Ο σπουδαίος Γάλλος ποπ και μεταψυχεδελικός τραγουδιστής / τραγουδοποιός / μουσικός Christophe και ο κορυφαίος Αμερικανός άλτο σαξοφωνίστας Lee Konitz μας άφησαν χθες, 16 Απριλίου. Θύματα του COVID-19.
Για τον Christophe ήταν κάπως προαναγγελθέν το κακό νέο καθώς ξέραμε πως πάλευε εδώ και πολλές μέρες στο νοσοκομείο με τον κορωνοϊό. Ένας από τους σπουδαίους τραγουδοποιούς / μουσικούς της ευρωπαϊκής ποπ σκηνής από την εποχή των sixties, πραγματικός θρύλος, ο Christophe έγραψε το δικό του σημαντικό κεφάλαιο στην europop ιστορία με σπουδαία τραγούδια («Aline», «Oh, mon amour», «Mal», «Les marionettes», «The girl from Salina», «Les mots bleus» κ.ά. ) πριν συνειδητοποιήσουμε, στα μέσα των seventies, πως οι μουσικές του κατευθύνσεις ήταν πολύ πιο ευρείες και δημιουργικές. Όσοι, πριν από οκτώ χρόνια, τον είδαμε στις συναυλίες του στο Μέγαρο Μουσικής, νιώσαμε κάτι πολύ παραπάνω από απλή νοσταλγία, καθώς τον ακούγαμε να ταξιδεύει στους δικούς του ηλεκτρικούς μεταψυχεδελικούς κόσμους. Ελπίζουμε εκεί να ταξιδεύει και τώρα…
Ο τζαζ θρύλος Lee Konitz ήταν 92 ετών. Αρχικά θεωρήθηκε ως τέλεια υποδειγματικός μουσικός του cool ήχου καθώς, τέλη της δεκαετίας του ’40 και αρχές του ’50, ως προερχόμενος εκ της «σχολής» του Lennie Tristano, αναμίχθηκε με άλλους μοντέρνους τζάζμεν της γενιάς του (Miles Davis, Gil Evans, Gerry Mulligan κ.ά.) στη δημιουργία ενός «στυλ» που σφράγισε την εξέλιξη της τζαζ στις επόμενες δεκαετίες – και εξακολουθεί να την χαρακτηρίζει και σήμερα. Ουσιαστικά, ο Lee Konitz δημιούργησε έναν δικό του ήχο, που άνοιξε τον δρόμο στην εκφραστική απελευθέρωση που ακολούθησε στην τζαζ και αυτή την attitude την διατήρησε πάντα παίζοντας όμορφα, εκφραστικά και συγκινησιακά – χωρίς όμως να είναι «αναμενόμενος». Η πορεία του έχει πλουτίσει την τζαζ δισκογραφία με ανεκτίμητα διαμάντια που καλύπτουν τις δεκαετίες ’50, ’60, ’70, ’80, ’90 και μπαίνουν στον νέο αιώνα, μέχρι σήμερα. Τον είδαμε live δυο-τρεις φορές στη χώρα μας.
