Από το «κελί» του, που μπορεί να έχει και την έννοια της σκήτης και όχι αναγκαστικά της «φυλακής», ο πολυπράγμων συνθέτης – και σπουδαίος πιανίστας – μας φτιάχνει ένα εξίσου πολυεδρικό μουσικό δίωρο με ξεχωριστές επιλογές από την κλασική ως τη σύγχρονη, από το ροκ και την τζαζ καθώς και από πολλαπλές όψεις της δικής μας μουσικής ταυτότητας. Ο Γιώργος Ανδρέου, ως παλαιάς κοπής μουσικόφιλος, δίνει βαρύτητα σε ολόκληρα άλμπουμ παρά σε μεμονωμένα tracks. Διατηρώντας μιαν αίσθηση Τρίτου προγράμματος ως το τέλος…
1. Krzysztof Penderecki: «Anaklasis».
2. Wolfgang Amadeus Mozart: «Piano Concerto No. 23, in A K488».
3. Olivier Messiaen: «Quatuor pour la fin du temps».
4. Gustav Mahler: «Symphony No 5 in C#m» και ιδίως το 4ο μέρος «Adagietto».
5. Fleetwood Mac: το άλμπουμ «Then Play On» και ιδίως το τραγούδι «Oh Well».
6. Pink Floyd: το άλμπουμ «Atom Heart Mother» και ιδίως την πρώτη πλευρά του παλιού LP.
7. Γιάννης Σπανός: το άλμπουμ «Τρίτη Ανθολογία».
8. Θάνος Μικρούτσικος - Μάνος Ελευθερίου: το άλμπουμ «Τροπάρια για φονιάδες».
9. Μάνος Αχαλινωτόπουλος: το άλμπουμ «Υάκινθος».
10. John Coltrane: το άλμπουμ «Live in Paris».
11. Παναγιώτης Τούντας: Τραγούδια του, εν γένει.
12. Θρασύβουλος Στανίτσας: Ηχογραφήσεις ερμηνειών του σε βυζαντινούς ύμνους.
