο Cayetano ετοίμασε για τους αναγνώστες του "α" μια playlist με κομμάτια που εμπνέουν τον προσωπικό του ήχο, δίνοντάς μας μια γεύση απ’ όσα παίζουν τον τελευταίο καιρό στα δικά του ακουστικά και όσα ετοιμάζει για το επόμενο live του.
Πώς στήνεις ένα live set; Πόσο χώρο αφήνεις στον αυτοσχεδιασμό και πόσο στηρίζεσαι σε μια προγραμματισμένη δομή;
Εξαρτάται… Αν μιλάμε για DJ set, ο αυτοσχεδιασμός με λούπες, φωνητικά και άλλα όργανα είναι περίπου στο 50%. Σε ότι αφορά στις συναυλίες όμως, παραδόξως θέλω τα πράγματα να είναι πιο "προβλέψιμα” για την μπάντα καθώς -σε αντίθεση με τα Dj Set-, εκεί δεν είμαι μόνος. Ο αυτοσχεδιασμός ξεκινάει και τελειώνει στις πρόβες.
Ποια είναι τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιείς αλλά και η βασική πηγή έμπνευσης στις παραγωγές σου αυτή την περίοδο;
Όπως πάντα, οι γεννήτριες και οι… κιθάρες. Δεν μπορώ να ξεφύγω από τον ήχο μιας κλασικής κιθάρας ακόμη και αν τελικά το κομμάτι προκύψει αμιγώς ηλεκτρονικό. Πολλές φορές από ένα arpeggio κιθαριστικό, μου προκύπτουν όλα τα υπόλοιπα. Κατά βάθος είμαι κλασικό "παιδί”.
Πόσο διαφορετικά δουλεύεις στο στούντιο σε σχέση με τη σκηνή; Τροφοδοτεί η μια διαδικασία την άλλη;
Στο στούντιο υπάρχει μια ελευθερία ως προς τον πειραματισμό και -εάν είσαι τυχερός- ως προς τον χρόνο. Δοκιμάζεις, γράφεις, σβήνεις, ξαναγράφεις και αν δεν σου κάθεται, πηγαίνεις για έναν καφέ και επιστρέφεις. Στην σκηνή από την άλλη, τα πράγματα είναι μετρημένα και πρέπει να γίνουν μέσα σε έναν ορισμένο από πριν, χρόνο. Τουλάχιστον εγώ προσωπικά τα βιώνω ως δύο ξεχωριστές και ανεξάρτητες συνθήκες. Το μοναδικό τους κοινό σημείο είναι οι πρόβες του live που θα γίνουν στο studio.
Έχεις μοιραστεί την ίδια σκηνή με καλλιτέχνες όπως οι DJ Krush, Alice Russell, Koop, DJ Bootsie, Parov Stelar, DJ Food, DJ Shadow, Kormac, Karuan και Morcheeba. Ποια είναι η "συνάντηση που σε συγκίνησε περισσότερο;
Πολλοί από αυτούς που ανέφερες, όπως ο Dj Shadow και ο Dj Krush υπήρξαν "παιδικοί ήρωες” για μένα. Συνεπώς η συγκίνηση ήταν τεράστια χωρίς να μειώνει τον θαυμασμό και τον σεβασμό μου στους υπόλοιπους. Οι συναντήσεις όμως που με συγκίνησαν περισσότερο ήταν εκτός σκηνής. Συνήθως στο σπίτι μου. Ατελείωτες συζητήσεις με φαγητό και κρασάκι με ανθρώπους όπως ο Andrian Sherwood, o Alexander Barck (Jazzanova), o Matt Black (Coldcut), o Bonobo, o Paul Murphy…
Τι θεωρείς ότι κάνει ένα live να "λειτουργεί" πραγματικά για σένα και για το κοινό;
Πιστεύω ότι εάν το live λειτουργεί καλά για τον καλλιτέχνη, τότε θα λειτουργήσει και για το κοινό. Και είναι πολυπαραγοντικό το θέμα… Από την αντιμετώπιση και τις δυσκολίες που μπορεί να είχαν (ή και όχι) οι καλλιτέχνες πριν την συναυλία, τον ήχο, το venue, τους ανθρώπους -σε ότι αφορά στην ενέργεια τους- που θα εργαστούν στην συναυλία… Όλα παίζουν ρόλο. Πάνω από όλα όμως, θα πρέπει να υπάρχει μια αυθεντικότητα και ένα statement του καλλιτέχνη μέσω του έργου που θα παρουσιάσει.
Πάτα play εδώ:
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com
> Δείτε όλες τις συναυλίες της εβδομάδας στον οδηγό μουσικής του "α".
