Dolly Vara: "Σκοπός είναι να διασκεδάσουμε με το τραύμα μας"

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη ραπ;
Από παιδί έγραφα ραπ για μένα και τις φίλες μου. Άκουγα κυρίως R’n’B, αλλά ανακαλύπτοντας τη Lil' Kim και τη Missy Elliott ταυτίστηκα πάρα πολύ, ίσως επειδή κι εκείνες ήταν τα "misfits” που κατάφεραν να πετύχουν σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο. Μετά ήρθε και η Nicki Minaj και έχασα το μυαλό μου. Εμπνεύστηκα πολύ από αυτό το era της γυναικείας ραπ και θέλησα να το μεταφράσω σε ένα πιο ελληνικό queer πλαίσιο. Δανείστηκα στοιχεία όπως το θράσος, η οργή και η σεξουαλικότητα, για να τα ενσωματώσω στην αφήγηση του ποια είμαι εγώ. Το πρώτο μου mixtape ("MOOD”, 2018) ήταν μια πιο πρόχειρη δουλειά με έντονο το στοιχείο του χιούμορ. Ξεκίνησε να με ακούει ένας πολύ μικρός κύκλος, ο οποίος συνέχισε να ανοίγει μέχρι που έβγαλα και το δεύτερο mixtape ("To Μαντείο των Αδελφών”, 2019). Τότε συνειδητοποίησα ότι η μουσική αφενός με εκφράζει και αφετέρου μου δίνει αυτοπεποίθηση να κάνω κάτι για τα άτομα που τους αρέσει η ραπ, αλλά δεν νιώθουν ότι εκπροσωπούνται".

"Η μουσική μου μπορεί να μιλάει για τη ζωή μέσα από το δικό μου πρίσμα, αλλά θεωρώ ότι εκφράζει το κουίρ βίωμα, την καταπίεση και το τραύμα χωρίς να γίνεται μελό ή δακρύβρεχτο"

Το "Dolly Vara” πώς προέκυψε;
Το Dolly το άκουσα πρώτη φορά είτε από την Dolly Parton είτε από το άλογο του Λούκι Λουκ, δεν θυμάμαι πια. Πάντα μου άρεσε πάρα πολύ σαν όνομα και ταυτόχρονα μου φαίνεται πολύ αστείο και θηλυκό γιατί στα αγγλικά σημαίνει κυριολεκτικά "κουκλίτσα”. Αποφάσισα να το κρατήσω όμως εξαιτίας της "Λολίτας”. Διάβασα αυτό το βιβλίο πρώτη φορά όταν ήμουν στο σχολείο και μέχρι σήμερα παραμένει το αγαπημένο μου. Αποφάσισα να το κρατήσω όμως εξαιτίας της "Λολίτας”. Διάβασα αυτό το βιβλίο πρώτη φορά όταν ήμουν στο σχολείο και μέχρι σήμερα παραμένει το αγαπημένο μου. Ένα από τα ονόματα της πρωταγωνίστριας ήταν και το Dolly, από το Dolores. H μαμά της την φώναζε "Lo”. Μόνο ο κακοποιητής της φώναζε "Lolita”. Το "Vara” δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ήθελα κάτι που να μοιάζει με ονοματεπώνυμο, να είναι λίγο καλιαρντό αλλά να μην ακούγεται τελείως επινοημένο. Έχει ένα δυναμισμό και μια επιθετικότητα που θυμίζουν κάτι από μπουζούκια.

Από που πιάνεις ένα καινούργιο κομμάτι;
Η δημιουργική διαδικασία ξεκινάει από την επιλογή του beat, από το πρώτο mixtape που έγραψα μέχρι και σήμερα με ελάχιστες εξαιρέσεις. Θέλω να γράφω χωρίς διακοπή σε μια μορφή freestyle. Υπάρχουν τραγούδια που είναι πιο απαιτητικά και πρέπει να τους δώσω περισσότερο χώρο για να μεγαλώσουν μέσα μου. Τα πιο πολλά τα γράφω κατευθείαν και στη συνέχεια κάνω κάποιες μικρές αλλαγές και μπαίνω στούντιο χωρίς να το πολυσκέφτομαι. Δεν θέλω να χάνεται ο αυτος αυθορμητισμός και η ειλικρίνεια με την οποία θα πεις αυτό που σκέφτεται εκείνη την ώρα. 

Άρα, η αφετηρία είναι πάντα το beat και η αίσθηση που θα σου κάνει;
Συνήθως ναι αλλά όχι πάντα. Υπάρχουν και φορές που μου καρφώνονται στίχοι. Αυτές είναι οι περιπτώσεις που δεν μπορώ να τις εφαρμόσω πουθενά, να τις εντάξω σε κάποιο τραγούδι εύκολα είτε γιατί δεν ταιριάζουν θεματικά είτε γιατί μου φάνηκαν αρχικά πιο fun απ’ ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.

"Η ανταπόκριση του κοινού με έχει κάνει stage junky. Δεν είναι μόνο ότι παρουσιάζω τα τραγούδια μου αλλά αυτή η αίσθηση πάρτι που επικρατεί όταν είμαστε όλα μαζί και διασκεδάζουμε"

Ποια είναι η αγαπημένη σου ακυκλοφόρητη ρίμα;
Έγραψα χτες αυτό: Με καρφώνεις σαν να είμαι η Πάρις Χίλτον στο "House of Wax”.

Που νιώθεις πιο άνετα, στη σκηνή ή στο στο στούντιο;
Τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση του live. Θα μπορούσα να μην πηγαίνω καθόλου στο στούντιο και να είμαι συνέχεια στη σκηνή. Όμως μου αρέσει και η διαδικασία της ηχογράφησης. Υποθέτω ότι η ανταπόκριση του κοινού με έχει κάνει stage junky. Δεν είναι μόνο ότι παρουσιάζω τα τραγούδια μου αλλά αυτή η αίσθηση πάρτι που επικρατεί όταν είμαστε όλα μαζί και διασκεδάζουμε.

Πώς σε έχει αγκαλιάσει το κοινό;
Δεν περίμενα ποτέ αυτή την απόκριση και τη στήριξη. Δεν θέλω να ακουστώ κλισέ, αλλά είναι το πιο σημαντικό για μένα, να εκφράζονται άτομα μέσα από που γράφω. Έτσι, δεν νιώθουμε μόνα μας. Είναι πολύ σημαντικό ότι έτσι ενισχύεται και η έννοια της κοινότητας ακόμα και μέσα σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο. Αυτό που κάνω είναι πολύ προσωπικό. Η μουσική μου μπορεί να μιλάει για τη ζωή μέσα από το δικό μου πρίσμα, αλλά θεωρώ ότι εκφράζει το κουίρ βίωμα, την καταπίεση και το τραύμα χωρίς να γίνεται μελό ή δακρύβρεχτο. Σκοπός είναι να διασκεδάσουμε με το τραύμα μας, για να περάσουμε στην αντεπίθεση. Γράφω για τα κουίρ άτομα που ζουν στην Ελλάδα σήμερα. 

Είμαστε μακριά από το να μιλάμε για μια queer rap σκηνή στην Ελλάδα;
Θα ήθελα πολύ να μιλάμε για queer rap σκηνή, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε αρκετά δείγματα ακόμα. Είναι διαφορετικός ένας κουίρ καλλιτέχνης που κάνει ραπ από κάποιον που ενσωματώνει το queerness στη μουσική του. Βλέπω ότι σταδιακά τα artists που ασχολούνται με τη ραπ αρχίζουν να απορρίπτουν τις μάτσο συμπεριφορές. Είναι πολύ θετικό ότι υπάρχουν πλέον πολλά κορίτσια rappers, αλλά και μια underground ραπ σκηνή με πιο DIY αισθητική που κράζει όσα εκπροσωπεί το mainstream hip hop. Ακόμα υπάρχουν πολλοί rappers που υποτίθεται ότι είναι κινηματικοί και τάσσονται κατά της πατριαρχίας, αλλά ραπάρουν, συμπεριφέρονται και κινούνται με τους ίδιους όρους. Βλέπω όμως ότι αρχίζει και ανατρέπεται αυτό.

Για το Αγοραφοβικό τι ετοιμάζεις;
Στο Αγοραφοβικό θέλω να θυμηθώ παλιότερα κομμάτια μου, που δεν τα λέω πια, και να το προσεγγίσω λίγο διαφορετικά απ’ ό,τι τα προηγούμενα live μου .Γενικά, είμαι ενθουσιασμένη για τη συμμετοχή μου σε αυτό το φεστιβάλ. Όταν είχα δει το περσινό line-up θυμάμαι πόσο άσχημα είχα ζηλέψει. Είναι απαραίτητο να υπάρχουν πρωτοβουλίες που φέρνουν στον ίδιο χώρο τόσο διαφορετικούς καλλιτέχνες με άλλo background, ύφος, αισθητική.

Αν το '23 ήταν η Χρονιά της Σκύλας, πώς θα έλεγες ότι έχει πάει το 2024;
Είμαστε ακόμα στην (extended) "Χρονιά της Σκύλας”, δεν έχει τελειώσει ακόμα. Όταν κλείσει αυτός ο κύκλος θα το καταλάβουμε.

Τι εύχεσαι για τη νέα σεζόν;
Να σκυλιάσετε όλ@!

Υπάρχουν ανακοινώσιμα πλάνα είτε δισκογραφικά είτε συναυλιακά;
Θα είμαι επίσης στο In Orbit v.5 στο Κέντρο Πολιτισμού - Ίδρυμα "Σταύρος Νιάρχος” (4-8/10) και κάποιες συναυλίες εκτός Αθήνας. Πολύ πρόσφατα έχω ξεκινήσει να σκέφτομαι για νέα μουσική αλλά όποτε ξεκίνησα να γράφω αισθανόμουν ότι δεν έχει τελειώσει ακόμα η "Χρονιά της Σκυλάς” οπότε αποφάσισα να ετοιμάσω ένα remix album σε συνεργασία με διάφορους παραγωγούς από την εγχώρια σκηνή που προσεγγίζουν τα κομμάτια του LP με έναν πιο ηλεκτρονικό τρόπο.

Μέχρι τότε, κάποιο νέο release που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσουμε;
To "Alligator Bites Never Heal της Doechii” μου άρεσε πολύ και από την ελληνική σκηνή σίγουρα το νέο άλμpουμ του Stolen Mic -που έχει κι ένα shout out σε μένα (γελάει)- αλλά και το νέο πρότζεκτ της Aeon.