© Alex Kat Photography
Μια θύελλα μουσικών θεμάτων, διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες και διαθέσεις μεταβατικές, υπερβατικές που καθηλώνουν, δονούν, συναρπάζουν. Οι τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι ακολουθούνται από τις τέσσερις Εποχές του Πιατσόλα, στον Φιλολογικό Σύλλογο "Παρνασσός”, στις 17 Δεκεμβρίου. Στην ομότιτλη συναυλία μουσικής δωματίου της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, το μπαρόκ συνδιαλέγεται με τον 20ό αιώνα. Δώδεκα κορυφαίοι μουσικοί (Κατερίνα Χατζηνικολάου, Δήμητρα Τριανταφύλλου, Ιωάννα Γαϊτάνη, Νίκος Μπέης, Παναγιώτης Τζιώτης, Ιορδάνης Σάντος, Ενκέλα Κοκολάνη, Μίσα Σμιρνόφ, Ισίδωρος Σιδέρης, Δημήτρης Τραυλός, Νίκος Τσουκαλάς, Γεράσιμος Χοϊδάς) ερμηνεύουν τις αλλαγές και τα καπρίτσια, τα καιρικά φαινόμενα που γεννούν άλλοτε χαρά/ανάταση/άνοιγμα κι άλλοτε φόβο/κλείσιμο/ανάγκη για προστασία.
Τα διαφορετικά συναισθήματα που είναι συνυφασμένα με το πέρασμα από εποχή σε εποχή. Από τη μια, οι Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι - ίσως τα τέσσερα πιο γνωστά κοντσέρτα για βιολί της μπαρόκ εποχής - ακολουθούν με ευφάνταστο και περιγραφικό τρόπο, τις εναλλαγές στα χρώματα, τους ήχους της φύσης, της άγρια ζωής, του κλίματος και του καιρού. Από την άλλη, ο Πιατσόλα, υπογράφει τις Τέσσερις εποχές του Μπουένος Άιρες, ένα έργο που εκπέμπει το πάθος και τον ιδιαίτερο ρυθμό της πρωτεύουσας της Αργεντινής, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη εμπειρία των εποχών μέσα από το τάνγκο.
Το πρόγραμμα με μια ματιά
-
ΑΝΤΟΝΙΟ ΒΙΒΑΛΝΤΙ (1678–1741)
Οι Τέσσερις Εποχές, έργο 8 -
ΑΣΤΟΡ ΠΙΑΤΣΟΛΑ (1921-1992)
Οι τέσσερις εποχές του Μπουένος Άιρες
Δείτε όλες τις συναυλίες της εβδομάδας στον οδηγό μουσικής του "α".
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
«Μουσικοί Περίπατοι της ΚΟΑ»
Οι «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι απέναντι από τις «Τέσσερις εποχές» του Άστορ Πιατσόλα. Οι 4 Εποχές του Βιβάλντι δεν χρειάζονται ομολογουμένως ιδιαίτερες συστάσεις: αποτελούν ένα από τα πιο αγαπημένα έργα της μουσικής ιστορίας - και ιδεώδες συμπλήρωμά τους είναι οι 4 Εποχές του Αργεντινού συνθέτη (και δημιουργού του Nuevo Tango) Άστορ Πιατσόλα, που δίνουν μία λιγότερο φυσιολατρική και πολύ πιο «αστική» αίσθηση της εναλλαγής των εποχών.
