Αιχμάλωτοι στον ψίθυρο της Beth Gibbons

Η Beth Gibbons δεν ζητά ποτέ την προσοχή σου. Δεν θα σε συγκλονίσει με εξάρσεις, ούτε θα σε πιάσει από το γιακά για να την ακούσεις. Κι όμως, ο ψίθυρός της μαγνητίζει. Μοιάζει σαν να μιλά για λογαριασμό εκείνων που ποτέ δεν κατάφεραν να εκφράσουν τη μελαγχολία τους. Και αυτό την κάνει να ακουστεί. Τα "Dummy" (1994), "Portishead" (1997), "Third" (2008) δεν ήταν απλώς άλμπουμ· ήταν μια ολόκληρη εποχή εσωτερικής αναζήτησης, γι’ αυτό και παραμένουν σημεία αναφοράς εδώ και 30 χρόνια. Μέσα από αυτά, η θρυλική φωνή των Portishead κατέρριψε την ιδέα ότι η μουσική χρειάζεται ένταση για να φτάσει στον πυρήνα του ακροατή και απέδειξε ότι απαλές δονήσεις αρκούν.

Έκτοτε, λίγες κινήσεις και ακόμα πιο σπάνιες ζωντανές εμφανίσεις: το "Out Of Season" (2002) με τον Rustin Man, η ερμηνεία της στην Τρίτη Συμφωνία του Górecki σε συνεργασία με τον avant-garde συνθέτη Krysztof Penderecki (2019) και η αναπάντεχη συμμετοχή της στον δίσκο του Kendrick Lamar "Mr. Morale & The Big Steppers" (2022), στο κομμάτι "Mother I Sober". Τώρα, με το "Lives Outgrown" (2024), δεν επιχειρεί ένα δισκογραφικό comeback, αλλά γράφει ένα αναγκαίο επόμενο κεφάλαιο. Άλλωστε, δεν έλειψε ποτέ, για να επιστρέψει τώρα, μιας και δεν προσπάθησε σε οποιαδήποτε φάση της καλλιτεχνικής της πορείας να είναι παρούσα με τον τρόπο που το απαιτεί η μουσική βιομηχανία.

Το πρώτο προσωπικό άλμπουμ της Beth Gibbons με πρωτότυπο υλικό ηχογραφήθηκε σε διάστημα δέκα ετών με τον παραγωγό James Ford (Arctic Monkeys, Depeche Mode). Το βαθιά υπαρξιακό "Lives Outgrown", που μιλάει με ευαισθησία για τη μητρότητα, το άγχος, τη θνητότητα και την αμείλικτη ροή του χρόνου, βρέθηκε δικαίως σε κάθε λίστα με τις κορυφαίες κυκλοφορίες του 2024.

Με folk βάσεις, σκόρπιες ηλεκτρονικές υφές, ελάχιστα overdubs και πολύ χώρο για παραδοχές, το "Lives Outgrown" θυμίζει τα άλμπουμ εκείνα που δεν στήνονται αλλά προκύπτουν – παρόλο που υπήρξε ένα ανοιχτό πεδίο εργασίας για μια δεκαετία για την τραγουδίστρια. Στο "Tell Me Who You Are Today" μοιάζει να συνομιλεί με το χρόνο και τον εαυτό της. Στο "Burden of Life" καταγράφει και πάλι το πένθος, την ίδια αδιέξοδη αίσθηση, αλλά σαν να κάνει έναν ψύχραιμο απολογισμό – όχι με διάθεση παραίτησης.

"Συνειδητοποίησα πώς είναι η ζωή χωρίς ελπίδα. Και ήταν μια θλίψη που δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά. Πριν, είχα τη δυνατότητα να αλλάξω το μέλλον μου, αλλά όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με το ίδιο σου το σώμα, δεν μπορείς να το αναγκάσεις να κάνει κάτι που δεν θέλει. Όταν είσαι νέος, δεν γνωρίζεις τα τέλη. Δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Νομίζεις ότι θα γίνει καλύτερα. Κάποια τέλη, όμως, είναι δύσκολο να τα χωνέψεις", είχε πει η Gibbons για τη δημιουργική αφετηρία του πιο προσωπικού πρότζεκτ της. "Τώρα που πέρασα στην άλλη πλευρά, το μόνο που σκέφτομαι είναι πως χρειάζεται γενναιότητα".

Στη συναυλία της στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, την Κυριακή 20 Ιουλίου, η Beth Gibbons φέρνει επί σκηνής την ευθραυστότητα του "Lives Outgrown" σε μια πρόσκληση για ενδοσκόπηση. O Bill Ryder-Jones, συνθέτης, μουσικός παραγωγός και ιδρυτικό μέλος των The Coral, θα είναι ο επίσημος καλεσμένος της μοναδικής τραγουδίστριας των Portishead στο show που θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη του Release Athens.