Βραβείο σκηνοθεσίας στη Βενετία για ένα στιλιζαρισμένο μα φλύαρο και κοινότοπο στα συμπεράσματά του πολεμικό δράμα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΈνα ψυχολογικό θρίλερ δίνει σταδιακά τη θέση του σε ένα δράμα χαρακτήρων –στα όρια του μητρικού μελοδράματος–, με μοναδικό ενδιαφέρον στοιχείο την ερμηνευτική αντιπαράθεση των δύο πρωταγωνιστριών.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΜια μελαγχολική μινιατούρα η οποία, επηρεασμένη από τους Τζάρμους (παραγωγός του φιλμ) και Λινκλέιτερ, στοχάζεται πάνω στο χρόνο και στη σχέση του με τις ανθρώπινες επιθυμίες.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΧρυσό Λιοντάρι στη Βενετία και οσκαρική υποψηφιότητα σεναρίου για ένα μεγάλο σε διάρκεια, αλλά οξυδερκές και καυστικό ιστορικό δράμα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΗ ασταμάτητη δράση δεν μπορεί να δώσει υπόσταση σε ένα μιλιταριστικό, ισλαμοφοβικό και προβλέψιμο μέχρι κεραίας περιπετειώδες θρίλερ.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΛιγότερο ευρηματική κι επιτυχημένη, η νέα cool τζεϊμσμποντική παρωδία μπορεί να διαθέτει μια γοητευτική κακιά, το μόνο που κάνει όμως είναι να επαναλαμβάνει αμήχανα τον προ τριετίας πρωτότυπο εαυτό της.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΚαλοστημένο ιστορικό δράμα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα· δεν κρύβει εκπλήξεις, παρουσιάζει όμως εύστοχα τη ναζιστική ιδεολογία πίσω από τις γενοκτονίες και τις μαζικές εξοντώσεις.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΔιασκευή ενός διδακτικού θεατρικού της ίδιας της σκηνοθέτιδας, το οποίο έχει περισσότερο πολιτικοκοινωνική παρά κινηματογραφική αξία.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΤο μαγικό μινιμαλιστικό άγγιγμα του Τζάρμους μεταμορφώνει φευγαλέες ανθρώπινες στιγμές σε ένα διασκεδαστικό σινε-δοκίμιο πάνω στη σύγχρονη Αμερική, στην κουλτούρα και στα «φαντάσματά» της.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΠρωτότυπη και μοδάτη ιδέα, εντελώς αρπακολλατζίδικη εκτέλεση όμως, από την οποία απουσιάζουν το χιούμορ, οι εκπλήξεις και οι ενδιαφέροντες χαρακτήρες.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗςΧολιγουντιανή ταινία καταστροφής αλά νορβηγικά: λίγο περισσότερος ρεαλισμός, λίγο λιγότερο θέαμα, τα ίδια κλισέ.
ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς