Desmond Child "Rocks the Parthenon": Γκλάμουρ, αποθέωση, αλλά και στιγμές αμηχανίας

Τα αγαπημένα τραγούδια του ήταν εκεί, συχνά βέβαια σε αναιμικές εκτελέσεις, που όμως δεν δυσκολεύτηκαν να κερδίσουν ένα πλήθος έτοιμο να ενθουσιαστεί ακόμα και με λίγα πράγματα.

DsChld_front © Θωμάς Δασκαλάκης

Mαύρα μπλουζάκια Bon Jovi, Alice Cooper και Kiss συνωστίζονταν πλάι σε ντυσίματα που παρέπεμπαν σε κοσμική έξοδο. Ορισμένοι συζητούσαν για την προ λίγων ημερών συναυλία της Patti Smith, ενώ άλλοι τράβαγαν φωτογραφίες τον Ηλία Ψινάκη καθώς έμπαινε στο Ηρώδειο. Κάπου παραδίπλα μου, κάποια έλεγε ότι δεν αντέχει τους Rotting Christ επειδή πιστεύει. 

Η ανθρωπογεωγραφία της πρώτης συναυλίας του Desmond Child στην Ελλάδα ήταν σίγουρα μια ανάκατη υπόθεση. Κέρδισε πάντως το στοίχημα ενός γεμάτου Ηρωδείου, παρότι η πρόβλεψη για την προσέλευση έτεινε να είναι από τις πλέον αβέβαιες του φετινού καλοκαιριού. Κι αν κάτι ένωνε αυτό το ετερόκλητο πλήθος, ήταν η ετοιμότητά του να ενθουσιαστεί με λίγα: αρκούσε μια γνώριμη εισαγωγή από κάποιο αγαπημένο τραγούδι του Αμερικανού δημιουργού –πότε το "You Give Love A Bad Name", για παράδειγμα, πότε το "I Hate Myself For Loving You"– για να αντηχήσουν παλαμάκια από κάθε άκρη του χώρου. Ανεξαρτήτως του ποιος βρισκόταν στη σκηνή, ανεξαρτήτως των επιδόσεών του. 

DsChld_01
Ο Desmond Child εμφανίστηκε με μπλε κοστούμι δικής του κατασκευής. Δίπλα του η Rita Wilson

Είναι θεμιτό, ως έναν βαθμό. Πρόκειται άλλωστε για τραγούδια που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία (και) στο ελληνικό ραδιόφωνο κι έχουν αγαπηθεί πολύ. Και, όντως, μερικές φορές αρκούσε να συντονιστείς στην οικεία μελωδία ώστε να ξυπνήσουν οι δικές σου μνήμες και να σε πάρουν μαζί τους. Επιπλέον, ο ίδιος ο Child σίγουρα το άξιζε το χειροκρότημα που έπεφτε βροχή· και νομίζω το χάρηκε, πέρα από τις συμβάσεις της εμφάνισης. 

DsChld_08
Chris Willis (δεξιά) και Justin Benlolo

Άλλωστε ο τραγουδοποιός αναδείχθηκε σε πάγιο συνδετικό αρμό του σόου που είδαμε, γενόμενος ανά πάσα ώρα και στιγμή ψυχή του πάρτυ. Από την ώρα που μπήκε στο Ηρώδειο ντυμένος με μια μπλε εξτραβαγκάντζα που είχε φτιάξει ο ίδιος –όπως μας είπε– ως το τέλος της βραδιάς, όταν ξαναγύρισε μόνος κι έκατσε συγκινημένος στο πιάνο να πει τη μπαλάντα "(You Want To) Make A Memory" την οποία έγραψε με τους Bon Jovi, αφιερώνοντάς την στον σύζυγό του Curtis και στα δύο δίδυμα παιδιά τους. Στο ενδιάμεσο διηγήθηκε και κάμποσες ιστορίες από τις συνεργασίες που τον έκαναν τόσο διάσημο. 

DsChld_02
Η συναυλία κέρδισε το στοίχημα της προσέλευσης, αφού ο κόσμος γέμισε το Ηρώδειο

Παρά το άστρο του Child, όμως, αυτό που είδαμε ήταν μια δευτεροκλασάτη παράσταση τυλιγμένη στο γκλάμουρ και στον καλό σκοπό της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα εκεί όπου (πράγματι) ανήκουν. Τα φώτα του Ηρωδείου μπορεί να στράφηκαν εντυπωσιακά προς τη δεσπόζουσα Ακρόπολη, αλλά τα γραφικά που είδαμε να προβάλλονται στον τοίχο του αρχαίου θεάτρου δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, ενώ διάφορες σκηνοθετικές πινελιές κρίνονται συζητήσιμες: τα παιδάκια λ.χ. που παρατάχθηκαν περιμετρικά στη σκηνή ή κατέβαιναν τα διαζώματα κρατώντας φωτεινές σφαίρες όταν ακούστηκε το "Love Will Keep Us Alive" πρόσφεραν θέαμα, ίσως όμως με μια υπέρ το δέον τετριμμένη έννοια. Οι δε ημίγυμνοι νέοι με τα αρχαία κράνη, τους μανδύες και τις τρομπέτες ήταν κάτι το κιτς.

DsChld_03
Ο Alice Cooper ήταν ο διασημότερος από τους προσκεκλημένους ερμηνευτές του Desmond Child

Όμως τα σημαντικότερα ζητήματα εντοπίζονται στο αμιγώς μουσικό κομμάτι της βραδιάς. Πρώτα-πρώτα, η σκηνή του Ηρωδείου είχε επεκταθεί, καταλαμβάνοντας και τον χώρο έμπροσθεν, όπου είχε στηθεί το πιάνο του Child και τα μικρόφωνα των τραγουδιστών. Το γνώριμο τμήμα, από την άλλη, φιλοξενούσε τους μουσικούς του Child μπροστά και την Athens Philharmonia Pop Orchestra πίσω. Αλλά το πλήθος βιολιών της τελευταίας σχεδόν δεν ακουγόταν. Δεν γνωρίζω αν υπήρξε κάποιο ηχητικό θέμα ή αν σχεδιάστηκε εξαρχής να προσφέρουν διακριτικό βάθος με "άρωμα" ορχήστρας, πάντως δεν έγιναν αντιληπτά. Αντιθέτως, άκουγες τα ντραμς πολύ δυνατά, ορισμένες φορές πάνω και από το πιάνο του πρωταγωνιστή της συναυλίας.

DsChld_04
Ο Alice Cooper διατηρεί την εντυπωσιακή του σκηνική περσόνα. Πίσω του διακρίνεται ο Kip Winger

Η οποία συναυλία ξεκίνησε κεφάτα, με τον Child να κάνει φαντασμαγορική είσοδο υπό τους ήχους του "La Copa De La Vida", παίζοντας ένα ποτ-πουρί επιτυχιών γραμμένων για τον Ricky Martin, πριν δώσει τη σκυτάλη στο κυρίως πρόγραμμα. Αμέσως, όμως, το όλο κλίμα ανατράπηκε, εξαιτίας της ξεψυχισμένης εκτέλεσης του Justin Benlolo (των BRKN Love) στο αθάνατο "You Give Love A Bad Name". Ήταν το πρώτο από τα άφθονα σκωτσέζικα ντουζ τα οποία θα βιώναμε. Πράγμα που σημαίνει, βέβαια, ότι υπήρξαν και κάποιες καλές στιγμές. Ο Alice Cooper, ας πούμε, ο οποίος βγήκε με τον Kip Winger των Winger στην ηλεκτρική κιθάρα, διατηρεί την εντυπωσιακή του σκηνική περσόνα: παραμένει απόλαυση να τον βλέπεις, έστω κι αν ζορίστηκε φωνητικά στο "Poison". Το βρήκε πάντως στο "Bed Of Nails", ξεσηκώνοντας το κοινό, που μάλλον τον ήθελε να κάτσει κι άλλο επί σκηνής. 

DsChld_05
Η Bonnie Tyler στάθηκε ωραία πάνω στη σκηνή

Ο Σάκης Ρουβάς, επίσης, εκπροσώπησε λαμπερά τον κόσμο της δικής μας pop στο "Όλα Καλά" και ήταν δίκαιο το βροντερό χειροκρότημα που έλαβε. Η Bonnie Tyler, πάλι, αν και έχει υποστεί σημαντικές φωνητικές φθορές, τραγούδησε από καρδιάς το "If You Were A Woman (And I Was A Man)" και γενικώς στάθηκε ωραία πάνω στη σκηνή. Άλλο ένα αξιοσημείωτο στιγμιότυπο καταγράφηκε προς το φινάλε, όταν ο Desmond Child –ντυμένος στα λευκά, πλέον– οδήγησε τους συνοδοιπόρους του σε μια πανηγυρικά χορωδιακή εκτέλεση του "Livin' On A Prayer" των Bon Jovi. 

DsChld_06
Ντυμένοι στα λευκά, ο Desmond Child και οι καλεσμένοι του τραγουδούν το "Livin' On A Prayer"

Υπήρξε και χιούμορ, εντωμεταξύ, γιατί σε ένα σημείο ο Chris Willis άρχισε να λέει τη μεγάλη του επιτυχία "Love Is Gone" από τη συνεργασία με τον David Guetta (2007), για να τον διακόψει ο Child λέγοντάς του ότι αυτή είναι μια βραδιά με δικά του τραγούδια. Όλα έγιναν, ασφαλώς, για να ακούσουμε ένα καινούριο κομμάτι σε παγκόσμια πρεμιέρα (αδιάφορο, μα ο Willis το είπε ωραία). Ακόμα και ο Lauri Ylönen των αστείων Rasmus στάθηκε μια χαρά παρέα με τη νέα κιθαρίστρια Emilia "Emppu" Suhonen, όταν έφτασε η ώρα για το κοσμαγάπητο σουξέ τους "Livin' In A World Without You". Για το "Love Will Keep Us Alive" των Scorpions, όμως, αποδείχθηκε πολύ λίγος. 

DsChld_07
Ο Lauri Ylönen με τη νέα κιθαρίστρια των Rasmus, Emilia "Emppu" Suhonen

Κατά τα λοιπά, αυτό που ακούσαμε έμοιαζε με reality/talent show όπου διάφοροι φερέλπιδες με κάποιες ικανότητες διαγωνίζονταν λέγοντας τραγούδια του Desmond Child. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, συγχωρώντας τον Leo Dante που πήρε μέρος τελευταία στιγμή αντικαθιστώντας την ανακοινωμένη Lena Hall, ίσως να ανακηρύσσαμε νικήτρια την Tabitha Fair για την απόδοσή της στο "Kings And Queens" της Ava Max –αν και στο "I Hate Myself For Loving You" απέτυχε να εκπροσωπήσει το πνεύμα της Joan Jett. Όλοι οι υπόλοιποι, όμως, στάθηκαν από αξιοπρεπώς αδιάφοροι (Rita Wilson, π.χ.) ως κακοί, με τον Γιώργο Λεμπέση να καταγράφει τη χειρότερη παρουσία της βραδιάς, αναμετρώμενος με το καταπληκτικό "Born To Be My Baby". 

DsChld_09
Η Tabitha Fair δίπλα στον πρωταγωνιστή της βραδιάς

Ήταν μάλιστα πολύ ειρωνικό που ο Child τον προλόγισε υπερβάλλοντας για τη "δύναμη της φωνής του", γιατί μόνο δύναμη δεν είχε ο Λεμπέσης: το τραγούδι των Bon Jovi τον κατάπιε και δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ τι θα σχολίαζε ο (καλλιτεχνικός διευθυντής της βραδιάς) Φοίβος αν δεν τον γνώριζε και τον έβλεπε να διαγωνίζεται με τη συγκεκριμένη επίδοση στο House of Fame. Το ηχηρό χειροκρότημα, ωστόσο, με έβγαλε από την όποια πλάνη μου. Δείχνοντας πως ο κόσμος μάλλον θα θυμάται μια υπέροχη βραδιά, σε αντίθεση με εμένα, που έφυγα από το Ηρώδειο θεωρώντας ότι παρακολούθησα κάτι το μέτριο.

Διαβάστε Επίσης


 

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Οι εκρηκτικοί Clamm τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα

Η αυστραλιανή μπάντα ανεβαίνει στη σκηνή της Death Disco και παρουσιάζει το νέο της δισκογραφικό υλικό, συνοδευόμενοι από τους Kidney Black και τους Frenzee.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
08/08/2022

Taki Tsan & Phyrosun στα Πανοραμικά Σκαλιά του Νιάρχου

Δύο θρύλοι της εγχώριας hip hop σκηνής έρχονται το φθινόπωρο στην Αθήνα ερμηνεύοντας ακυκλοφόρητα τραγούδια αλλά και παλαιότερα υλικό της δισκογραφίας τους.

Οι CHÓRES ταξιδεύουν στο παρελθόν μέσα από τους μουσικούς τόπους

Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Μαρίνας Σάττι, η γυναικεία χορωδία έρχεται στο Κηποθέατρο Παπάγου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Παπάγου – Χολαργού.

"Τόσκα" στο Ηρώδειο: σταθερή καλλιτεχνική αξία και …εισπρακτική επιτυχία!

15 χρόνια μετά την εντυπωσιακή της εμφάνιση στον κεντρικό ρόλο στο θέατρο "Ολύμπια", η Λετονή υψίφωνος Κριστίνε Οπολάις απέδειξε ότι παραμένει μία σκηνικά εκθαμβωτική Τόσκα.

Οι Pink Floyd, ο αρχαίος θεός Πάνας και ο "Άνεμος στις Ιτιές"

Πενήντα πέντε χρόνια μετά, το ντεμπούτο τους "The Piper At The Gates of Dawn" παραμένει θεμελιώδες για το τι εννοούμε μιλώντας για ψυχεδελικό rock.

Madrugada: Αλλαγές στις τιμές εισιτηρίων για τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο

Η Ελληνονορβηγίδα Amanda Tenfjord θα ανοίξει το πολυαναμενόμενο live στις 24 Σεπτεμβρίου.

Η Μαρίζα Ρίζου μάς καλεί να βγούμε "Μαζί της Στο Φως"

Η καλλιτέχνις με το εκρηκτικό ταπεραμέντο και την ακομπλεξάριστη σκηνική παρουσία προσγειώνεται στον Βύρωνα και ερμηνεύει τραγούδια-σταθμούς αλλά και καινούριες διασκευές στο Θέατρο Βράχων.