Συνήθεις ύποπτοι ή νέα πρόσωπα; Η χειμερινή έκδοση του Plissken («Piraeus 117 Academy», 7/12) έχει κάτι για όλους.
Floating Points
Πρώτα συνέλεξε εμπειρίες από τη γόνιμη λονδρέζικη clubbing σκηνή. Έπειτα τις ανάμειξε με μπόλικο πειραματισμό και κυκλοφόρησε τον μέχρι τελικής λεπτομέρειας προσεγμένο πρώτο δίσκο του «Eleania» (2015). Κάπου ενδιάμεσα πήρε κι ένα διδακτορικό στη νευροεπιστήμη, βρέθηκε και σόλο στη σκηνή, με ένα drum machine κι ένα synthesizer, αυτοσχεδιάζοντας πριν από τα λάιβ των The XX, έφτιαξε κι ένα δεύτερο σκανταλιάρικο και ξεγυμνωμένο ηλεκτρονικό άλμπουμ («Crush», 2019). Τελικά, ό,τι κι αν πει κάποιος για τον Sam Shepherd, aka Floating Points, είναι λίγο.
Quantic
Ο Will Holand κυκλοφορεί με πολλά alter ego: ως Quantic Soul Orchestra συμμετείχε στην electro αναγέννηση των funk και soul, στους Ondatropica εξερεύνησε τη μουσική σκηνή της Κολομβίας, ενώ ως Flowering Inferno έμπλεξε reggae και dub και ανέβασε τροπική θερμοκρασία. Με την Quantic ταυτότητά του πειραματίζεται με πολλά μουσικά όργανα και δημιουργεί ολοκληρωμένα, ατμοσφαιρικά και γκρουβάτα ηχητικά σύνολα με ταξιδιάρικα βιολιά, κλιμακούμενα beats και κινηματογραφικά ηχοτοπία. Στο πρόσφατο «Atlantic oscillations» (2019) εξαντλεί το dancefloor ρεπερτόριό του, από χαλαρούς house ρυθμούς μέχρι αναζωογονητικές διαθέσεις σάλσα.
Afrodeutsche
Η αναζήτηση για τον πατέρα της την έφερε μπροστά στην ιστορία της γερμανικής αποικιοκρατίας στην Γκάνα. Μπορεί να μην τον γνώρισε ποτέ, αλλά ξέθαψε τον όρο «Αφρογερμανός» και βρήκε μια ισχυρή ταυτότητα, την οποία πέρασε και στη μουσική της. Από αφρο-φουτουριστική electro (ναι, οι ταμπελάκηδες κάνουμε πάρτι με τέτοιες ορολογίες!) μέχρι στεγνή house, όπως τη δίδαξε η σχολή του Ντιτρόιτ, η Henrietta Smith-Rolla πότε παίζει δίπλα στον Carl Craig και άλλοτε γράφει μουσική για σινεμά και θέατρο, πάντα με το Μάντσεστερ ως βάση της.
Snapped Ankles
Βρόμικα synthesizers, ιντριγκαδόρικα ριφάκια, λευκός θόρυβος και απόκοσμα φωνητικά συνθέτουν τον πειραματικό ήχο της ημι-εξημερωμένης μπάντας από το Λονδίνο. Οι παγανιστικές μεταμφιέσεις τους, που θυμίζουν χριστουγεννιάτικα τέρατα σκανδιναβικών παραμυθιών, τους μετατρέπουν σε μυθολογικά πλάσματα. Βαθιά πολιτικοί, με χιούμορ-ξυράφι και αναφορές από τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ μέχρι παραδοσιακούς βρετανικούς χορούς, αντλούν από το ευρύ φάσμα του post punk και γράφουν «μη τραγούδια». Μετά το κοφτερό ντεμπούτο τους «Come play the trees» (2017), κυκλοφόρησαν φέτος έναν από τους πιο ενδιαφέροντες και διεισδυτικούς δίσκους της χρονιάς, το «Stunning luxury».
Το Plissken πραγματοποιείται σε 2 Stages, στο Piraeus Academy 117 (Main Stage) και στην Τριπτολέμου 33 (Aquarium).
