Όλοι γνωρίζουμε (ή τουλάχιστον θα έπρεπε) την δύναμη της Τέιλορ Σουίφτ: η pop superstar κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να δημιουργήσει την πιο πετυχημένη πορεία live συναυλιών που έχει γίνει ποτέ (Eras Tour για πάντα), να κρατήσει την οικονομία της Αμερικής ασφαλή σε περίοδο κρίσης, να προκαλέσει σεισμικές δονήσεις με τα τραγούδια της και να αφανίσει με το άλμπουμ της The Tortured Poets Department κάθε ανταγωνισμό σε streams και πωλήσεις.
Παρόλα αυτά, η τελευταία της κίνηση είναι μάλλον και η πιο σημαντική της καριέρας της: Μετά από μία πενταετία, η Τέιλορ κατάφερε να αγοράσει τα master recordings των πρώτων έξι δίσκων της -από το ντεμπούτο της το 2006 μέχρι και το Reputation του 2017-νικώντας έτσι μία μάχη που ήδη φαίνεται να αλλάζει την ιστορία της μουσικής.
Για όσους δεν είναι ενήμεροι, το saga έχει ως εξής: Το 2019, ο διάσημος παραγωγός Scooter Braun απέκτησε τον έλεγχο των masters της Τέιλορ, αφού ο ίδιος αγόρασε την δισκογραφική εταιρεία Big Machine Records που κατείχε τα δικαιώματα. Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της τραγουδίστριας και τις πολλές αντιπροτάσεις έτσι ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τα άλμπουμ της, ο Braun αρνήθηκε κατηγορηματικά. Ως ένδειξη διαμαρτυρίας, και στην προσπάθειά της ίδιας να αντιδράσει με εποικοδομητικό τρόπο, γεννήθηκε το πρότζεκτ ‘Taylor’s Version’, όπου η Σουιφτ ηχογράφησε και κυκλοφόρησε ξανά τις προηγούμενες δουλειές της, με σκοπό να ελαττώσει την αξία των originals και να διεκδικήσει το παρελθόν της.
To επιχειρηματικό ρίσκο εξελίχτηκε σε μοναδικό φαινόμενο και έβαλε την Τέιλορ στην θέση του υπερασπιστή (και στην συνέχεια του νικητή), εκτοξεύοντας την καριέρα της σε ύψη που ίσως ούτε η ίδια φανταζόταν. Η επιτυχία του Eras Tour και των νέων της άλμπουμ είναι δύσκολο να συλληφθεί καν από απλούς αριθμούς και στατιστικά, ενώ η ίδια μετατράπηκε μέσα σε ένα καλοκαίρι στο πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο του κόσμου.
Το όλο ταξίδι ήρθε στο τέλος του με ένα ποστ στο ίνσταγκραμ, όπου η Τέιλορ κοιτάζει με λατρεία τα έξι πρώτα άλμπουμ της και ανακοινώνει στους εκατομμύρια φαν της πως πλέον της ανήκουν και επισήμως.
"Το να πω πως πραγματοποιείται το μεγαλύτερο όνειρό μου είναι λίγο,” δήλωσε στο γράμμα της και συνέχισε λέγοντας ότι το μόνο που ήθελε ήταν μια ευκαιρία να δουλέψει σκληρά έτσι ώστε να μπορέσει να αγοράσει την μουσική της "χωρίς καμία δέσμευση, κανέναν συνεταίρο και απόλυτη αυτονομία.”
H νίκη της Τέιλορ, παρόλο που της ανήκει εξολοκλήρου, ταυτόχρονα είναι και μεγαλύτερη από εκείνη. Με την διεκδίκηση των master της, κατάφερε να θίξει το φλέγον ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας στην βιομηχανία της μουσικής, βοηθώντας πολλούς νέους ή και φτασμένους καλλιτέχνες να επιμείνουν στην εξασφάλιση δίκαιων συμβολαίων. Το γεγονός ότι εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο πλέον γνωρίζουν όρους όπως ‘master recordings’ και άλλοι τόσοι ακροατές έχουν μάθει τις παγίδες που μία δισκογραφική συμφωνία μπορεί να κρύβει για έναν καλλιτέχνη, είναι όλα εξαιτίας της Τέιλορ και της μυθικής της δύναμης στην κουλτούρα και την βιομηχανία.
Ακόμα όμως και εκτός της μουσικής ‘αρένας’, η επιμονή της να μην γίνει υποχείριο όσων την υποτίμησαν αποτελεί έμπνευση, κυρίως στο γυναικείο και κοριτσίστικο κοινό της. Μέσα από σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα, δημιουργία και πίστη στις ικανότητές της, κατάφερε όχι μόνο να πάρει πίσω την δύναμή της, αλλά και να την πολλαπλασιάσει. Και αυτό αξίζει επαίνους, είσαι – δεν είσαι swiftie!
