Το έργο του Ρώσου δραματουργού, που κατεξοχήν μιλάει για την καλλιτεχνική δημιουργία, παίρνει σε αυτήν τη λιτή κι ευθύβολη παράσταση τη μορφή «μανιφέστου», εκφράζοντας την αγωνία όσων κάνουν θέατρο σήμερα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΗ Ελλάδα συνεχίζει να αποτελεί ένα σημαντικό κρίκο στην παγκόσμια θεατρική αλυσίδα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΜοιρασμένη ανάμεσα στο ανέβασμα ενός σπουδαίου λογοτεχνικού κειμένου με το βλέμμα στραμμένο στο ευρύ κοινό και στην απόπειρα αναμέτρησης με τα εμπόδια που βάζει το είδος, η παράσταση δεν κερδίζει εξολοκλήρου το στοίχημα – ούτε και το χάνει.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΑνομολόγητα, παράφορα ερωτικά πάθη οδηγούν σε μια οικογενειακή τραγωδία, χωρίς να παραλείπονται οι κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις. Η πολύσημη κοινωνική γραφή του Αμερικανού δραματουργού στήνει παγίδες σε αυτήν την ανολοκλήρωτη σκηνοθετική προσέγγιση.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΕνδιαφέρουσα πρόταση ερμηνείας του σαιξπηρικού κειμένου κι αισθητικά ερεθιστική. μπορεί όμως να εκληφθεί ως work in progress που χρήζει περαιτέρω εξέλιξης για να δικαιωθεί.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΖητήματα ευρυθμίας κι εμβάθυνσης, κυρίως όμως αδυναμίας να μεταδοθεί στην πλατεία το ουσιαστικό ζητούμενο του έργου, σε μια παράσταση που κερδίζει με την εικαστική της αρτιότητα και κάποιες ωραίες στιγμές.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥOne-man-show του Θανάση Παπαγεωργίου που σκηνοθετεί και ερμηνεύει το βασισμένο στην αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη μονολογικό έργο, προσεγγίζοντας την ουσία του με ερμηνευτική και σκηνική λιτότητα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΠιστό στο ανοιξιάτικο ραντεβού του με το κοινό το φεστιβάλ που διορ¬γανώνει η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, μας καλεί να παρακολουθήσουμε μια σειρά από δρώμενα που υπόσχονται να επαναπροσδιορίσουν το βλέμμα μας απέναντι στην Αθήνα.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΤο μυθιστόρημα που βασίζεται στην υπόθεση του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου» Αριστείδη Παγκρατίδη, σε μια παράσταση που υπενθυμίζει τη δύναμη της ερμηνευτικής παρουσίας και λειτουργεί ως παράδειγμα απλού αλλά ουσιαστικού θεάτρου.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΒάζοντας στο επίκεντρο τη σχέση δύο ανθρώπων με διαφορετική πολιτική θεώρηση του κόσμου, το έργο ξεκινάει ως δυνατό κοινωνικό δράμα, αλλά καταλήγει κάπως αναποφάσιστο, κάτι που διαφαίνεται και στη συγκεκριμένη παράσταση των δύο ταχυτήτων.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥΞεπερνώντας τους βασικούς κινδύνους που ελλοχεύουν κατά τη θεατρική μεταφορά ενός σεναρίου, η παράσταση μπορεί να μην πλησιάζει το επίπεδο του πρωτότυπου φιλμ νουάρ, αλλά με επάρκεια μέσων και την κατάλληλη ατμόσφαιρα αναμετριέται ικανοποιητικά με το είδος του ψυχολογικού θρίλερ.
ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ