Δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία στην Αθήνα να απολαμβάνουμε ζωντανά μερικά από τα καλύτερα free jazz σχήματα των τελευταίων ετών, επομένως η άφιξη των The Thing χθες βράδυ (26/11) στο Ίλιον Plus κατέστησε παραπάνω από επιβεβλημένη την παρουσία μας στο συναυλιάδικο της Κοδριγκτώνος.
Ιδανικός ο χώρος για μια συναυλία τέτοιου είδους, η σκηνή χαμηλή και οι μουσικοί σε απόσταση αναπνοής από το κοινό, και με τον καιρό να συγκρατεί –ακόμα- τις χαμηλές θερμοκρασίες ο κόσμος έφτασε από νωρίς στο χώρο, με κάποιους να απολαμβάνουν pop corn από το γειτονικό Τριανόν, για να δει πρώτους να ανεβαίνουν στη σκηνή τους Sister.
Το αθηναϊκό σχήμα που βρίσκεται στα πρώτα του βήματα παρουσιάστηκε σφιχτοδεμένο παίζοντας υλικό από τον επερχόμενο πρώτο δίσκο του. Ο ήχος τους, μια μίξη από post rock συνθέσεις με fuzz-αριστά ριφ ακόμα και noise ξεσπάσματα, μας έβαλε στο πνεύμα της βραδιάς και για την περίπου μία ώρα που η μπάντα βρέθηκε στη σκηνή άφησε θετικές εντυπώσεις για το μέλλον.
Είχε έρθει όμως η σειρά για τους Mats Gustafsson, Ingebrigt Håker Flaten και Paal Nilssen-Love να κουρδίσουν το σαξόφωνο, το κοντραμπάσο και τα ντραμς τους αντίστοιχα. Το καλωσόρισμα ανέλαβε ο Gustafsson ο οποίος εξομολογήθηκε με χαρακτηριστική σκανδιναβική κυνικότητα στο μικρόφωνο πως «it feels nice to play somewhere for once» ενώ μας προϊδέασε για το ύφος του set τους λέγοντας «We’ll play some classic Viking disco for you, but with some Christmas songs also. If you wanna dance… don’t.» Και από το πουθενά ξεκίνησε η κυριολεκτική επίθεση στα μουσικά τους όργανα, ένα επί σκηνής blitzkrieg το οποίο για όσο διήρκεσε όλοι καθηλωμένοι ξεχάσαμε πού βρισκόμασταν.
Οι The Thing συγχρονισμένοι στην εντέλεια να ακολουθούν ο ένας τον άλλο ενστικτωδώς και με κλειστά τα μάτια, την ώρα που ο καθένας στο πόστο του βρισκόταν σε τρελή φόρμα. Το σαξόφωνο του Gustafsson αλυχτούσε στους τοίχους του Ίλιον Plus, ο Flaten χτυπιόταν μανιωδώς στο κοντραμπάσο του, ενώ ακόμα αγνοείται το αριστερό χέρι του Nilssen-Love που έγινε αόρατο πάνω από το drum set. Αν η ωμή ενέργεια έχει πρόσωπο, σίγουρα ανήκει στους The Thing οι οποίοι προσεγγίζουν τον αυτοσχεδιασμό ως μια μίξη περίπλοκων jazz συνθέσεων με μια punk αμεσότητα.
Στις λίγες στιγμές που το τέμπο ελάττωνε, και διαδοχικά ο καθένας έκανε το σόλο του, ήταν φανερό πόσο απολάμβαναν να ακούνε το παίξιμο των συμπαικτών τους, ενώ περίμεναν ώσπου να επανενωθούν στον αυτοσχεδιασμό και να φτάσουν στο επόμενο θορυβώδες κρεσέντο. Σε μια παύση ο Gustafsson παραδέχθηκε πως η αναζήτηση του χριστουγεννιάτικου τραγουδιού συνεχίζεται χωρίς επιτυχία, ενώ λέγοντας στο κοινό «please smoke» έζησα την πρώτη μου φορά σε συναυλία που ο επί σκηνής μουσικός δε ζητά το αντίθετο από τους παρευρισκόμενους, με δεδομένο επίσης πόσο ζορίζει ο Mats τα πνευμόνια του. Respect.
Όταν η καταιγίδα των The Thing σίγησε, το κοινό χειροκρότησε το τέλος μιας εμφάνισης – σεμινάριο για τη μαγεία της free jazz, ενώ σίγουρα κανείς δεν έφυγε χθες το βράδυ από το Ίλιον Plus απογοητευμένος.
