Ένα γεμάτο μουσικό φθινόπωρο πλησιάζει στο τέλος του έχοντας ξεκινήσει δυναμικά το Σεπτέμβρη με πολυαναμενόμενες δισκογραφικές επιστροφές, όπως των The National («Sleep Well Beast») και των Σκωτσέζων post rockers Mogwai, των οποίων όμως «Every Country's Sun» αποδείχτηκε κατώτερο των προσδοκιών. Στο μέτωπο των ελληνικών κυκλοφοριών, ο The Boy παρουσίασε το σίκουελ του περσινού «Έτοιμοι Ένα» με τίτλο «Έτοιμοι Δύο» και οι «κυψελιώτες» Keep Shelly In Athens επέστρεψαν δισκογραφικά με το «Philokalia». Την πρώτη θέση της λίστας μας όμως κατέκτησε με σχετική ευκολία μία μπάντα από τη Νέα Υόρκη που πριν από 6 χρόνια είχε ανακοινώσει τη διάλυσή της.
12. Chelsea Wolfe - Hiss Spun
Η Chelsea Wolfe με το έβδομο ολοκληρωμένο άλμπουμ της παρουσιάζεται πιο σκοτεινή και «βαριά» από ποτέ. Η Αμερικανίδα βρίσκεται στο απόγειο της επιτυχίας της, και πλέον ξεκαθαρίζει το μουσικό της ύφος που θυμίζει ελάχιστα το folk παρελθόν της (θυμάται κανείς το προ επταετίας εθιστικό «The Grime And The Glow»;) και πλέον επικεντρώνεται στις πιο metal πτυχές της, αφού πλέον είναι ξεκάθαρο πως αυτό είναι το κοινό που την ακολουθεί πιστά. Περισσότερο ασφαλές συνθετικά αλλά καθόλα ικανοποιητικό το «Hiss Spun» επιβεβαιώνει πως η Chelsea Wolfe έχει ακόμα πολλά να δώσει.
11. Out Lines - Conflats
Ο James Graham κάνει ένα διάλειμμα από το βασικό σχήμα του, τους The Twilight Sad, παίρνει τη νικήτρια του καλύτερου σκωτσέζικου άλμπουμ της χρονιάς Kathryn Joseph και μαζί με το διακεκριμένο παραγωγό Marcus Mackay ηχογραφούν ένα μελαγχολικό indie διαμάντι.
10. Mount Kimbie - Love What Survives
Απολαυστικό από την πρώτη νότα του, με αποκορύφωμα το «Blue Train Lines» στο οποίο συμμετέχει με τη βαριά βρετανική προφορά του ο ginger King Krule, το νέο άλμπουμ του μουσικού δίδυμου Dominic Maker και Kai Campos αναδύει το νωχελικό συναίσθημα μετά από μια σύντομη φθινοπωρινή βροχή, ενώ οι ίδιοι εμπλουτίζουν το στιλ τους εντάσσοντας περισσότερες κιθάρες και μελωδίες στις συνθέσεις τους.
9. Fever Ray - Plunge
Οκτώ χρόνια μετά το επιτυχημένο ομότιτλο ντεμπούτο της, με τρομερά κομμάτια όπως το «If I Had A Heart», η Σουηδέζα Karin Dreijer συνεχίζει την παράδοση ανατρεπτικής electronica που ξεκίνησε μαζί με τον αδερφό της Olof στους διαλυθέντες The Knife στο δεύτερο σόλο δίσκο της, ο οποίος κυριαρχείται από την έκδηλη επιθυμία για σάρκα και απενοχοποιημένο έρωτα, με τρόπο που ο πόθος απελευθερώνεται και γίνεται μια πράξη -σχεδόν- επαναστατική.
8. Myrkur - Mareridt
Ο επικός λυρισμός ήταν ανέκαθεν αισθητικά συγγενής με το black metal και η κατά κόσμον Amalie Bruun από τη Δανία με το δεύτερο δίσκο της ενώνει μαγευτικά την ποίηση με το ορμητικό μουσικό είδος. Από το εναρκτήριο χορωδιακό «Mareridt» η Bruun δημιουργεί μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα που ταξιδεύει το μυαλό σε χιονισμένα τοπία ως την έναρξη του ισοπεδωτικού «Maneblot» αμέσως μετά. Μεταξύ των σπουδαίων στιγμών αυτού του δίσκου οι προσθήκες folk ιντερλούδιων τόσο εντός των συνθέσεων όσο και αυτόνομα.
7. Jessica Lea Mayfield - Sorry Is Gone
Πριν τρία χρόνια με το εξαίσιο «Make My Head Sing...» η κιθαρίστρια από το Οχάιο σμίλευε ένα μουσικό ύφος που ισορροπούσε ανάμεσα στη γλυκανάλατο folk και τη «βρώμικη» grunge παραμόρφωση. Το «Sorry Is Gone» τη βρίσκει με ωριμότερο στιλ, έξυπνες pop μελωδίες («Maybe Whatever») και αναπάντεχες ψυχωμένες θορυβώδεις μπαλάντες («Soaked Through») που τις εξασφαλίζουν 2/2 κορυφαίες κυκλοφορίες.
6. Acid Baby Jesus - Lilac Days
Μία από τις πιο δραστήριες και επιτυχημένες στο underground ελληνικές garage μπάντες αφήνει την αμερικανική Slovenly Recordings για τη φοβερή λονδρέζικη Fuzz Club Records στην οποία και κυκλοφορεί τον τρίτο δίσκο της. Στην εποχή της διευρυμένης αναβίωσης της νεο-ψυχεδέλειας και του garage ήχου, οι Acid Baby Jesus κυκλοφορούν τον πιο '60s δίσκο της καριέρας τους ενώ καταφέρνουν να ξεχωρίζουν από ομόηχους συμπαίκτες τους.
5. Wolves In The Throne Room - Thrice Woven
Εμποτισμένο στο βαθύ νορβηγικό black metal και με γερές δόσεις ενέργειας έρχεται το νέο άλμπουμ των Αμερικανών. Παρόλο που κατάγονται από την Ολύμπια της Ουάσινγκτον, τον τόπο που γέννησε μερικές από τις καλύτερες punk μπάντες, οι WITTR είναι τα μπάσταρδα παιδιά της Σκανδιναβίας και το αποδεικνύουν με άλμπουμ που είναι καταδικασμένο να λατρέψουν οι φαν του είδους. Μια ακρόαση του «The Old Ones Are With Us» αρκεί.
4. The Dream Syndicate - How Did I Find Myself Here?
Κανείς δεν περίμενε η μπάντα του Steve Wynn έπειτα από 23 χρόνια δισκογραφικής απραξίας να επιστρέψει με ένα τόσο εμπνευσμένο και γεμάτο πάθος άλμπουμ. Οκτώ συνθέσεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν κυκλοφορήσει αμέσως μετά το κλασικό «The Days Of Wine And Roses», βρίσκουν το συγκρότημα να περνά δεύτερη νιότη, κάτι που απέδειξαν και στην τρομερά φορμαρισμένη πρόσφατη ζωντανή εμφάνισή τους στην Αθήνα.
3. Godspeed You! Black Emperor - Luciferian Towers
Η σημασία του πολυσχιδούς έργου των Καναδών κάποια στιγμή θα πρέπει να ληφθεί υπό σοβαρή ανάλυση, τόσο για την ατόφια συγκίνηση που προκαλεί αδιάκοπα εδώ και 23 χρόνια όσο και για τον τρόπο δράσης τους μουσικά και μη. Το έβδομο άλμπουμ τους ακούγεται... χαρούμενο για τα δικά τους δεδομένα, και μοιάζει απελευθερωτικό, χωρίς να λείπει το έμμεσο πολιτικό σχόλιο ελλείψει στίχων («Bosses Hang», «Anthem For No State»).
2. Protomartyr - Relatives In Descent
Με το προ διετίας άλμπουμ «The Agent Intellect» η μπάντα από το Ντιτρόιτ είχε για πολλούς φτάσει στο αποκορύφωμά της. Το νέο τους άλμπουμ ισοφαρίζει, αν όχι, ξεπερνά την επιτυχία τους χωρίς όμως να επαναλαμβάνουν μηχανικά τον ήχο τους. Οι συνθέσεις είναι εσωστρεφείς, οι ερμηνείες του Joe Casey θυμίζουν spoken-word, ενώ οι κιθάρες έχουν σκοτεινιάσει και ακούγονται σα μια λούπα των πιο κολλητικών post punk riffs που μπορούν να γραφτούν σήμερα.
1. LCD Soundsystem - American Dream
Το 2011 ο ηγέτης της μπάντας James Murphy ανακοίνωνε τη διάλυση του συγκροτήματος που έγινε διάσημο «ακούγοντας Daft Punk στο σπίτι του». Τώρα όχι απλώς επέστρεψαν, αλλά παρέδωσαν ίσως τον καλύτερο δίσκο της καριέρας τους ο οποίος μοιάζει με μια εξομολόγηση του Murphy σε 10 κομμάτια δίχως εγωπάθεια ή αυταρέσκεια. Είτε στο αργόσυρτο εναρκτήριο «Oh Baby» είτε στο ξεσηκωτικό «Call The Police», οι LCD Soundystem υπογράφουν τον πιο διασκεδαστικό δίσκο της χρονιάς.
Ακούστε τις επιλογές μας από τους παραπάνω δίσκους στο mixtape που φτιάξαμε στο mixcloud:
